Αθήνα

21 oC

αραιές νεφώσεις

O Κων/νος Αλεξάκος εξηγεί γιατί ο τακτικισμός πέτυχε και η χώρα πεθαίνει

Ο ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Τσίπρα ισοπέδωσε σχεδόν όλο το πολιτικό σύστημα για να πάρει την εξουσία, με ανυπόστατες θεωρίες περί εναλλακτικών λύσεων εκτός Ευρώπης και μνημονίων.

konstantinos_alexakosΓράφει ο Κων/νος Αλεξάκος στο alexacos.blogspot.gr

Σε αυτή την προσπάθεια συνέβαλλαν σημαντικά οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, με όσους τους στήριξαν σε αυτή την πορεία αγνοώντας τις συνέπειες της σιωπηλής τους στήριξης σε κάθε ολίσθημα, πισωγύρισμα, ψέμα και κομματικό τακτικισμό.

[adsense]

Από τα Ζάππεια του ενός και την στήριξη στους αγανακτισμένους της πάνω πλατείας, μέχρι το πραξικόπημα εναντίον της κυβέρνησης Παπανδρέου και το ξεπάστρεμα κάθε φίλιας δύναμης εντός της κεντροαριστεράς από τον άλλον που νόμιζε πως έτσι θα επικρατούσε. Απεδείχθη πως δυστυχώς είχαν δίκιο όσοι τον κάκισαν τότε. Μαζί με τα πρόσωπα/σχήματα, ισοπέδωσε και το χώρο. Τόσο «στρατηγική» η σκέψη του...

Ο κ. Τσίπρας μπροστά στο ρεαλιστικό ενδεχόμενο μίας άτακτης χρεοκοπίας έκανε πίσω από το Plan B και τις λοιπές φαντασιώσεις του(ς), αφού προηγουμένως:

  • έκλεισε τις τράπεζες,
  • επέβαλλε capital controls (κλείδωσε τις καταθέσεις πολιτών και επιχειρήσεων) βλάπτοντας ό,τι είχε απομείνει στην οικονομία της χώρας,
  • δημιούργησε νέους ανέργους
  • μείωσε δραματικά το ΑΕΠ για το 2015
  • αύξησε το χρέος κατά δεκάδες δισεκατομμυρίων
  • έφερε νέα σκληρότερα μέτρα αντί να εκμεταλλευθεί το καλό κλίμα που υπήρχε κατά την εκλογή του και την διάθεση των δανειστών για υποχωρήσεις με δεδομένο ό,τι είχε επιτευχθεί μέχρι τότε.

Ο κ. Τσίπρας, έπραξε όλα τα παραπάνω με τα μάτια ανοιχτά, με πλήρη συναίσθηση του τι κάνει, προκειμένου να μην χάσει το προσωπικό του στοίχημα, για να μην χάσει σε δημοφιλία μετά από μία άτακτη υποχώρηση από τις επί πενταμήνου επικίνδυνες μπαρουφολογίες που ο ίδιος επέλεξε και επέτρεψε να εξελιχθούν. Ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορούσε να τον έχει αποπέμψει, όπως π.χ. στις 8 Φεβρουαρίου όταν ο κ. Βαρουφάκης αιφνιδίασε εν μέσω συνέντευξης τύπου επί ελληνικού εδάφους τον «κ. Ευρώ» - τον Γερούν Ντάισελμπλουμ - λέγοντας του πως η Τρόικα δεν θα ξαναπατήσει στην Ελλάδα. Το έκανε χασκογελώντας σαν κωλόπαιδο που μπουγέλωσε καθηγητή από τον δεύτερο όροφο της Σχολής Μωραΐτη στο διάλειμμα. Ο Πρωθυπουργός όχι μόνο δεν εντόπισε το ατόπημα, αλλά τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη.

Στο δε επτάμηνο της διακυβέρνησης του, ο κ. Τσίπρας, όχι μόνο δεν κατάφερε να δείξει πως αντιλαμβάνεται τα προβλήματα της χώρας παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις του για αλλαγές σε κράτος, φορολογία και διοίκηση, αλλά δεν κατάφερε καν να φέρει με επιτυχία την ψήφιση μίας απλής φορολογικής περαίωσης: η ψήφιση των 100 δόσεων έγινε σε τέσσερα στάδια γιατί δεν βρήκαν, με τον κ. Βαρουφάκη, έναν άνθρωπο να γράψει το νόμο σωστά με την πρώτη. Μιλάμε για μία απλή περαίωση, σαν αυτές που γίνονταν κάθε χρόνο.

Οι Ευρωπαίοι όχι μόνο διέσωσαν για μία ακόμη φορά τους Έλληνες από τις κυβερνήσεις τους, αλλά του επέτρεψαν να σπάσει τη συμφωνία σε δύο φάσεις για να διευκολύνουν την κυβίστηση: η πρώτη που ήδη είδαμε για να πάρουμε τα πρώτα χρήματα τώρα και να μπορέσουμε να αποπληρώσουμε τη δόση στην ΕΚΤ και τη δεύτερη τον Οκτώβριο.

Τι αποφάσισε ο ανεύθυνος, άπειρος, εγωκεντρικός και αμετανόητος κνίτης-κυβερνήτης; Να κάνει πάλι εκλογές μεταξύ των δύο φάσεων, προτού έρθουν τα νέα μέτρα που έχει προσυμφωνήσει για τον Οκτώβριο. Γελάνε μέχρι την Αμερική - μόνο εδώ κάνουμε τους ανήξερους και σφυρίζουμε ανέμελα, πολίτες και δημοσιογράφοι. «You said Yes!» λέει ο John Oliver στην σατυρική εκπομπή του και ξεκαρδίζεται το κοινό του με τον μελλοντικό «αιφνιδιασμό» των πολιτών στο ενδεχόμενο επανεκλογής Τσίπρα και εφαρμογής των επιπλέον μέτρων με την ψήφιση του προϋπολογισμού.

Τι κάνουν τα άλλα κόμματα, της ευρωπαϊκής αντιπολίτευσης; Ό,τι έκαναν και με το δημοψήφισμα για το ΝΑΙ, με την γνωστή επιτυχία. Ξύλινος λόγος, μισές αλήθειες, εν κρυπτώ δραχμολαγνεία με την οικονομική Ολιγαρχία που περιμένει να πάρει τη χώρα μπιτ-παρά και φυσικά προσωπικοί τακτικισμοί για την επανεκλογή τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, με τον απολύτως δικαιωμένο Πρωθυπουργό της μόνης κυβέρνησης που πραγματικά προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις και σήκωσε όλο το βάρος της προσαρμογής από τα ελλείμματα/δαπάνες του Νέρωνα-Καραμανλή να λοιδορείται ακόμα από trolls (και λιγότερους ανενημέρωτους - δεν έχουν μείνει πια πολλοί τέτοιοι μετά το ΝΑΙ Τσίπρα/Καμμένου/Χαϊκάλη στο Τρίτο Μνημόνιο) στο διαδίκτυο και αλλού οι σοσιαλδημοκρατικές και οι προοδευτικές δυνάμεις συνεχίζουν να βολοδέρνουν ανεπιτυχώς.

Κάποιοι (της ΔΗΜΑΡ και της πάλαι ποτέ Δράσης του Στέφανου Μάνου) οργανώθηκαν στο εν κρυπτώ κεντροδεξιό Ποτάμι, άλλοι παρέμειναν σε ό,τι απέμεινε στο ΠΑΣΟΚ μετά την προεδρία Βενιζέλου, άλλοι έκαναν νέα σχήματα που προσπάθησαν να γυρίσουν στο ΠΑΣΟΚ μέσω Ελιάς/58/κλπ λες και δεν είχαν δει τι συμβαίνει σε όποιον πλησιάζει τον Βαγγέλη, κάποιοι έφυγαν για ΣΥΡΙΖΑ και μάλλον βρίσκονται σε αδιέξοδο, ενώ ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου έκανε νέο κόμμα όταν ο κ. Βενιζέλος απείλησε να καταργήσει το ΠΑΣΟΚ για να κάνει «το κόμμα των Μπίστηδων», αυτών που ποτέ δεν κέρδισαν την ψήφο του λαού, ποτέ όμως, αλλά για αυτό φταίει ο λαός που είναι ηλίθιος και δεν τους επέλεξε. Οι ίδιοι τα έκαναν όλα τέλεια... Παιδιά της «Δημοκρατικής Παράταξης» ή αριστοκράτες; Ας το απαντήσουν μόνοι τους.

Ο κ. Παπανδρέου, ακόμα και στην ίδρυση του νέου κόμματος, μίλησε για ανασυγκρότηση του χώρου. Εσχάτως υπήρξε και σχετική πρόσκληση από τον ισχυρό του χώρου, τον μόνο με κοινοβουλευτική παρουσία, τη νέα Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, την κ. Γεννηματά. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ δεν έχει τοποθετηθεί ακόμα - η κ. Γεννηματά σε πρόσφατη συνέντευξη της είπε πως θα συζητηθεί στα όργανα. Πότε; Η δε μεταστροφή στο λόγο της από «συνεργασία» σε «διεύρυνση», στην ίδια συνέντευξη, μεταβάλλει το χαρακτήρα της συζήτησης από σύμπραξη μερών σε κοινό σχήμα, σε απορρόφηση του ενός από τον άλλον. Ή μέρους του ενός, έχοντας αλληλοεξουδετερώσει τους δύο πρώην προέδρους: Παπανδρέου και Βενιζέλο.

Δεν λείπει ούτε ο περίσσιος κυνισμός για μία τέτοια κίνηση, ούτε η ικανότητα. Και όποιος υποτιμήσει ως προς τις ικανότητες της την κ. Γεννηματά θα κάνει λάθος.
Μακάρι να υπερισχύσει το καλό της χώρας, η αναγνώριση του πολιτικού κενού που έχει δημιουργηθεί το περασμένο διάστημα από αντίστοιχους τακτικισμούς του κ. Βενιζέλου και να είναι ειλικρινείς οι προθέσεις όλων των μερών για συνεργασία.
Μακάρι τα περί διεύρυνσης να ειπώθηκαν για να καθησυχάσουν τους Γρηγοράκους του χώρου.
Μακάρι να ταχθούν όλοι σε αυτή την προσπάθεια με αμοιβαίες υποχωρήσεις, για να υπάρξει αποτέλεσμα μέσα στον λίγο χρόνο που απομένει μέχρι την κάλπη.
Μακάρι να είναι η αρχή ανασύνταξης του χώρου, με διάρκεια και όχι ευκαιριακά.

Μακάρι, γιατί αν δεν γίνει, αν η πρόσκληση ήταν προσχηματική και γίνει η «γυριστή» πριν την κάλπη, αν απαξιωθεί έτσι ο χώρος, πολύ φοβάμαι πως η χώρα θα καταλήξει στα χέρια της δραχμολάγνας Ολιγαρχίας και των προβεβλημένων κοινοβουλευτικών εκπροσώπων της. Μίας αμόρφωτης και αντικοινωνικής Ολιγαρχίας που ουδέποτε επέδειξε κοινωνική ευθύνη - κάθε άλλο. Εξέθρεψε το πολιτικό προσωπικό και την διαπλοκή που τάχα κατακεραυνώνει από τα Μέσα που διατηρεί με κρατικό χρήμα που τους εξασφαλίζουν όσοι προβάλλουν, οι εκλεγμένοι. Το απόλυτο κλειστό κύκλωμα ανατροφοδότησης, εναντίον ενός λαού.

Όσοι νομίζουν πως αυτά είναι μυστικά που κρατούνται εντός της χώρας γελιούνται. Τα γνωρίζουν ακόμα και οι πέτρες στο εξωτερικό. Μπορεί και καλύτερα από εμάς. Σε μία τέτοια χώρα, με αυτό το εξωθεσμικό όργιο, ουδείς θα φέρει τα χρήματα του - μόνο θα τα πάρει. Μετά τα capital controls όποιος είχε βιώσιμη επιχείρηση υπηρεσιών στράφηκε προς την Κύπρο ή το Λονδίνο, ενώ όποιος είχε μονάδα παραγωγής προς Βουλγαρία [link]. Στο εσωτερικό αυτή την φυγή την καλύπτουμε με προσχηματικές μάχες για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, την ώρα που το μόνο που ξεπλένεται είναι οι πραγματικοί παραβάτες με βουλεύματα και χαμηλά πρόστιμα. Κανείς δεν μιλάει για τη νόμιμη φυγή της εναπομείνασας παραγωγής και χρήματος που τη συνοδεύει.

Χωρίς αυτό το χρήμα, δεν υπάρχει παραγωγή, δεν υπάρχει ΑΕΠ, δεν υπάρχουν δουλειές. Η χώρα πεθαίνει και τα κανάλια της «ενημέρωσης» μας ασχολούνται με τους τακτικισμούς της κ. Κωνσταντοπούλου, του κ. Λαφαζάνη, του αντ’αυτού του κ. Τσίπρα, του κ. Παππά, όπως και το εάν ο κ. Μεϊμαράκης θα πάρει Καραμανλικούς και Σαμαρικούς στο εκλογικό επιτελείο του. Τους Καραμανλικούς που εκτίναξαν τα ελλείμματα εξαπατώντας Έλληνες και Ευρωπαίους παραποιώντας τα στατιστικά στοιχεία του κράτους και Σαμαρικούς που δεν υπέγραψαν την συμφωνία στο Παρίσι για να πετάξουν το μπαλάκι της αποτυχίας τους στον Τσίπρα.

Αν και η σοσιαλδημοκρατία, έστω μπροστά από την κάλπη, δεν βρει το κουράγιο να δουλέψει με ειλικρίνεια για το καλό των πολλών, η χώρα δεν έχει ελπίδα. Καμία. Το μέλλον του χώρου θα είναι το μόνο που δεν θα μας απασχολήσει το επόμενο διάστημα.

Send this to a friend