Αθήνα

16 oC

ελαφρές νεφώσεις

Η καλλιέργεια, η μόρφωση και οι κυρίες της ΝΔ

Ούτε όλες οι κυρίες είναι ίδιες, ούτε όλοι οι μορφωμένοι είναι και καλλιεργημένοι, ούτε όλοι οι δεξιοί/δεξιές είναι ίδιοι.

Ούτε όλες οι κυρίες είναι ίδιες, ούτε όλοι οι μορφωμένοι είναι και καλλιεργημένοι, ούτε όλοι οι δεξιοί/δεξιές είναι ίδιοι.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Νίκος Μπίστης

Όλα αυτά επιβεβαιώθηκαν με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο εφέτος στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου με τους αλλεπάλληλους κανονιοβολισμούς στην μνήμη και την ευαισθησία του λαού από τις κ.κ. Κεραμέως και Μιχαηλίδου.

Ανέδειξαν, χωρίς μάλλον να το επιδιώκουν και να το καταλαβαίνουν, την διαφορά ανάμεσα στην μόρφωση και την καλλιέργεια. Χωρίς να αποτελεί η καλλιέργεια αδιαμφισβήτητο αντιβιοτικό απέναντι στο ευάλωτο του ανθρώπινου πνεύματος( ο Μάρτιν Χαιντέγκερ και ο Έζρα Πάουντ , μια και αναφερόμαστε στον φασισμό, ήταν αναμφισβήτητα καλλιεργημένοι διανοούμενοι) αποτελεί μια πρώτη γραμμή άμυνας τουλάχιστον απέναντι στην ευτέλεια και την ανοησία. Δύσκολα π.χ. ένας καλλιεργημένος άνθρωπος θα χρωμάτιζε αβασάνιστα το Αλβανικό Έπος με έννοιες όπως ο λαϊκισμός και ο εθελοντισμός.

Δύσκολα ένας κάπως καλλιεργημένος άνθρωπος της αριστεράς ή της δεξιάς θα απέφευγε να αναφερθεί στον ιταλικό φασισμό και τον γερμανικό ναζισμό, συρρικνώνοντας το έπος σε αγώνα εθνών, κάτι σαν ποδοσφαιρική συνάντηση. Και μιλάμε για τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, τον τελευταίο δίκαιο πόλεμο - όπως εύστοχα τον χαρακτήρισαν- ένα πόλεμο με έντονα ιδεολογικά χαρακτηριστικά που σφραγίστηκε από την συμμαχία της Σοβιετικής Ένωσης με τις Δυτικές Δημοκρατίες απέναντι ακριβώς στον φασισμό και τον ναζισμό. Και με ένα παγκόσμιο αντιφασιστικό κίνημα που επιβίωσε ακόμα και του ψυχρού πολέμου.

Τώρα που ο καλυμμένος φασισμός, υπό την σκέπη του εθνικισμού και του ρατσισμού σηκώνει πάλι κεφάλι, βρήκαν οι δυο κυρίες να απογυμνώνουν το έπος από τον αντιφασιστικό του χαρακτήρα και να το εξισώσουν με δράση φιλανθρωπικών οργανώσεων, ΜΚΟ, ή αφελών πασιφιστών. Σε βαθμό που σκέφτεσαι μήπως δεν είναι προιόν έλλειψης καλλιέργειας, στοιχειώδους γνώσης Ιστορίας αλλά μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου ενίσχυσης της λήθης στον πόλεμο ενάντια στην μνήμη. Αλλά κάτι τέτοιο θα τις υπερτιμούσε, θα τους απέδιδε δυνατότητες που δεν φαίνεται να έχουν. Ας δεχτούμε ότι είναι απλώς αυτό που φαίνεται και ως εκ τούτου ας μελαγχολήσουμε.

Με αφορμή τα παραπάνω γέμισε το Facebook με μηνύματα από παρελθούσες επετείους . Ξεχώρισαν αυτά της Μαριέττας Γιαννάκου - με πολύ Σεφέρη-και του Νίκου Φίλη. Και τα δύο είχαν τον τόνο της παράταξης των Υπουργών αλλά με σεβασμό στο γεγονός και ενσυναίσθηση αναγκαία σε αυτές τις κορυφαίες στιγμές ενότητας και αυτοθυσίας του λαού. Ο Φίλης δεν έχει πτυχίο αλλά είναι μορφωμένος και καλλιεργημένος, οπαδός της δια βίου μαθήσεως. Αριστερός από παιδί, ξεροκέφαλος και μαχητικός. Η Γιαννάκου είναι δεξιά με άποψη. Άνθρωπος του διαλόγου, μετριοπαθής, με εδραία άποψη - αμφιλεγόμενη- στον τρόπο αντιμετώπισης των ναρκωτικών. Μας ενόχλησε όταν είπε ότι το ναζιστικό κόμμα  ήταν  εθνικοσοσιαλιστικό, άρα αριστερής προέλευσης. Αν το έλεγε για τον Μουσολίνι που ξεκίνησε από τους σοσιαλιστές θα είχε κάποια επαφή με την πραγματικότητα. Αλλά δεν θα την κρίνουμε από αυτό μόνο.

Άσ'τε που νομίζω ότι ήταν μια απέλπιδα και μάταιη - ως απεδείχθη- προσπάθεια της να αποκτήσει πάλι επαφή με το δεξιό ακροατήριο που δεν της συγχώρεσε ποτέ ότι δεν πέταξε στην πυρά το βιβλίο της Ρεπούση, αλλά λειτούργησε θεσμικά και απροκατάληπτα. Φανταστείτε μόνο να ήταν τότε στην θέση της η κυρία Κεραμέως.

Send this to a friend