Αθήνα

12 oC

ελαφρές νεφώσεις

"Ο Τσίπρας δεν είναι ανίκητος" - Ο Josef Kapa σαλπίζει την "δημοκρατική αντεπίθεση"

Μεjosef ανορθόδοξο τρόπο ξεκινά το νέο του post o Josef Kapa για να μας οδηγήσει όμως μετά στον λαβύρινθο της πολυκερματισμένης κεντροαριστεράς με στόχο την εκλογική ήττα Τσίπρα. Σαλπίζει δημοκρατική αντεπίθεση, ρίχνει ονόματα για ηγεσία και έχει έτοιμο και εκλογικό πρόγραμμα. Τι άλλο θέλετε; Βρείτε τον JOSEF KAPA εδώ!

 

[adsense]

Ακολουθεί απάνθισμα στίχων του ΤΑΣΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ.................................................................................................................................................................................................................................
(Ωραία.Αφού λοιπόν απαλλαγήκαμε από τους ιντελεκτουέλ αριστεριστές,που στο άκουσμα του Λειβαδίτη,καίνε το μυαλό τους να σκεφτούν μια μαλακία να ποστάρουν για να αποδείξουν ότι οι ίδιοι όταν αφήνουν τον Προυντόν διασκεδάζουν μόνο με Ρεμπό και Μαγιακόφσκι,ας βγάλουμε λίγο τα μάτια μας.)

Ποια είναι τα δεδομένα. Η μια πλευρά ξεκαθάρισε το ιδεολογικό της μέτωπο με μια κίνηση ματ όπως το δημοψήφισμα και ανασυντάσσεται προς στιγμήν μέχρι τον τελικό της στόχο.

Ο στόχος ήταν και παραμένει η μετάλλαξη του Συριζα σε Κ.Κ.Κίνας που έλεγχει τα πάντα μέσω κράτους και η έξοδος από το ευρώ.You can't teach an old dog new tricks.Αυtό ξέρουν αυτό κάνουν.

Το σχεδιάζουν μήνες όπως αποδείχτηκε και σήμερα στην Καθημερινή και όποιος δεν το βλέπει έχει απλώς πρόβλημα.

Ο Συριζα έχει επίσης οριστικοποιήσει το μέτωπο με τον ακροδεξιό κεφτέ που ακούει στο όνομα Καμμένος και μάλιστα με μεγάλη αποδοχή στην πλατιά-κοινωνική βάση του Συριζα ενω οι όρκοι φιλίας εμπεδώθηκαν στην τελευταία μεγάλη φουρτούνα βλ.μνημονιάρα.

Η πλατιά αυτή συμμαχία διευρύνθηκε με την αφομοίωση του κοινού της ΧΑ το οποίο δεν δυσκολεύτηκε να πυκνώσει τις τάξεις του μετώπου, αφού όλοι μαζί είναι ενάντιοι στα τσοντοκάναλα, τους ευρωπαίους τοκογλύφους και την διεθνή συνωμοσία που θέλει να υποτάξει την απ τα κόκκαλα βγαλμένη ελλαδάρα.

[adsense]

Το τσούρμο καθοδηγείται από ιδανική για την προ-Βαιμαρική περίοδο ηγεσία, ενός χαρισματικού, εξουσιομανή και ανάδελφου ηγέτη που τους υπόσχεται απείραχτους μισθούς και συντάξεις ακόμα και σε περίπτωση πυρηνικού ολοκαυτώματος.

Μόνη προυπόθεση που τίθεται στο τσούρμο είναι να παραμένει ο Αλέξης ψηλά στις δημοσκοπήσεις. Αυτά τα προέβλεψαν πολλοί, τα πίστευαν λίγοι, τελικά τα υφιστάμεθα όλοι.

Τι γίνεται όμως στην άλλη πλευρα? Ως άλλη πλευρά όπως ήρθαν τα πράγματα μπορεί να λογιστεί μόνο το άθροισμα των τάσεων που συνωστίστηκε πίσω από το ατιμωτικό 39% του ναι.

Εκεί στριμώχτηκαν,παραδοσιακοί ευρωπαιστές φιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες ανανήψαντες ευρωπαιστές, νεοφιλελέδες, η ελληνική επιχειρηματική τάξη, μισθωτοί που οι εργοδότριες εταιρίες τους εξαρτώνται από την ύπαρξη του ευρώ και ένα μεγάλο αλλά σιωπηλό κομμάτι της ελληνικής διανόησης.

Τα παραδοσιακά κόμματα είτε έχουν φρέσκες ηγεσίες και ακόμη ξεφορτώνουν φορτηγά σκελετών απ την ντουλάπα-βλ.Φώφη,είτε μαστίζονται από την αρτηριοσκληρωτική καταστατική δομή τους και θα βρουν ηγέτη σε μια εικοσαετία- όταν η Ελλάδα θα βρίσκεται πια στη εποχή του Χαλκού-βλ. Νεα Δημοκρατία.

Ο Σταύρος είναι ο μόνος που φαίνεται να τσίμπησε από την κατάσταση αλλά μέχρι να γίνει κόμμα εξουσίας έχει πακέτα τσιγάρα δρόμου.

Αυτό το ασύντακτο ασκέρι αν λειτουργήσει διασπασμένο, είναι δυστυχώς μεζεδάκι για τον αδίστακτο Αλέξη..

Είναι αδύνατο κάποιο κόμμα μόνο του αυτή την στιγμή να τον νικήσει, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Αλέξης είναι ανίκητος.

Τα ψεματάκια και η αστική ευγένεια στο κοινοβούλιο πρέπει να δώσουν την θέση τους σε αποφασιστικές κινήσεις.

Δεν μπορεί το τόξο της αστικής δημοκρατίας να συμπεριφέρεται σαν μνημονιακό junkie που περιμένει από τον Αλέξη μια δόση μνημονίου για την βγάλει και σήμερα.

Θα κριθούν συνένοχοι στην ιστορία αν η αβουλία τους επιτρέψει την ολοκλήρωση των σχεδίων που κάθε μέρα αποκαλύπτονται.

Χρειάζεται άμεσα ομογενοποίηση, όχι κατάργηση των κομμάτων, υπό μια συγκεκριμένη ηγεσία και ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό περιεχόμενο. Υπάρχουν ?

Προφανώς υπάρχουν και έχουν εντοπιστεί εγκαίρως. Δυστυχώς παρακάμφθηκαν για να παρελάσει πριν το δημοψήφισμα, ο σουρεαλιστικός θίασος του παλαιοκομματισμού.

Ηγέτης μπορεί να είναι ο Καμίνης ή ο Μπουτάρης. Ο Μπουτάρης έχει την αστική κουλτούρα, έχει τα λαικά αντανακλαστικά και τον απαραίτητο τσαμπουκά να νικήσει τον τζουτζούκο του αριστερισμού και γι αυτό ίσως είναι χρησιμότερος στην προκειμένη.

Το ιδεολογικό περιεχόμενο το έχει περιγράψει ο Ροσέλι, στο βιβλίο του Φιλελεύθερος σοσιαλισμός, το έχει σπάσει θαυμάσια σε ταληράκια ο Πάσχος Μανδραβέλης για όποιον ενδιαφέρεται.

Μπορεί έτσι να προσεγγιστεί ένα φάσμα από την ευρωπαική αριστερά του Σύριζα μέχρι την φιλελεύθερη πτέρυγα της Ν.Δ.

Δεν γίνεται ο Τσίπρας πια να κυβερνά, είναι προφανώς επικίνδυνος.

Δεν πρέπει να του επιτραπεί να φτιάξει ξανά ατζέντα.

Η δημοκρατική αντεπίθεση πρέπει να γίνει με κάλπες.

Όποτε γουστάρει ο Αλέξης. Όχι φοβικά και με ηττοπάθεια.

Με πίστη στη δημοκρατία και συναίσθηση της ιστορικής πίεσης. Κάλπες και φύγανε. Δημοκρατικά κι ωραία.

Η αναμονή της καταστροφής είναι πολύ χειρότερη και από την ίδια την καταστροφή. Το νου μας.

Send this to a friend