Αθήνα

13 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Survivor – Κώστας Παπαδόπουλος σε Τριαντάφυλλο: Μυρίζει το στόμα σου, φύγε από εδώ! (vid)

OPINION

Όργανο των δανειστών ο Σύριζα;

Τι να την κάνουμε πια τη συμφωνία; Να μας γλιτώσει μήπως από το ανεπανόρθωτο κακό που προκάλεσε η ΜΗ συμφωνία, η επί οκτώ μήνες “Μη συμφωνία”; Με αντιπολιτευτική κατά το ήμισυ και κυβερνητική κατά το άλλο ήμισυ ευθύνη του Σύριζα! Πόση άραγε είναι η ζημιά στην Αγορά που προκάλεσε η “ΜΗ συμφωνία”, άλλως δε “διαπραγμάτευση”; […]

Τι να την κάνουμε πια τη συμφωνία; Να μας γλιτώσει μήπως από το ανεπανόρθωτο κακό που προκάλεσε η ΜΗ συμφωνία, η επί οκτώ μήνες “Μη συμφωνία”; Με αντιπολιτευτική κατά το ήμισυ και κυβερνητική κατά το άλλο ήμισυ ευθύνη του Σύριζα! Πόση άραγε είναι η ζημιά στην Αγορά που προκάλεσε η “ΜΗ συμφωνία”, άλλως δε “διαπραγμάτευση”; Καθότι η “περήφανη διαπραγμάτευση” του Αλέξη Τσίπρα με τους δανειστές άρχισε από τότε που τους προειδοποιούσε ότι δεν θα σεβαστεί καμία υπογραφή της κυβέρνησης Σαμαρά.

Γράφει ο Παντελής Φλωρόπουλος

Ποια συμφωνία να έρθει τώρα και πόσο καλή άραγε θα πρέπει να είναι για ν’ αναπληρώσει τις απώλειες σε οικονομικό και ανθρώπινο δυναμικό; Οι επιχειρήσεις που είχαν επιβιώσει στο πρώτο (2010) και το δεύτερο (2012) τσουνάμι, μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 υποκύπτουν η μία μετά την άλλη στο μοιραίο… Να έρθει λοιπόν η καλή συμφωνία στα τέλη του Ιουνίου, την έσχατη ώρα, να σώσει τι; Τα ερείπια μιας καθημαγμένης ούτως ή άλλως αγοράς ή το γόητρο των αριστερών και δεξιών αντιμνημονιακών δυνάμεων;

Οι σοφιστείες των συντρόφων κούρασαν και τον πιο ανεκτικό πολίτη. Σε πείσμα των κορδακιζόμενων κυβερνητικών στελεχών, η υψηλή ακόμα πρόθεση ψήφου δεν οφείλεται στην έγκριση του λαού, αλλά στην απελπισία του, στην απουσία δηλαδή εναλλακτικής πολιτικής λύσης. Αυτό δεν καθιστά αξιόπιστη την “διαπραγμάτευση” της κυβέρνησης, όπως ισχυρίζονται, γιατί (σε ό,τι αφορά το υψηλό ποσοστό που καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις) θυμίζει την παροιμία “ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται”…

Κατά συνέπεια, το μέγα πρόβλημα παραμένει. Και για να θυμηθούμε την ξεχασμένη πια ορολογία που χρησιμοποιούσε ως εργαλείο πολιτικής ανάλυσης η πάλαι ποτέ σκεπτόμενη αριστερά, η αριστεροδέξια κυβέρνησή μας διαθέτει ποσοτικά, όχι όμως και ποιοτικά χαρακτηριστικά!

Λοιπόν, ας υποθέσουμε ότι οι δανειστές υιοθετούν ατόφιες τις προτάσεις του Σύριζα. Τι απ’ αυτές τις προτάσεις θ’ αναχαιτίσει την κατηφόρα στην Αγορά; Μήπως η αύξηση του φορολογικού συντελεστή από το 26% στο 29%; Τι;

[adsense}

Η συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων συνεχίζει με πρόθεση την πάγια Ευρωπαϊκή γραμμή και καταδικάζει τη μικρομεσαία επιχείρηση σε οριστικό θάνατο. Ρητορικά, ΔΕΝ συνεχίζει βέβαια τα μνημόνια, τα κατάργησε στα λόγια και τα εξάγνισε στην πράξη, αλλά συνεχίζει πιστά τον αδήλωτο στόχο των ισχυόντων και των επικείμενων μνημονίων: Να συγκεντρωθεί η Οικονομία, να ενισχυθούν οι μεγάλες επιχειρήσεις και να εξαφανιστούν οι μικρές. Για έναν στρατηγικό λόγο: Μόνο έτσι θα υπάρξει μείωση του εργατικού κόστους. Και το εργατικό κόστος πρέπει να μειωθεί σε όλη την Ευρώπη, όχι μόνο στην Ελλάδα, για να ξαναγίνει η Ευρωπαϊκή και η Αμερικανική Οικονομία ανταγωνιστική απέναντι στην Κίνα που επελαύνει εμπορικά και βιομηχανικά σε όλο τον πλανήτη. Χωρίς αυτή τη θεμελιώδη συνθήκη οι Οικονομίες της Ευρώπης και της Αμερικής θα καταρρεύσουν τα επόμενα χρόνια. Η Κίνα θα επιβάλλει την παγκόσμια δικτατορία που ανεπαισθήτως φιλοτεχνεί…

Ο μνημονιακή ΚΑΙ η αντιμνημονιακή πολιτική, συνειδητά ή ασυνείδητα, είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τον κοινό στόχο τους να εξαφανίσουν από προσώπου γης τη μικρομεσσαία επιχείρηση. Η κατηγορία που βαραίνει τη μικρή επιχείρηση, είναι βαριά: Φοροδιαφυγή. Δεν είναι στόχος ετούτης ή της προηγούμενης συγκυβέρνησης, αλλά αυτού τούτου του Ευρωπαϊκού και του Αμερικανικού οικονομικού κατεστημένου που επιδιώκει την συγκέντρωση της Οικονομίας όπως το περιγράψαμε παραπάνω. Σ’ αυτό το κατεστημένο καμία Ελληνική κυβέρνηση δε μπορεί ν’ αντισταθεί. Με κανένα τρόπο. Θα γίνει στην Οικονομία γενικώς, αυτό που έγινε ήδη στην Αγροτική Οικονομία ειδικώς και, φυσικά, επιτυχώς: Στη δεκαετία του ’80 η Ευρώπη απαίτησε όριο 6% για τον Ελληνικό αγροτικό πληθυσμό προκειμένου να επιτρέψει τη ροή τρισεκατομμυρίων δραχμών τότε με τη μορφή επιδοτήσεων. Υπολογίζονται σε 72 δις ευρώ τα χρήματα που ήρθαν τότε στην Ελλάδα με σκοπό να γίνει υποδομή στην παραγωγή, ώστε να μειωθεί το κόστος. ΑΥΤΟΣ ήταν και παραμένει ο μοναδικός στόχος της Ευρωπαϊκής ηγεσίας. Δολοφόνησαν λοιπόν τη γεωργική παραγωγή που βασιζόταν στον μικρό γεωργικό κλήρο και, όντως, το 2015, ο αγροτικός πληθυσμός της χώρας συρρικνώθηκε στο 6%. Ήταν η πρώτη εκκαθάριση! Τώρα βιώνουμε τη δεύτερη. Μετά την επιτυχία των “αφανών μνημονίων” της δεκαετίας του ’80, “ψήνεται” τώρα η επιτυχία να γίνουν 50.000 αύριο οι προ μνημονίου 800.000 Ελληνικές επιχειρήσεις, από τις οποίες χάθηκαν ήδη οι 300.000! Ο στόχος του νέου “αφανούς μνημονίου” που θέλει η συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων, ξεκινάει με τον φορολογικό συντελεστή 29%…

Είτε πετύχουν στην “περήφανη διαπραγμάτευση” που κάνουν με τους δανειστές, είτε αποτύχουν, το αποτέλεσμα για τον επιχειρηματικό κόσμο και τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα θα είναι ακριβώς το ίδιο! Για την περίπτωση να μην έχουμε καμία συμφωνία, ας μην το συζητήσουμε… Θα πούμε μονάχα το απλούστερο: Η χρεοκοπία της Ελλάδας θα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του προγράμματος για μείωση του εργατικού κόστους στην Ευρώπη και την Αμερική, επομένως η δική μας φτώχεια θα είναι η καλύτερη οχύρωση του Βορείου Ημισφαιρίου απέναντι στον Κόκκινο Δράκο της Ανατολής. Μοναδική δύναμη αντίστασης σ’ αυτό τον όλεθρο, δεν είναι σήμερα ούτε οι διαδηλώσεις, ούτε οι απεργίες, είναι μονάχα οι μικρές επιχειρήσεις που αντέχουν ακόμα. Για πόσο θ’ αντέχουν; Άγνωστο! Όταν όμως γονατίσουν κι αυτές που απέμειναν, θα είναι το τέλος. Είτε με, είτε χωρίς μνημόνιο. Είτε με, είτε χωρίς συμφωνία… Είτε με κακή, είτε με καλή συμφωνία…

Σε πολιτικό επίπεδο, η μόνη αντίσταση θα ήταν ένα στοχαστικό κεντρώο κίνημα “από τα κάτω”. Όχι για ν’ αποτρέψει τις νομοτέλειες, δε γίνεται αυτό, αλλά για να μειώσει τις απώλειες. Ένα κεντρώο κίνημα που δεν θα άθροιζε τους επώνυμους πολιτικούς της λεγόμενης κεντροαριστεράς (αυτό απέτυχε ήδη πολλές φορές) αλλά με νέες πολιτικές αρχές, με νέες πολιτικές αξίες, θα αθροίζει την πλειοψηφία των πολιτών που δεν θέλουν να είναι ούτε αριστεροί, ούτε δεξιοί.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αναλάβει τον ρόλο που είχε το ΠΑΣΟΚ – Δεν χρειάζεται τον κολοβό δικομματισμό η χώρα
Κυκλική Οικονομία: Η Αθόρυβη Κοσμογονική Αλλαγή
Η κρίση μέσα στην κρίση
Δένδιας -Τσαβούσογλου: Ο σκοπός της επίσκεψης και ο τουρκικός αναθεωρητισμός
Φιμωμένη Βουλή σημαίνει φιμωμένη δημοκρατία
«Πειραματισμοί και εθισμοί»