• Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου
  • 07:17

Αθήνα

9 oC

σποραδικές νεφώσεις

Ο χώρος του ΠΑΣΟΚ ξεψυχάει και χρειάζεται ηλεκτροσόκ – Ανοικτές διαδικασίες σε όλους και πραγματικός προσυνεδριακός διάλογος

Διάβασα χθες τα νέα για τον Στέφανο Παραστατίδη και τα άλλα παιδιά και όσο κι αν το χάρηκα με έπιασε το παράπονο.

Διάβασα χθες τα νέα για τον Στέφανο Παραστατίδη και τα άλλα παιδιά και όσο κι αν το χάρηκα με έπιασε το παράπονο.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Γιώργος Πετρουλάκης

Γιατί το άνοιγμα στη νέα γενιά να μην έχει γίνει ριζικά, αποφασιστικά και γενναία χρόνια τώρα; Τι περιμένουμε;

Πονάω, κι ας μην δέθηκα με το Κίνημα Αλλαγής. Βοήθησα όσο μπορούσα κι εγώ από την μεριά μου στις τελευταίες εκλογές και είδα αδερφούς και φίλους να λιώνουν για το καλύτερο.

Το αποτέλεσμα των εκλογών δεν ήταν καλό.

Αποτύχαμε στον επαναπατρισμό τέτοιου αριθμού ψηφοφόρων που θα μας επέτρεπε να διεκδικήσουμε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο χώρο μας.

Οι λόγοι πολλοί. Ένας από αυτούς το γεγονός ότι οι ευκαιρίες σε νέα, φρέσκα πρόσωπα δίνονταν - όπου δίνονταν - για χρόνια με το σταγονόμετρο. Περίσσεψε η προστασία "κεκτημένων". Στη λειτουργία, στα ψηφοδέλτια. Οποιοδήποτε κίνηση εμπιστοσύνης σε νέα στελέχη, όπως αυτές που αποφασίστηκαν χθες, δεν μπορεί παρά να χαροποιεί κάθε λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο.

Αλλά δεν αρκεί. Ο χώρος μας ξεψυχάει. Χρειάζεται ηλεκτροσόκ. Αλλιώς σε λίγο θα βαρεθούμε να κουνάμε μαντήλια σε στελέχη μας που χωρίς κανένα ενδοιασμό πλέον θα φεύγουν δεξιά κι αριστερά.

Πρέπει να αντιστρέψουμε το σπιράλ θανάτου.

Και το σπιράλ δεν αντιστρέφεται πιστεύω αν δεν αντιμετωπίσουμε την κρίση ταυτότητας.

Έχω βαρεθεί την παρέλαση λογοτύπων και ονομάτων όλα τα τελευταία χρόνια.

Ανάλογα δε με το ποιος είσαι, βλέπεις κάτι άλλο. Άλλοι βλέπουν μόνο ΠΑΣΟΚ, άλλοι μόνο Κίνημα Αλλαγής, άλλοι βλέπουν ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ, άλλοι ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, άλλοι βλέπουν Δημοκρατική Παράταξη ή Συμπαράταξη. Μόνο η Ελιά έχει πάψει να υφίσταται μετά τις Ευρωεκλογές (νομίζω).

Είναι δε αμέτρητες οι φορές σε συζητήσεις που ακούω το ίδιο ερώτημα:

«Γιατί όχι ΠΑΣΟΚ; Γιατί μπερδεύουμε τον κόσμο; Γιατί θέλουμε να το κρύψουμε;».

Την ώρα μάλιστα, προσθέτω που, αν το καλοσκεφτείς, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έχουν ένα στρατηγικό στόχο: να μεταλλαχθούν σε αυτό που είσαι εσύ εκ γενετής για να εδραιώσουν την κυριαρχία τους. Το μόνο κόμμα που δεν έχει την αγωνία να γίνει ΠΑΣΟΚ είναι το Κίνημα Αλλαγής.

Πιστεύω ότι το αξιακό πλαίσιο του ΠΑΣΟΚ δεν το έχει κανένας. Το πλαίσιο εκείνο, το όραμα, που μιλάει για την απελευθέρωση του Έλληνα μέσα από την αποσυγκέντρωση της εξουσίας και ηλέκτρισε εκατομμύρια Ελλήνων για δεκαετίες.

Για αυτό και το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο που μπορεί να συγκινήσει ξανά, εκεί που απέτυχαν να συγκινήσουν όλες οι οβιδιακές μεταμορφώσεις.

Είναι το μόνο που μπορεί να στεγάσει ξανά ελπίδες εκατομμυρίων που βρίσκονται σήμερα σε διαφορετικά πολιτικά κόμματα ή έχουν αποσυρθεί.

Είναι το βασικό συγκριτικό μας πλεονέκτημα απέναντι στον οποιονδήποτε μπορεί τώρα να υπερέχει δημοσκοπικά.

Αλλά προσοχή: αυτή δεν είναι μία αυτόματη διαδικασία. Θέλει δουλειά πολύ.

Αυτό που έχουμε ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε είναι να πάρουμε αυτό το όραμα, να το μεταφράσουμε σε πολιτικές θέσεις για κάθε τομέα και στη συνέχεια να το κάνουμε πενηνταράκια με συγκεκριμένες προτάσεις σε κάθε ζήτημα που αφορά τον Έλληνα. Αυτό λέγεται χτίσιμο περιεχομένου στη βάση αρχών και αξιών για να μην είναι οι θέσεις σου κατάλογος super market ούτε να διαφοροποιείται η θέση σου σε μείζονα θέματα ανάλογα με την συγκυρία.

Και μετά να οργώσεις την κοινωνία πόρτα πόρτα, γειτονιά γειτονιά, χωριό χωριό, με τις θέσεις σου.

Γιατί τέτοιες μείζονες πολιτικές διαδικασίες γίνονται μόνο από τη βάση.

Το ηλεκτροσόκ που χρειαζόμαστε μπορεί να γίνει μόνο από τη βάση.

Το σίγουρο είναι ότι χρωστάμε στον κόσμο του ΠΑ.ΣΟ.Κ., σε όσους πιστεύουν αλλά και σε όσους πίστεψαν κάποτε σε αυτό, τον τελευταίο λόγο για το τι μέλλει γενέσθαι.

Να έχουμε επιτέλους την ευκαιρία να συζητήσουμε ανοιχτά αυτό που συζητάμε όλοι μεταξύ μας.

"Γιατί όχι ΠΑΣΟΚ;"

Να αποφασίσουμε μαζί αν έχει νόημα να το παλεύουμε και αν ναι, πώς και γιατί: με ποια λειτουργία και ποιο περιεχόμενο.

Τα λέω αυτά γιατί έχει ανακοινωθεί Συνέδριο ΠΑΣΟΚ το οποίο θα πραγματοποιηθεί μέχρι τέλος του έτους. Το Συνέδριο αυτό δεν γίνεται να μην αποκτήσει υπαρξιακό, καταστατικό και προγραμματικό περιεχόμενο.

Εκεί να αποφασίσουμε, δημοκρατικά, για την ύπαρξή μας, το καταστατικό μας, τις θέσεις μας.

Υπάρχουν δύο προϋποθέσεις όμως για να γίνει αυτό και να μην ζήσουμε άλλο ένα συνέδριο – παρωδία:

Πρώτον, διαδικασίες ανοικτές σε όλους και όλες.

Δεύτερον, πραγματικός προσυνεδριακός διάλογος. Έστω για μία φορά.

Νοιώθω ότι έχουμε αρκετό χρόνο για να κάνουμε πραγματικές πολιτικές διαδικασίες αλλά ελάχιστο για να σοβαρευτούμε.

Και το ζήτημα επιτέλους δεν είναι να διαιρεθούμε πάλι σε στρατόπεδα για να μετρηθούμε μεταξύ μας – όσοι μείναμε.

Το ζήτημα είναι να δημιουργήσουμε παράταξη για να μπορέσουμε ξανά να αναμετρηθούμε με τις απαιτήσεις των Ελλήνων.

Αυτά αισθάνομαι.

*Ο Γιώργος Πετρουλάκης διετέλεσε γενικός γραμματέας Επικοινωνίας της κυβέρνησης Παπανδρέου

Send this to a friend