Αθήνα

11 oC

αίθριος καιρός

Πουλιά στον αέρα και άλλες προσομοιώσεις

Ένας φίλος από τα παλιά, θέλοντας να κριτικάρει τον εισηγητή μιας φαιδρής πρότασης, συνήθιζε να λέει: «είναι αετός, αλλά σε διασταύρωση με μπούφο».

ΓΡΑΦΕΙ Ο Ιωάννης Αναστασάκης

Ένας φίλος από τα παλιά, θέλοντας να κριτικάρει τον εισηγητή μιας φαιδρής πρότασης, συνήθιζε να λέει: «είναι αετός, αλλά σε διασταύρωση με μπούφο».

Ένας άλλος φίλος συνηθίζει να λέει  για παρόμοιες περιπτώσεις: «ο κλεφτοκοτάς πιάνει πουλιά στον αέρα, αλλά οι πουλάδες πετάνε χαμηλά περιορισμένες μέσα στο κοτέτσι». Οι προσομοιώσεις αυτές, πιθανόν να είναι άσχετες με τις σκέψεις που ακολουθούν. Ο κάθε νοήμων μπορεί να κρίνει αφ’ εαυτού.

Κυβερνητικό σχήμα στη Δημοκρατία.

Ο μεγάλος και αγαπητός Μίκης Θεοδωράκης είπε: «Δεν είναι αριστερός όποιος δεν είναι Δημοκράτης». Με την ευκαιρία της αναφοράς, ένθερμες ευχές να ξεπεράσει τα προβλήματα υγείας για να συνεχίσει να μας εμπνέει με το έργο αλλά και την ευθυκρισία του.

Σε μία Δημοκρατία, το κυβερνητικό σχήμα έχει την μορφή πυραμίδας. Στην κορυφή της είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός. Αυτός παίρνει την εντολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να σχηματίσει κυβέρνηση. Έχει την διακριτική ευχέρεια αλλά και την υποχρέωση να ορίσει Υπουργούς, Αναπληρωτές, Υφυπουργούς και τους υπολοίπους του  κυβερνητικού σχήματος.

Δικαιωματικά προΐσταται και του υπουργικού Συμβουλίου, όπου υποβάλλονται οι εισηγήσεις των υπουργών και λαμβάνονται οι συλλογικές αποφάσεις. Έχει επίσης το δικαίωμα να κρίνει και να κατακρίνει τους ανεπαρκείς που εκ λάθους αναρριχήθηκαν σε υπουργικούς θώκους. Ειδικά όταν το λάθος συνίσταται σε αντιδημοκρατική συμπεριφορά, είναι υποχρέωση του πρωθυπουργού να απομακρύνει άμεσα τα προβληματικά άτομα. Όταν ο πρωθυπουργός προσπαθεί να καλύψει τα ακατάλληλα άτομα, τότε αυτομάτως επιδεικνύει ο ίδιος αντιδημοκρατική συμπεριφορά και φέρει ακέραια την ευθύνη των επιλογών του.

Επομένως ο εκάστοτε πρωθυπουργός σε μία Δημοκρατία, έχει την ευθύνη όχι μόνο για την εύρυθμη λειτουργία της κυβέρνησης, αλλά και για την αντικατάσταση των λιποβαρών. Είναι ενάντια στην κοινή λογική σε μία Δημοκρατία, να θεωρείται επιτυχημένος ένας πρωθυπουργός σε ένα προβληματικό και αντιδημοκρατικό κυβερνητικό σχήμα, που ο ίδιος έχει επιλέξει και διατηρεί.

Επιτηδευμένη Συνέντευξη;

Προ ημερών δημοσιοποιήθηκε και αναπαράχθηκε μία συνέντευξη του Νίκου Αλιβιζάτου, γνωστού πολιτικού επιστήμονα, συνταγματολόγου, που στο παρελθόν είχε ασχοληθεί με το Κίνημα Αλλαγής. Αναφερόμενος σε μέλη της κυβερνώσας πλειοψηφίας ανέφερε ότι υπάρχουν θιασώτες: «Σταλινισμού και μη ελευθερίας της έκφρασης».

ΣΧΕΤΙΚΑ

Ακόμα ότι «Το ζητούμενο δεν είναι ο τίτλος, το πώς ονομάζεσαι, αλλά το αν γίνεσαι ένα γνήσιο ριζοσπαστικό μεταρρυθμιστικό κόμμα που στηρίζεται στον κοινοβουλευτισμό, στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην Ευρώπη. Εκεί δεν είμαι βέβαιος ότι είναι όλοι σύμφωνοι, αν και βγάζω τον πρωθυπουργό έξω από αυτό». Επίσης ανέφερε στην συνέντευξη: «Ναι, και το είχα πει στην κ. Γεννηματά και στο Σταύρο Θεοδωράκη ότι με ενδιαφέρει το Ευρωκοινοβούλιο». Επίσης είπε ότι: «Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι εκεί μέσα που θα ήθελαν να μας χώσουν στη φυλακή επειδή διαφωνούμε πολιτικά μαζί τους. Στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει μια ικανή μειοψηφία που θα ήθελε να μας χώσει μέσα».

Ο κατά τα άλλα σεβαστός επιστήμονας, θα πρέπει να εξηγήσει με λογικά επιχειρήματα, πως θεμελιώνεται αυτό το αεροδυναμικό παράδοξο. Δηλαδή πως σε ένα κυβερνητικό σχήμα που η αντίθετη πολιτική ή εθνική άποψη και οι προληπτικές συλλήψεις με την στέρηση της προσωπικής ελευθερίας της έκφρασης θεωρείται φυσιολογικό; Που θεωρείται φυσιολογικό να «θάβονται οι δημοσιογράφοι τρία μέτρα κάτω από την γη» αν εκφράσουν μη αρεστή άποψη; Που ο ενορχηστρωτής πρωθυπουργός μπορεί να θεωρηθεί στην άλλη πλευρά, όπως αναφέρθηκε: «έξω από αυτό» που συμβαίνει και που ο ίδιος δημιούργησε και συντηρεί;

Πως είναι δυνατόν ένας πρωθυπουργός που έχει τοποθετήσει σε θέσεις υψηλής ευθύνης τα φιλαράκια του από τα φοιτητικά χρόνια, και που σύμφωνα με την συνέντευξη, είτε επιδεικνύουν, είτε ενστερνίζονται αντιδημοκρατικές Αρχές, να θεωρείται επιτυχημένος και έξυπνος που τους αποδέχεται και τους καλύπτει, σε σημείο που να πιάνει πουλιά στον αέρα; Αλήθεια μήπως ο κύριος Αλιβιζάτος πρέπει να καθορίσει επίσης το είδος των πουλιών που εννοεί, για να υπάρχει συγκριτική αξιολόγηση; Είναι μήπως αετοί, μπούφοι, κότες, καρακάξες ή κάτι άλλο;

Το επίσης παράδοξο που χρήσει επεξήγησης είναι, το πώς είναι δυνατόν σε μία Δημοκρατία, κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησης να αλληλοκατηγορούνται, κατά δήλωσή τους στο υπουργικό συμβούλιο, με μαύρα εκατομμύρια του Σόρος να πετάνε σαν σαΐτες την καθαρή Δευτέρα και ένας «πετυχημένος» πρωθυπουργός να σφυρίζει αδιάφορος; Βέβαια για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, στην υπόψη συνέντευξη αναφέρθηκαν πουλιά που πιάνει ο πρωθυπουργός και όχι σαΐτες.

Όσον αφορά την κριτική του για το Κίνημα Αλλαγής, ακούστηκαν σχόλια ότι ενδόμυχα έχυσε χολή, επειδή ζήτησε από την Πρόεδρο, όπως ο ίδιος καταθέτει στην συνέντευξη, να περιληφθεί στο ευρω-ψηφοδέλτιο αλλά μάλλον έφαγε πόρτα. Άλλοι πάλι σχολιάζουν ότι πλαγιάζει προς το κυβερνητικό κόμμα για να επιτύχει το σκοπό του. Προσωπικά ως γράφων δεν υιοθετώ την άποψη, αλλά καλό θα είναι για την υστεροφημία του να ξεκαθαρίσει ο ίδιος την υπόθεση.

(*) Ο αντιπτέραρχος ε.α. Ιωάννης Αναστασάκης είναι  σύμβουλος και στρατηγικός αναλυτής σε Ελληνικά και διεθνή Ιδρύματα για θέματα σχετικά με την «ασφάλεια για την οικονομική ανάπτυξη». Είναι δημότης, κάτοικος  και υποψήφιος για τις εθνικές βουλευτικές εκλογές, στον Νότιο Τομέα της Β΄ Αθήνας με το Κίνημα Αλλαγής.

Send this to a friend