Αθήνα

32 oC

αίθριος καιρός

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Καιρός: Πέφτει η θερμοκρασία – Πού θα βρέξει σήμερα, Κυριακή

OPINION

Προοδευτικοί – Συντηρητικοί! Σύμφωνο συμβίωσης ή ανοικτό πεδίο αντιπαράθεσης;

Το σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ δύο ανθρώπων του ιδίου φύλου, ήταν μια ωραία και ενδεικτική αφορμή αντιπαράθεσης, ανάμεσα στην προοδευτική και την συντηρητική σκέψη. Γράφει ο Νίκος Καραγιάννης Μεταξύ των πολιτών, όπου τα ατομικά δικαιώματα είναι κυρίαρχο συστατικό της σκέψης τους, δίχως να δεσμεύονται από θρησκευτικές παραδόσεις ή άλλου τύπου κοινωνικά και πολιτικά στερεότυπα και των […]

Το σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ δύο ανθρώπων του ιδίου φύλου, ήταν μια ωραία και ενδεικτική αφορμή αντιπαράθεσης, ανάμεσα στην προοδευτική και την συντηρητική σκέψη.

karagiannisΓράφει ο Νίκος Καραγιάννης

Μεταξύ των πολιτών, όπου τα ατομικά δικαιώματα είναι κυρίαρχο συστατικό της σκέψης τους, δίχως να δεσμεύονται από θρησκευτικές παραδόσεις ή άλλου τύπου κοινωνικά και πολιτικά στερεότυπα και των πολιτών εκείνων, που δυσκολεύονται ή και αδυνατούν να φανταστούν, καθώς και να αποδεχτούν, κοινωνικές δομές ή τρόπο ζωής διαφορετικό από αυτόν με τον οποίο μεγάλωσαν και έχουν συνηθίσει.

Φυσικά σε κάθε δίλλημα ή θέμα το οποίο ανακύπτει, δεν σημαίνει ότι η προοδευτική προσέγγιση και σκέψη, οδηγεί πάντα στην καλύτερη επιλογή.

Είναι όμως η προοδευτική σκέψη, εκείνη η οποία διαρκώς αμφισβητεί, κρίνει, είναι δεκτική στην αλλαγή, είναι ανεκτική στην διαφορετικότητα και είναι περισσότερο ανοικτή στον ουσιαστικό διάλογο και το επιχείρημα της αντίθετης άποψης.

Είναι η σκέψη, που δοκιμάζει με μεγαλύτερη ευκολία νέες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτιστικές γεύσεις, χωρίς να έχει βαθμολογήσει το πιάτο πριν σερβιριστεί.

Το δίπολο προοδευτικός – συντηρητικός, είναι ένα δίπολο που υπερβαίνει πλέον το κλασικό δίλλημα του αριστερού – δεξιού.

Το υπερβαίνει γιατί ακριβώς πραγματεύεται νέες προσεγγίσεις  , σε σχέση με τις παρωχημένες απαντήσεις, που δημιούργησαν οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές δομές των περασμένων αιώνων.

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του επιπέδου της συζήτησης στην βουλή για την ψήφιση του συμφώνου συμβίωσης, καθώς και της θέσης που πήραν οι βουλευτές του Ελληνικού κοινοβουλίου, όπου ο διαχωρισμός μεταξύ εκείνων που το καταψήφισαν (με την ψήφο τους ή την απουσία τους) και όσων το υπερψήφισαν, υπερέβη την πολιτική και κομματική τους ταυτότητα.

Ίσως λοιπόν, να ήταν περισσότερο χρήσιμο ως πολίτες, να παραμερίζουμε λίγο τις ταμπέλες που κρεμάει κάποιος αυτάρεσκα για να αυτοχαρακτηριστεί και να διακρίνουμε πλέον από τις πράξεις του μόνο, τι πραγματικά είναι και τι πρεσβεύει.

Αυτή φυσικά είναι μια προοδευτική προσέγγιση αξιολόγησης και συνεπώς όσοι νιώθουν εξαρτημένοι από τα σύμβολα και βολεύονται πίσω από ταμπέλες, ας συνεχίσουν να δίνουν την μάχη της υποκρισίας σε κάθε ζήτημα που θα ανακύπτει.

Είναι βέβαιο ότι στο τέλος θα χάσουν.

Και αν τελικά επικρατήσουν, σίγουρα θα πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα μάχη, με μόνο θύμα την πρόοδο της χώρας.

 

Το ολίσθημα της Προέδρου
Η τελευταία ελπίδα για την Αλλαγή…
Γιατί απέτυχε η Pizza Hut
Δήμαρχος «ό, τι να ’ναι»
Ελλάδα και νεοοθωμανικές επιδιώξεις
Γιατί παρακμάζουν οι πλουραλιστικές δημοκρατίες;