• Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου
  • 08:53

Αθήνα

22 oC

ελαφρές νεφώσεις

Προς τι η βιασύνη;

Παρακολουθώ μήνες τώρα τη συζήτηση που γίνεται για το Σκοπιανό και προσπαθώ ειλικρινά να καταλάβω γιατί είναι σημαντικό για εμάς να λυθεί το θέμα. Ακούγεται πολύ συχνά από την αριστερά το επιχείρημα «Μα ήδη 140 χώρες τους αναγνωρίζουν ως Μακεδονία επειδή οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν έλυσαν το θέμα»

Γράφει ο Ευάγγελος Κολαίτης 

Η απάντηση σε αυτό είναι πολύ απλή: «ΚΑΙ;»

Τα Σκόπια από τότε που ιδρύθηκαν ως κράτος, αυτό έκαναν, γυρνούσαν τον πλανήτη και ζητούσαν από διάφορες άσχετες χώρες να τις αναγνωρίσουν ως «Μακεδονία». Και κατάφεραν να μαζέψουν 140 αναγνωρίσεις. ΚΑΙ; Σε τι τους βοήθησε αυτό; Κέρδισαν κάτι; Μπήκαν στο ΝΑΤΟ, που θέλουν, επειδή τους αναγνώρισαν το όνομα 140 χώρες; ΟΧΙ Μπήκαν στην ΕΕ, που θέλουν, επειδή τους αναγνώρισαν το όνομα 140 χώρες; ΟΧΙ Μπορούν να μπουν ακόμα και αν τους αναγνωρίσουν το όνομα όλες οι άλλες χώρες του πλανήτη; ΟΧΙ.

Δεδηλωμένο συμφέρον της χώρας αυτής είναι η προσχώρησή τους σε αυτούς τους διεθνείς θεσμούς. Για να μπορέσει να γίνει αυτό, πρέπει να συμφωνήσουμε εμείς. Οπότε μέχρι να τους αναγνωρίσουμε εμείς, δεν παίζει το παραπάνω κανένα ρόλο, και δεν τους βοηθάει καθόλου στην επίτευξη των στρατηγικών τους στόχων.

Δεύτερο επιχείρημα που ακούγεται πολύ συχνά από ανίδεους και αδιάβαστους είναι ότι η εθνική θέση από το 2008 στο Βουκουρέστι έγινε το να υπάρχει σύνθετο όνομα. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει μεγαλύτερο ψέμα. Γιατί πολύ απλά το 2008 δεν έγινε καμία συμφωνία για το όνομα. Το 2008 η πρόταση της Ελλάδας αφορούσε την εξάλειψη του αλυτρωτισμού και την εξασφάλιση της συνταγματικής αλλαγής στη γείτονα χώρα ώστε να μην υπάρχει καμία αναφορά σε Μακεδονικό έθνος και μακεδονική γλώσσα. Για να γίνουν δεκτά αυτά, η υποχώρηση που ήταν διατεθειμένη να κάνει η χώρα, ήταν ΜΕΤΑ που θα γίνουν όλα αυτά, να συζητήσει σύνθετη ονομασία με σαφή γεωγραφικό προσδιορισμό. Κοινώς, η εθνική θέση του 2008 ΔΕΝ αφορούσε την ονομασία, αφορούσε όλα τα υπόλοιπα που έπρεπε να λυθούν.

Τρίτον και σημαντικότερο. Γιατί μας πιέζει σαν χώρα η επίλυση του θέματος; Η οικονομική διείσδυση που παρουσιάζουν πολλοί σαν επιχείρημα, είναι ήδη στον μέγιστο βαθμό, είμαστε δεύτερη χώρα σε επενδύσεις στα Σκόπια. Η Τουρκική και η Αλβανική απειλή επίσης δεν εξαρτάται από τη λύση του θέματος, δεν πρόκειται να αλλάξει.

Οπότε;

Η απάντηση είναι ότι δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε από την επίλυση του θέματος. Και τίποτα να χάσουμε από τη μη επίλυσή του. Οπότε ας χαλαρώσουμε και ας σταματήσουν πολιτικοί νάνοι όπως οι τωρινοί κυβερνώντες να προσπαθούν να αναδειχθούν σε μεγάλα πολιτικά ονόματα, καταστρέφοντας στην προσπάθειά τους αυτή τα διαπραγματευτικά όπλα της χώρας.