• Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου
  • 14:45

Αθήνα

17 oC

σποραδικές νεφώσεις

Το δεύτερο στοίχημα: Συνέπεια – να υπηρετήσουμε τη Νέα ΑΛΛΑΓΗ

Η ζωή και η κοινωνία, συνεχίζουν να μας εκπλήσσουν, γράφοντας στα παλαιοτέρα των υποδημάτων τους «αναλυτές επί παραγγελία» και τους γκουρού της επικοινωνίας.

Γράφει η Αφροδίτη Παπαθανάση, π. Βουλευτής και στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών

Η πολύ μεγάλη – μη αναμενόμενη για πολλούς – συμμετοχή των Πολιτών, που στάθηκαν επί ώρες στην ουρά για ένα φιλότιμο αξιακό και μια παράδοση πολιτική, είναι ένα ηχηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση και ιδιαιτέρως προς όσους προβάλλουν αντιλήψεις που δικαιολογούν, τους δήθεν κουρασμένους, τους απολιτίκ, αλλά και τα «ινδάλματα» τύπου Μακρόν.

Το ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ, με τον Πρόεδρο του και Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργο Παπανδρέου, ήταν ο μοναδικός πολιτικός χώρος που σε αυτήν την πολιτική διαδικασία κατέθεσε ολοκληρωμένο ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο.

Από θέση αρχής υπερασπιζόμαστε την αυτονομία της πολιτικής - το να μην σε κρατά κανείς από το μανίκι, από θέση αρχής υπερασπιστήκαμε την ιστορική διαδρομή της Παράταξης, το ρόλο του Πολίτη και την ευθύνη του απέναντι στην Δημοκρατία.

1. Ο Προοδευτικός Δημοκρατικός Χώρος, έχει χρόνια διαπαιδαγωγηθεί πολιτικά. Αγαπά την πολιτική, τη συζήτηση, το διάλογο, την επιχειρηματολογία, την ουσιαστική πολιτική αντιπαράθεση, αλλά αγαπά και τα πρόσωπα και τους συμβολισμούς τους. Μπορεί να μην έχουμε κατακτήσει το επίπεδο αυτό συμμετοχής και δράσης μέσα από μια συνεχή πολιτική επιμόρφωση, βάζοντας φραγμό σε φαινόμενα μηχανισμών, αλλά, το πρώτο πολιτικό συμπέρασμα και στοιχείο είναι σημαντικό. Αγαπούμε την πολιτική και έχουμε μάθει να συμμετέχουμε, ακόμη και αν ο στόχος και η ουσία της Πολιτικής την εποχή των ραγδαίων εξελίξεων και την Ελλάδα της κρίσης είναι το ζητούμενο.

2. Ο Πολίτης που στάθηκε επί ώρες στην ουρά για να ψηφίσει, έκανε τη συζήτηση περί των διαδικαστικών θεμάτων και της ψηφοφορίας από τον καναπέ, ή της συμμετοχής «εκδρομή», να δείχνει παράταιρη. Ο κόσμος μπορεί να είναι στιγμές που διστάζει αλλά δεν φοβάται να αναλάβει την ευθύνη του. Ο Γ. Παπανδρέου έδωσε από το 2004 την ευκαιρία της καθολικής πολιτικής συμμετοχής των Πολιτών για την διαδικασία ανάδειξης του επικεφαλής της Παράταξης. Αυτή η ευκαιρία μόνο όφελος είχε και συνεχίζει να έχει. Ο Γ. Παπανδρέου απευθύνθηκε το 2011 πάλι στον Πολίτη για το πρόγραμμα χρηματοδότησης της Χώρας αλλά από συστημικούς κύκλους δεν επετράπη η διαδικασία αυτή. ΄Ηττα της Δημοκρατίας.

3. Η κ. Γεννηματά είναι η νικήτρια της διαδικασίας. Δεν υπάρχουν «αλλά». Κέρδισε με διαφορά, σε μια εκλογική διαδικασία που έφερε πολύ περισσότερο κόσμο στην κάλπη από όλες τις προβλέψεις και τις συνθήκες της συγκεκριμένης στιγμής.

4. Υπάρχουν ικανές προϋποθέσεις για αλλαγή στον πολιτικό χάρτη. Το στοίχημα τώρα είναι στα χέρια του καθενός από εμάς, αλλά και στις επιτελικές θεσμικές δομές, Κόμματα, Κοινοβουλευτικές Ομάδες, Οργανώσεις  που θα πρέπει να καταθέσουν και επικοινωνήσουν το σχέδιο Αλλαγής της Χώρας - αλλά, σχέδιο με κανόνες Δικαίου και Ισονομίας. Η κρίση και η δεξιά και αριστερή συντήρηση, διεύρυναν τις ανισότητες και ενίσχυσαν εξωθεσμικά κέντρα. Από το 2011 και μετά η Χώρα πήγε πίσω, γιατί η ανάγκη πολιτικής επιβίωσης ορισμένων, τέθηκε υψηλότερα από το Δημόσιο Συμφέρον και τη Χώρα.

5. Τώρα η επιστροφή ψηφοφόρων του Χώρου κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργεί τα πρώτα χαμόγελα και τη δυνατότητα οι δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού να επανακτήσουν την ηγεμονία, εκτός της αριστεράς, και του κοινωνικού Κέντρου, – να γίνουν η αιχμή της μεταρρυθμιστικής Αριστεράς και του κοινωνικού κέντρου απέναντι στην συντήρηση. Είναι ενδεικτικό το πώς η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αντιδρά μια μόλις μέρα μετά την ψηφοφορία για ανάδειξη επικεφαλής ΔΗΣΥ – με διάγγελμα και παροχές. Την ανάγκη και υποχρέωση για άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων ο κ. Τσίπρας την εκμεταλλεύεται ως ανάχωμα εκλογικών του διαρροών. Έτσι αντιλαμβάνεται μια αριστερή πολιτική, ως «αντίδωρο», ως ελεημοσύνη και όχι ως αποτέλεσμα μιας πολιτικής που εδραιώνει την κοινωνική δικαιοσύνη, ενισχύει την κοινωνική συνοχή, σέβεται την αξιοπρέπεια του πολίτη, τον οποίο και καθιστά ενεργό συμμέτοχο στα δημόσια πράγματα αλλά και στην παραγωγική δομή της χώρας.

6. Η συμμετοχή των Πολιτών, η  αποτύπωση της δυναμικής των υποψηφίων και ο πολιτικός λόγος του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ έκλεισε ακόμη δύο θέματα: κανείς από τους υποψηφίους δεν μπορεί να μπει σε τροχιά σύγκρουσης με την ενότητα του χώρου.

7.  Δεν υπάρχει πλέον, κανένα σενάριο για φλερτ με τη Δεξιά. Οι συμπαθούντες αυτού του εγχειρήματος υπέστησαν βαρύτατη ήττα.

8. Οι διακινούντες την άποψη πως τα Κόμματα που συμμετέχουν στη ΔΗΣΥ πρέπει να διαλυθούν και αυτοί υπέστησαν ήττα βαριά. Η ιστορική και πολιτική παρακαταθήκη δεν είναι σημαία που υποστέλλεται – γιατί έτσι βολεύει «παράγοντες» του χώρου. Αντίθετα και απέναντι στο φαινόμενο των μοναχικών «παραγόντων» του χώρου, η ιστορική και πολιτική παρακαταθήκη μας είναι το ασφαλές λιμάνι που διασφαλίζει νέους αξιόπιστους πλόες.

9.  «Ο «νέος» είναι ωραίος αλλά ο παλιός είναι αλλιώς». Οι εκλογές θέλουν δρόμο, περπάτημα, ταλαιπωρία, συζήτηση με τον κόσμο. Εκλογές «ελίτ» με δηλώσεις συμπάθειας και διθυραμβική αρθρογραφία δεν πάνε πουθενά. Γιατί, το ζητούμενο, δεν είναι η αντικαταστάτη των γενεών σε ένα κλειστό πολιτικό παιχνίδι, αλλά οι αρχές, οι αξίες, το ιδεολογικό και πολιτικό περιεχόμενο του πολιτικού λόγου και της πολιτικής δράσης. Το ζητούμενο δεν είναι η διαμόρφωση α λα καρτ συσχετισμών που θα κάνουν έφοδο με στόχο τη νομή της εξουσίας. Το ζητούμενο είναι, η ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

10. Κατά την προεκλογική εκστρατεία χάθηκε χρόνος και σημαντική ευκαιρία για μια επί της ουσίας ιδεολογική, αξιακή και πολιτική συζήτηση. Και επαναλαμβάνω, μόνο το ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ κατέθεσε το πλαίσιο αυτό καλώντας όλα τα μέρη σε συζήτηση και διαβούλευση, που όμως, δεν έγινε ποτέ, στο όνομα επίπλαστων διλημμάτων περί πολιτικού κέντρου – που δεν υπάρχει και περί ηλικιακού Καιάδα, ενώ υπάρχουν δίπλα μας  αναπάντητα ερωτήματα για την αυτονομία – χρηματοδότηση και από ποιους – της πολιτικής και των πολιτικών.

11. Κάθε γενιά στην πολιτική έχει τα δικά της χαρακτηριστικά – και λόγω οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών, και των μαχών που πρέπει να δώσει, αλλά και λόγω αξιακού περιβάλλοντος. Ζούμε σε εποχές δύσκολες, με υποχώρηση της Πολιτικής. Το στεγνό αίτημα «τώρα είναι η σειρά μας» ειδικά με όχημα έναν σκληρό μηχανισμό,  αφαιρεί από την Πολιτική, δεν προσθέτει. Και ο Μητσοτάκης και ο Τσίπρας για τη «σειρά» τους μίλησαν και την νεότητα τους επικοινώνησαν, μόνο που είναι συντηρητικοί - πίσω μας πήγαν, όχι μπροστά. Είναι κατανοητή η ανάγκη και η φιλοδοξία να κάνεις τα επόμενα βήματα, η «επετηρίδα» και οι «βασικοί παίκτες» δεν αλλάζουν με όρους ηλικιακού πολέμου. Αν όμως υπήρχαν κανόνες αξιοκρατίας και διαφάνειας, που θα υπηρετούσαν την αυτονομία της πολιτικής, θα ήταν πιο εύκολο και δυνατό να ακουστεί η φωνή και να αναδειχθεί ο ρόλος του νεότερου  στελέχους απέναντι σε όσους δεν αφήνουν μια σταλιά χώρο για κανέναν, εκμεταλλευόμενοι και μόνον τα δίκτυα στήριξης τους. Γιατί για τους άξιους ανθρώπους που τους ακούς και ανοίγει το μυαλό και οι ορίζοντες σου μόνο Σεβασμός. Κάθε γενιά έχει ικανούς και ανίκανους πολιτικά, διαβασμένους και αδιάβαστούς, ευγενείς και μη. Αλλαγή αντίληψης θέλουμε, να μπορούμε να συνυπάρχουμε παραγωγικά, όχι κουστούμια στα μέτρα που βολεύουν τον καθένα μας.

12. Ο χώρος δεν μπορεί να σηκώσει τις φιλοδοξίες και την ανάγκη αυτοπροβολής όλων. Ταλαιπωρείται από το «εγώ» του καθενός που θεωρεί ότι η προσωπική του διαδρομή, επιλογή και επιβίωση, είναι σημαντικότερη μιας συλλογικής πορείας της παράταξης.

13. Τα «επιτελεία» είναι αυτά που πάντα θαυμάζουμε, μετά το Αξιακό και Πολιτικό πλαίσιο και λόγο του επικεφαλής. Ποιοι ήταν, τι σχεδίασαν, τι επικοινώνησαν;  Σέβομαι ακόμη και αν δεν συμφωνώ πολιτικά μαζί τους, αυτούς που συνειδητά υπηρέτησαν και υπηρετούν την άποψη τους, στα εύκολα και στα δύσκολα. Στις νίκες αλλά και στις διαδρομές της ερήμου. Σέβομαι και αγαπώ από τα επιτελεία τους ανθρώπους της γενιάς μου που δούλεψαν γιατί πίστεψαν στο πολιτικό και αξιακό πλαίσιο του υποψηφίου τους, αρνούμενοι διαδρομές εύκολης καριέρας, αρνούμενοι να ταυτιστούν με το προφίλ των βιαστικών και των άβρεχτων. Ακόμη και ας μην ήταν οι πιο έμπειροι, ακόμη και αν έπρεπε να δουλέψουν με ωράριο για να τα χωρέσουν όλα, καμπάνια, σπίτι, δουλειά, ακόμη και αν έκαναν λάθη, οι άνθρωποι – και ειδικά οι νεώτεροι των πλέον έμπειρων – που δούλεψαν για τις εκλογές, είναι μια μεγάλη πολιτική υπεραξία. Όσοι συμμετείχαν ως πολιτικά στελέχη και όχι ως οπαδοί σε ένα καθημερινό πολιτικό ντιμπέιτ, σε εκδηλώσεις και μέσω διαδικτύου, απέδειξαν ότι ο Προοδευτικός Δημοκρατικός Χώρος, ο χώρος του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, έχει ικανά πολιτικά στελέχη.

14. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να χαρίσουμε κανέναν σκεπτόμενο νέο στα μαγγανοπήγαδα των σκληρών μηχανισμών. Βεβαίως, ουδείς παραπλανημένος, αλλά αν είναι επιλέξουμε να φτιάξουμε ή να στοιχηθούμε πίσω από στρατούς, ας επιλέξουμε τη μάχη και το στράτευμα. Υπάρχει η μάχη για την Αλλαγή της Χώρας που μπορεί να κοιτάξει στα μάτια αυτόν που δουλεύει – αν δουλεύει για τα 400 ευρώ και υπάρχει και η μάχη που θέλει συγκρούσεις στο όνομα του «φύγετε εσείς να έρθουμε εμείς». Ανάχωμα σε μια εσωτερική χαμένη μάχη για την παράταξη και τη χώρα, είναι εμείς να απαιτήσουμε την επάνοδο σε έναν Ιδεολογικό και Πολιτικό διάλογο μεταξύ των υποψηφίων στο δεύτερο γύρο, γιατί αυτό το στοίχημα το χάσαμε σε σημαντικό βαθμό στον πρώτο γύρο. Η συζήτηση αυτή και μόνον αυτή μπορεί να βοηθήσει την Παράταξη.

15. Αυτή η μάχη που διεξείχθη και η συμμετοχή που σημειώθηκε, πρέπει να προστατευθούν και για αυτό είναι σημαντική η ισχυρή μας παρουσία και στο δεύτερο γύρο των εκλογών.

16. Αυτή η προσπάθεια, αλλά και η συμμετοχή μας σε αυτήν, μας υπενθυμίζουν πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα για τη Χώρα και την Παράταξη αν υπήρχε η συνέχεια του μεταρρυθμιστικού έργου του 2009-2011, αν υπήρχε η ενιαία υπεράσπιση και αφήγηση του έργου και της πορείας της Παράταξης.

17. Τώρα έχουμε όλοι ξανά μια μεγάλη υποχρέωση. Να προσπαθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις να υπηρετήσουμε το στοίχημα της ΝΕΑΣ ΑΛΛΑΓΗΣ. Να συγκρουστούμε με ό,τι μας κρατά πίσω.  Οι πολίτες και μόνο θα κρίνουν αν θα τα καταφέρουμε ή όχι. Αλλά αν θέλουμε να μας κρίνουν θετικά, ας φροντίσουμε τώρα, σήμερα, να δώσουμε στη ΝΕΑ ΑΛΛΑΓΗ, το μοναδικό περιεχόμενο που έχουν πραγματικά ανάγκη. Την εκ βάθρων ΑΛΛΑΓΗ της χώρας. Χωρίς τον παραμικρό συμβιβασμό.

18. Έχουμε χρέος να προσφέρουμε στους πολίτες, μια προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης απέναντι στη συντηρητική. Δεξιά ή δήθεν αριστερά. Και να καταστήσουμε σαφές ότι, αυτοί, θα πρέπει να να απαντήσουν: θέλουν να τελειώνουμε με ό,τι μας οδήγησε στην κρίση ή θέλουν να συνεχίσουν στον αδιέξοδο και καταστρεπτικό δρόμο του πελατεισμού. Θέλουν να αγωνιστούν για την απαλλαγή των πολιτών και της χώρας από τα πάσης φύσεως μικρά και μεγάλα συμφέροντα και κατεστημένα που απομυζούν την ικμάδα και τον πλούτο του Ελληνικού λαού ή θέλουν πολίτες πελάτες που να τους επιτρέπουν να νέμοντε την εξουσία, αντί να την αλλάζουν.