Αθήνα

10 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Άγριες Μέλισσες: Η εκδίκηση του Βόσκαρη μέσα από τη φυλακή – Καρφώνει τον Δούκα πώς σκότωσε τον Γιώργη Σταμίρη!

OPINION

Τριάντα χρόνια έφηβος…

Ο μεταναστευτικός νόμος… η ιστορία της ζωής μας.

Τριάντα χρόνια στην ανθρώπινη κλίμακα σημαίνει ωριμότητα και συνειδητές, υπεύθυνες αποφάσεις· για την μεταναστευτική πολιτική της Ελληνικής Πολιτείας σημαίνει εφηβεία, σημαίνει τριάντα χρόνια ατέλειωτες πενταήμερες. Εργάζομαι στον μεταναστευτικό τομέα είκοσι χρόνια, γνωρίζω κάθε διεργασία, κάθε κόμμα και τελεία στους ατέλειωτους νόμους, στις ατέλειωτες οδηγίες και τους κανονισμούς και γράφοντας τώρα, αυτή την στιγμή αρχές του 2021 διαπιστώνω πως το μεταναστευτικό δεν έχει ωριμάσει ακόμα, καρφώνουν, ξηλώνουν και μπαλώνουν νόμους κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση ή η ηγεσία του Υπουργείου Μετανάστευσης. Όμως it takes two to tango. Ανώριμη ή και άβουλη η Πολιτεία, ανώριμοι όμως και οι ίδιοι οι μετανάστες, οι οποίοι όλα αυτά τα χρόνια δεν δείχνουν να αναλαμβάνουν στα σοβαρά το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν στην ελληνική κοινωνία. Δεν γράφω μεταναστευτική κοινότητα διότι η δράση πρωτίστως είναι ατομική και καθώς τα άτομα ενώνονται γίνεται και συλλογική.

Χιλιοειπωμένες οι σκέψεις αυτές αλλά έναυσμα για να τις αποτυπώσω στο χαρτί έγινε ένα άρθρο που διάβασα στην εφημερίδα «Τα Νέα» γραμμένο από μια κοπέλα αλβανικής καταγωγής, γεννημένη και μεγαλωμένη στην Ελλάδα η οποία εδώ και επτά χρόνια σπουδάζει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεύτερη γενιά λοιπόν η κοπέλα, σπουδάζει επάξια στο εξωτερικό, οσονούπω διδάκτωρ στην Βιοχημεία και είναι πιθανή προστιθέμενη αξία για την Ελλάδα αν αποφασίσει να γυρίσει. Χάρηκα όταν διάβασα τον τίτλο και την εισαγωγή αλλά απογοητεύτηκα πολύ στην συνέχεια. Θα περίμενα από μια κοπέλα δεύτερης γενιάς, της οποίας της δίνεται βήμα σε μια εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, να μπει στην ουσία του ζητήματος και να εκφράσει με πάθος τις παθογένειες του ελληνικού νόμου για την μετανάστευση, να μιλήσει στο όνομα όλων των παιδιών δεύτερης γενιάς οι οποίοι ταλαιπωρούνται από τις αδικίες του συστήματος αλλά αντί αυτού, διαβάζω ένα κείμενο στο οποίο καταφέρεται εναντίον της αρμόδιας επιτροπής για την εξέταση της άδειας διαμονής της. Η συγκεκριμένη διαδικασία είναι ένα θέμα για το οποίο έχω εμπεριστατωμένη άποψη καθώς διατελώ Διαπολιτισμικός Διαμεσολαβητής στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση εδώ και οκτώ χρόνια και αν είναι κάτι το οποίο γνωρίζω πολύ καλά είναι το γεγονός πως οι Διοικήσεις αυτές και οι επιτροπές που τις απαρτίζουν κάνουν περισσότερο από την δουλειά τους, λειτουργούν κάτω από αντίξοες συνθήκες, ελλείψει προσωπικού και αγκυλωμάτων του νόμου λόγω αδράνειας των κυβερνήσεων. Είναι οι ίδιες Αποκεντρωμένες Διοικήσεις οι οποίες σε συνεργασία με Οργανώσεις για τα δικαιώματα των μεταναστών εργάστηκαν σκληρά για χρόνια για την βελτίωση των συνθηκών και των διαδικασιών της ανανέωσης των αδειών παραμονής, για την δημιουργία του θεσμού του Διαπολιτισμικού Διαμεσολαβητή στα κέντρα αυτά και για την ομαλή έκβαση των διαδικασιών στις Κεντρικές Διευθύνσεις· στις ίδιες διευθύνσεις στις οποίες πηγαίνουν οι γονείς της νεαρής μας επιστήμονος για τις άδειές τους χωρίς να στριμώχνονται και χωρίς να υπόκεινται σε συνθήκες προ του 2014. Είμαι απολύτως σίγουρος πως η επιτροπή στην απόφασή της εφάρμοσε τον νόμο. Πως να το κάνουμε δηλαδή, αυτό προβλέπει ο νόμος για τις άδειες δεύτερης γενιάς, αν κάποιος λείπει πάνω από 1 χρόνο από την χώρα δεν δικαιούται ανανέωση της άδειας διαμονής ακόμα κι αν αυτός ο κάποιος είναι φοιτητής δεύτερης γενιάς, γεννημένος, γαλουχημένος και μετέχων εξ απαλών ονύχων της ελληνικής παιδείας. Η πλειονότητα των παιδιών θα έπρεπε να έχει λάβει την ιθαγένεια μέχρι τα 18 και σίγουρα πριν την αποφοίτηση από το πανεπιστήμιο (για όσους και όσες το δικαιούνται) ώστε να μην δημιουργούνται περαιτέρω ζητήματα για την ακαδημαϊκή ή/και επαγγελματική συνέχεια στη ζωή τους και εδώ έγκειται η ουσία του ζητήματος. Αυτή ήταν και η απογοήτευσή μου με το άρθρο αυτό, να σου δίνεται η ευκαιρία να δείξεις σε όλους το φεγγάρι και εσύ να τους λες κοιτάξτε τι ωραίο δάχτυλο έχω. Το φεγγάρι εν προκειμένω είναι η ίδια η ευκαιρία να βελτιωθεί ο μεταναστευτικός νόμος για όλες τις γενιές πολλώ μάλλον για την γέννημα θρέμμα ελληνική δεύτερη γενιά.

Ανέφερα πιο πάνω την έκφραση it takes two to tango και εννοούσα ακριβώς αυτό που απέτυχε να εκφράσει η κοπέλα στο κείμενό της. Η πολιτική βούληση και οι πολιτικές πρωτοβουλίες για την μετανάστευση εμπεριέχουν πρωτίστως το καιροσκοπικό στοιχείο και πολύ μετά, πρώτο από το τέλος, το δίκαιο, τα δικαιώματα και τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της ένταξης των μεταναστών για την διαμόρφωση μιας ομαλά εμπλουτισμένης κοινωνίας και σε αυτό το σημείο πρωταγωνιστικός είναι ο ρόλος των ίδιων των μεταναστών με πρωτεργάτες την πολύτιμη δεύτερη γενιά.

Είναι πολύ συγκινητικές οι προσωπικές εμπειρίες, τα βιώματα, οι αναμνήσεις, καθώς μας θυμίζουν πως οι άνθρωποι, χαιρόμαστε, ανησυχούμε και στενοχωριόμαστε με τα ίδια πράγματα ανεξαρτήτως καταγωγής όμως είναι λυπηρό να χρησιμοποιούνται επί ματαίω.

Πολιτική διαχείριση της πανδημίας στην Ελλάδα
Κοινωνίες των «ευτυχισμένων» άξιων ή της αξιοπρέπειας;
Μετά το 2023 η ανάκαμψη… και ΕΑΝ
Παγκόσμια Ημέρα στο “Φάσμα του αυτισμού”  
Το δηλητήριο του διχασμού
Στο Κέντρο αδέλφια, στο Κέντρο