Αθήνα

22 oC

αίθριος καιρός

Το άνοιγμα Σταθάκη στην Κεντροαριστερά μέσω ΔΗΜΑΡ και η απάντηση Σαχινίδη και Δένδια

  • Το άνοιγμα του κορυφαίου υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ στην κεντροαριστερά μέσω της ΔΗΜΑΡ
  • Πως απάντησαν χθες το βράδυ σε εκδήλωση της ΔΗΜΑΡ ο Φ. Σαχινίδης, ο Ν. Δένδιας και άλλοι ομιλητές για τα διλήμματα της συγκυρίας
  • Ποιοι ήταν παρόντες στην εκδήλωση

Σαφές άνοιγμα μέσω ΔΗΜΑΡ στον χώρο της κεντροαριστεράς διαβλέποντας ότι θα διαμορφωθούν δύο στρατόπεδα κατά το νέο πολιτικό κύκλο με αφετηρία την έξοδο από τα μνημόνια έκανε χθες ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης.

Γράφει η Φώφη Γιωτάκη

Με αφορμή την εκδήλωση του Πολιτικού Εργαστηρίου για τη Σύγχρονη Σοσιαλδημοκρατία της ΔΗΜΑΡ στην οποία συμμετείχαν βουλευτές και στελέχη από το Κίνημα Αλλαγής και τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κορυφαίος υπουργός επιχείρησε να «σπάσει» το κλίμα της έντονης αντιπαράθεσης και να απλώσει γέφυρες συνεννόησης περιγράφοντας και την ατζέντα της επιδιωκόμενης συζήτησης από την πλευρά της κυβέρνησης.

Σε μια συγκυρία, όπου συζητείται ανοιχτά το ενδεχόμενο αποχώρησης του Ποταμιού από το Κίνημα Αλλαγής και ενώ ο αρχηγός της ΔΗΜΑΡ Θανάσης Θεοχαρόπουλος επιμένει να δηλώνει, όπως ο Σταύρος Θεοδωράκης ότι θα υπερψηφίσει την συμφωνία για το Μακεδονικό, ο κ. Σταθάκης μίλησε στην εκδήλωση για τον «κοινό τόπο» που θα προκύψει και που μπορεί να εκφράζει τόσο την σοσιαλδημοκρατία όσο και την αριστερά στην Ελλάδα. Γνωρίζοντας ότι το Κίνημα Αλλαγής έχει ήδη ζητήσει με εμφατικό τρόπο, δια της Φώφης Γεννηματά, «εκλογές εδώ και τώρα» ο υπουργός Περιβάλλοντος συνέχισε περιγράφοντας την «επόμενη μέρα», έτσι όπως θα εξελιχθεί κατά την δική του οπτική.

Έκανε λόγο για δύο στρατόπεδα που διαμορφώνονται και αναφέρθηκε στα τρία ζητήματα που μπορεί να στρέψουν το ενδιαφέρον του διαλόγου. Στο τέλος της ομιλίας του συμπύκνωσε το νόημα της παρέμβασή του υποστηρίζοντας ότι: «Επιχείρησα να σκιαγραφήσω μια σειρά από τομείς και προκλήσεις, έναντι των οποίων καλούμαστε να τοποθετηθούμε την περίοδο που θα ακολουθήσει την έξοδο από τα Μνημόνια. Νομίζω ότι υπάρχει εύφορο έδαφος διαλόγου και διαμόρφωσης συγκλίσεων, σχετικά με τις απαντήσεις που θα δώσουμε τα επόμενα χρόνια. Πιστεύω, δε, ότι ο κοινός τόπος που θα προκύψει μπορεί να εκφράζει τόσο τον ιστορικό χώρο της σοσιαλδημοκρατίας όσο και εκείνον την ανανεωτικής αριστεράς. Ήδη υπάρχει το επιτυχημένο σχετικό παράδειγμα της Πορτογαλίας, ενώ στον ίδιο δρόμο προχωρά το τελευταίο διάστημα και η Ισπανία. Καθώς το 2019 θα είναι εκλογικό έτος και στην Ελλάδα, νομίζω είναι κατάλληλος ο χρόνος να ανοίξει η συζήτηση και στη χώρα μας. Χτίζοντας πάνω στην εμπειρία του παρελθόντος αλλά αναγνωρίζοντας ότι η χώρα δεν αλλάζει απλά σελίδα αλλά και κεφάλαιο. Ένα νέο κεφάλαιο που μπορούμε να το γράψουμε μαζί».

Νωρίτερα ο Γιώργος Σταθάκης θέλησε να υποστηρίξει την ανάγκη διαλόγου δείχνοντας τα τρία σημεία πιθανής σύγκλισης μεταξύ των δυνάμεων της κεντροαριστεράς και της αριστεράς:

«Προφανώς και υπάρχουν διαφορετικές στρατηγικές, οράματα και προσδοκίες για την πορεία της χώρας. Την προηγούμενη περίοδο, οι ειδικές συνθήκες των Μνημονίων διαμόρφωσαν ένα έδαφος συγκλίσεων και συγκρούσεων διαφορετικό εκείνου που διαχρονικά χαρακτηρίζει την ελληνική πολιτική σκηνή και είναι το πλέον σύνηθες στον δυτικό κόσμο: Αναφέρομαι, βέβαια, στη διαχωριστική γραμμή Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο, που τα προηγούμενα χρόνια κάλυψε ακόμα και τη διαχωριστική γραμμή Σοσιαλδημοκρατίας – Νεοφιλελευθερισμού. Καθώς οι ειδικές αυτές συνθήκες παύουν, πλέον, να ισχύουν, λογικό είναι να επιστρέψουμε στο παραδοσιακό δίπολο και υπό αυτό το πρίσμα να εξετάσουμε προτάσεις και στρατηγικές για την πορεία της χώρας. Η κυβέρνηση έχει ήδη δώσει δείγματα γραφής, κυρίως όσον αφορά τον οικονομικό σχεδιασμό. Η στρατηγική μας, όμως, δεν εξαντλείται σε αυτόν αλλά περιλαμβάνει ευρύτερα ζητήματα εκσυγχρονισμού των πολιτικών θεσμών και προσδιορισμού της θέσης της χώρας απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις που ανακύπτουν σε διεθνές επίπεδο.

Μια κατεύθυνση περιλαμβάνει κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, επί των οποίων καταφέραμε να υπάρξει μερική σύγκλιση απόψεων μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων. Ένας διαφορετικός προοδευτικός κυβερνητικός συνασπισμός θα είχε, ενδεχομένως, μεγαλύτερο πεδίο συγκλήσεων και άρα περισσότερες παρεμβάσεις να προωθήσει, σε τομείς όπως:

- η θωράκιση των δικαιωμάτων κοινωνικών ομάδων όπως η κοινότητα LGBT, οι φυλακισμένοι, τα ΑμεΑ, οι μετανάστες κ.α.

- η προσαρμογή στις σύγχρονες συνθήκες και ανάγκες των νόμων και κανόνων που διέπουν την κοινωνική ζωή, βασικούς της θεσμούς όπως η οικογένεια, καθώς και τα όρια της σφαίρας της ιδιωτικότητας

- η ενδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών, με παρεμβάσεις σε κεντρικό επίπεδο (π.χ. απλή αναλογική) και όχι μόνο (π.χ. κοινωνική οικονομία, Ενεργειακές Κοινότητες)

Ο δεύτερος πυλώνας αφορά στις μεταρρυθμίσεις που προωθούνται ακριβώς για να τονωθεί ο εξωστρεφής χαρακτήρας της οικονομίας και να ενισχυθεί η ανάκαμψη. Στο Αναπτυξιακό Σχέδιο περιγράφονται 4 άξονες παρεμβάσεων:

- διαμόρφωση υψηλής ποιότητας, ανθεκτικών και εύκολα προσβάσιμων υποδομών

- επένδυση σε μια ολοκληρωμένη εθνική ψηφιακή στρατηγική

- ολοκλήρωση της ενοποίησης της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας, όπως περιγράφει το μοντέλο-στόχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

- αποτελεσματική αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας

Η αντιμετώπιση του προσφυγικού, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επηρεάζει όλα τα ευρωπαϊκά κράτη. Η Ελλάδα μπορεί να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή υποδοχής των προσφύγων και άρα να είναι αντιμέτωπη με άμεσες προκλήσεις, σε πρακτικό επίπεδο (π.χ. στέγαση και σίτιση). Πλην όμως υπάρχουν και άλλες σημαντικές προκλήσεις, που σχετίζονται με την αξιακή ταυτότητα της Ευρώπης, τον διάλογο του ευρωπαϊκού πολιτισμού με άλλους γειτονικούς και τους τρόπους ειρηνικής συνύπαρξης και δημιουργίας στο πλαίσιο μιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας.

Η τρίτη κατεύθυνση σχετίζεται με την Συνταγματική αναθεώρηση. Η κυβέρνηση έχει ανοίξει τη σχετική δημόσια συζήτηση και σύντομα θα γίνουν τα επόμενα βήματα, ώστε η επόμενη Βουλή να είναι αναθεωρητική. Υπάρχουν ζητήματα επί των οποίων φαίνεται να διαμορφώνεται ευρεία συναίνεση (π.χ. Νόμος περί ευθύνης Υπουργών) και άλλα όπου είναι σαφής ο διαχωρισμός προόδου-συντήρησης (π.χ. σχέσεις κράτους-εκκλησίας). Σε κάθε περίπτωση, σημαντικό είναι να γίνει διάλογος και να διαμορφωθούν συγκλίσεις όχι στη βάση μικροπολιτικών σχεδιασμών αλλά στο πλαίσιο ευρύτερων πολιτικών και ιδεολογικών θεωρήσεων».

Υπέρ της εθνικής συνεννόησης για τα μείζονα θέματα μίλησε και ο πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Δένδιας, ο οποίος αναφέρθηκε με συγκεκριμένα παραδείγματα στην αναπτυξιακή προοπτική της χώρας: «Εάν δεν μπορέσει η χώρα να παράξει εξαγώγιμα προιόντα κι καινοτομία δεν θα πάει μπροστά. Το υπόδειγμα είναι το Ισραήλ που από μια μικρή αγροτική οικονομία έγινε δύναμη καινοτομίας. Πρέπει και στην Ελλάδα να βρούμε λύσεις για τις νέες εταιρείες Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τις βιώσιμες επιχειρήσεις και να ξεφορτωθούμε  εκείνες που δημιουργούν αθέμιτο ανταγωνισμό και δεν εξυπηρετούν τις υποχρεώσεις τους ούτε δημιουργούν απασχόληση.

Για το προσφυγικό δεν χρειαζόταν ο φράχτης που τελείωσε επί των ημερών μου  υπάρχουν ηλεκτρονικά συστήματα που μπορούν να φέρουν καλύτερα αποτελέσματα. Στο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν πάντως εμμονές και ιδεοληψίες στο προσφυγικό».

Το δικό του «στίγμα» άφησε στην εκδήλωση ο Φίλιππος Σαχινίδης. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών και νυν Τομεάρχης του Κινήματος Αλλαγής που είναι στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου περιέγραψε με ενάργεια την οικονομική κατάσταση και έφτασε στην ταμπακιέρα:

«Τα κρίσιμα ερωτήματα για τους Έλληνες πολίτες μετά τη δεκάχρονη κρίση που οδήγησε σε μείωση του ΑΕΠ κατά 25% και στην καταστροφή ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας είναι πως η Ελλάδα θα περάσει σε βιώσιμη ανάπτυξη. Πως θα εισέλθει σε τροχιά πραγματικής σύγκλισης με την υπόλοιπη Ευρώπη ώστε να δώσει προοπτική στους Έλληνες πολίτες και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα κοινωνικά προβλήματα που μας κληροδότησε η κρίση.

Το δίλημμα «καθαρή» έξοδος ή προληπτική γραμμή πίστωσης που επιχειρεί να θέσει η κυβέρνηση είναι επίπλαστο καθώς το ζητούμενο για την κοινωνία είναι η οριστική και ασφαλής υπέρβαση της κρίσης. Αυτό προϋποθέτει την αναδιάρθρωση του παραγωγικού προτύπου και την ολοκλήρωση θεσμικών αλλαγών ώστε στο ενδεχόμενο μιας μελλοντικής κρίσης να ελαχιστοποιηθεί το οικονομικό και κοινωνικό κόστος της.

Η υπέρβαση της κρίσης προϋποθέτει:

1)   Την ανακοίνωση και υλοποίηση των μέτρων ελάφρυνσης χρέους το καλοκαίρι του 2018 ώστε να μειωθεί ο στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα από 3,5% στο 2% περίπου του ΑΕΠ.

2)   Ένα Εθνικό Πρόγραμμα Διαρθρωτικών Αλλαγών που θα επιταχύνει την αλλαγή του παραγωγικού προτύπου και θα οδηγήσει στην εδραίωση ανοικτών οικονομικών και πολιτικών θεσμών προϋπόθεση για βιώσιμη ανάπτυξη.

3)   Ένα Πρόγραμμα Επενδύσεων της τάξης των 100 δις για την επόμενη τετραετία για να αναπληρωθεί ο καταστραμμένος παραγωγικός ιστός.

4)   Ένα σχέδιο με στοχευμένες κοινωνικές παρεμβάσεις για την ανακούφιση όσων πραγματικά έχουν πληγεί από την κρίση.

5)   Την διαμόρφωση μιας εθνικής στρατηγικής για το ιδιωτικό χρέος. Με ένα νέο οδικό χάρτη για την άμεση αντιμετώπισης του προβλήματος των κόκκινων δανείων. Ένα σχέδιο για τη μείωση των φορολογικών και ασφαλιστικών βαρών ώστε να ανακοπεί η αυξητική πορεία των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς την εφορία και προς τα ασφαλιστικά ταμεία.

6)   Ένα σχέδιο για την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

7)   Την άρση των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων προκειμένου να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών προς την ελληνική οικονομία.

Αν μετά τις εκλογές οι πολιτικές δυνάμεις καταφέρουν να συμφωνήσουν σε ορισμένα κομβικά για τη μελλοντική πορεία της χώρας ζητήματα, τότε, παρά τα λάθη πριν και μετά την εκδήλωση της κρίσης θα καταφέρουν να ανακτήσουν ένα μεγάλο μέρος από τη χαμένη αξιοπιστία τους στη συνείδηση των πολιτών. Το Κίνημα Αλλαγής είναι η νέα πολιτική δύναμη που έχει θέσει ως στόχο να αποτρέψει ένα νέο διχασμό της κοινωνίας που θα ανατρέψει τα όσα με τόσες δυσκολίες κατακτήθηκαν από την ημέρα που ξέσπασε η κρίση. Θα υποχρεώσει τις άλλες πολιτικές δυνάμεις μετά τις εκλογές να προχωρήσουν σε ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις για την ασφαλή και οριστική υπέρβαση της κρίσης».

Τον λόγο πήρε στη συνέχεια ο Ηλίας Κικίλιας, τονίζοντας ότι: Η ρητή δέσμευση της χώρας μας ότι θα κάνει οτιδήποτε χρειαστεί  για να μην αυξηθεί το δημόσιο χρέος της έστω και ένα ευρώ, αποτελεί την μοναδική μακροχρόνια βιώσιμη εθνική πολιτική.  Από αυτό εξαρτάται σε τελική ανάλυση, η πιστοληπτική μας ικανότητα, η διεθνής μας αξιοπιστία, η ομαλή χρηματοδότηση της οικονομίας μας την επόμενη δεκαετία και περισσότερο από όλα η αντιμετώπιση της ανεργίας.  Η δέσμευση αυτά, που ισοδυναμεί με την επίτευξη των αναγκαίων πλεονασμάτων, όχι μόνο δεν καταδικάζει την οικονομία σε ύφεση, αλλά αντίθετα αποτελεί προϋπόθεση της εισροής επενδυτικών κεφαλαίων και της οικονομικής ανάπτυξης.  Η βελτίωση των προοπτικών της οικονομίας, ωστόσο, αποτελεί μόνο τον αναγκαίο όρο για την υπέρβαση της κρίσης.  Ο κρίσιμος όρος - και ο βασικότερος λόγος που δεν έχει υπάρξει το περίφημο εθνικό σχέδιο μέχρι σήμερα - είναι η δημιουργία συναινέσεων και συνθέσεων στον ίδιο το λαό, όχι ως θεσμό ή κρατικοποιημένη μάζα, αλλά ως πολιτικό μέγεθος.  Αυτή είναι η ύψιστη ιστορική ευθύνη των πολιτικών δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου, ιδιαίτερα σήμερα που οι διάφορες εκδοχές του σοβινιστικού λαϊκισμού θριαμβεύουν γύρω μας.

Ο δε επικεφαλής του Ινστιτούτου της ΔΗΜΑΡ Δημήτρης Χαλαζωνίτης υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι:

«Η όξυνση του πολιτικού κλίματος υπονομεύει την προοπτική εθνικής συνεννόησης και την ανάκαμψη της οικονομίας. Τεχνητή πόλωση, διχασμός, άγονες συγκρούσεις δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα.

Για αυτό χρειάζεται εδώ και τώρα αλλαγή του κλίματος. Γιατί η χώρα μας έχει τις δυνάμεις να προχωρήσει μπροστά. Αρκεί να αναληφθούν πρωτοβουλίες και να υπάρξουν γενναίες παρεμβάσεις και ρηξικέλευθες τομές από τις υγιείς δυνάμεις του τόπου σε όλα τα επίπεδα.

Οφείλουμε να μπορέσουμε να επιβάλουμε την εθνική συνεννόηση πάνω σ’ ένα προοδευτικό πρόγραμμα τομών και αλλαγών που θα βγάλουν οριστικά τη χώρα μας από την κρίση και θα την καταστήσουν ένα κανονικό ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος δικαίου.

Απαιτείται ένα σχέδιο εθνικής συνεννόησης για να προχωρήσει η χώρα μπροστά.

Η έξοδος από την κρίση και η πολιτική αλλαγή απαιτούν εθνική συνεννόηση».

Στην άκρως ενδιαφέρουσα και επίκαιρη εκδήλωση που διοργάνωσε χθες σε κεντρικό ξενοδοχείο το Πολιτικό Εργαστήριο για την Σύγχρονη Σοσιαλδημοκρατία της ΔΗΜΑΡ με θέμα «μετά τα μνημόνια. Χωρίς αλεξίπτωτο;» παρόντες ήταν οι: Θανάσης Θεοχαρόπουλος Πρόεδρος ΔΗΜΑΡ, Σταύρος Θεοδωράκης επικεφαλής Ποταμιού Μανώλης Χριστοδουλάκης Γραμματέας ΚΠΕ Κινήματος Αλλαγής Γιάννης Κουτσούκος Βουλευτής Δημοκρατικής Συμπαράταξης οποίος εκπροσώπησε την επικεφαλής του Κινήματος Αλλαγής και Προέδρο του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, Μανωλης Όθωνας Μέλος της Εκτελεστικής Πολιτικής Επιτροπής του Κινήματος Αλλαγής Μάκης Μπαλαούρας Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ οποίος εκπροσώπησε τον Πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση. Ακόμη παραβρέθηκαν οι : Κώστας Σκανδαλίδης πρώην υπουργός, Κατερίνα Μπατζελή, Σπύρος Δανέλλης Βουλευτής Ποταμιού, Νίκος Ξυδάκης Κοινοβουλευτικός Εκπ ΣΥΡΙΖΑ Σάκης Παπαδόπουλος Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ , Κώστας Ζαχαριάδης Νίκος Μπίστης, Μάρω Ευαγγελίδου, Γιώργος Ελενόπουλος, Ανδρέας Παπαδόπουλος, Γιάννης Μρειμαρογλου. Από τη ΔΗΜΑΡ  Γιώργος Μπουλμπασάκος Γρ ΚΕ ΔΗΜΑΡ Δημήτρης Χατζησωκράτης, Θ.Μαργαρίτης, Ευγενία Μπουρνοβα, Τάσος Δαρσινός, Μανόλης Βελεγρακης, Σονια Τσιτήλου, Γιώργος Σιακανταρης, Κώστας Αυγερόπουλος, Μιχάλης Ρηγινος, Δημήτρης Στάμου Γιώργος Γιάνναρος Γεράσιμος Γεωργάτος, Κώστας Πανδής, Χριστίνα Παπαδοπούλου κ.α.