• Παρασκευή, 23 Αυγούστου
  • 16:46

Αθήνα

33 oC

αίθριος καιρός

Η δύσκολη εξίσωση των τραπεζών - Οι δύο τάσεις στο κυβερνητικό στρατόπεδο και ο κίνδυνος για ανακεφαλαιοποίηση

Σε αγκάθι εξελίσσεται για την κυβέρνηση και σε παράγοντα ανάσχεσης της μεταμνημονιακής της πορείας η υπόθεση των τραπεζών και της διαχείρισης των κόκκινων δανείων.

Σε αγκάθι εξελίσσεται για την κυβέρνηση και σε παράγοντα ανάσχεσης της μεταμνημονιακής της πορείας η υπόθεση των τραπεζών και της διαχείρισης των κόκκινων δανείων.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Αιμίλιος Περδικάρης

Ο μεγάλος κίνδυνος είναι αυτός της νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, τον οποίο στο Μαξίμου θέλουν ν' αποφύγουν πάση θυσία κι ακριβώς γι' αυτό το λόγο υπήρξε δυσαρέσκεια για τις σχετικές αναφορές του Γιάννη Δραγασάκη την προηγούμενη εβδομάδα. Οι πληροφορίες αναφέρουν μάλιστα ότι υπήρξε και ρήξη ανάμεσα στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και τον υπουργό Επικρατείας, Αλέκο Φλαμπουράρη, ο οποίος εδώ και μερικούς μήνες έχει με απόφαση του πρωθυπουργού την ευθύνη της εποπτείας του τραπεζικού τομέα.

Το ζήτημα της διαχείρισης των κόκκινων δανείων, το οποίο συναρτάται άμεσα με αυτό της προστασίας της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς, καθώς στο τέλος του μήνα λήγει η παράταση που έχει δοθεί στο νόμο Κατσέλη, αλλά και της χρηματιστηριακής αξίας των τραπεζών που βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων ετών κινδυνεύουν να οδηγήσουν σε μια εκρηκτική κατάσταση, κατά την οποία η ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών θα είναι μονόδρομος. Σε μια τέτοια περίπτωση, όμως, στο προσκήνιο ενδέχεται να έρθουν σενάρια που αφορούν ακόμη και σε κούρεμα καταθέσεων, δεδομένου πως νέα ανακεφαλαιοποίηση με τα χρήματα των μετόχων των τραπεζών, όταν η αξία τους έχει φτάσει κοντά στο σημείο μηδέν, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.

Αυτός είναι και ο μεγαλύτερος φόβος της κυβέρνησης, μαζί με την προστασία της πρώτης κατοικίας, η οποία, εάν δεν είναι αποτελεσματική, μπορεί να φέρει έκρηξη στους πλειστηριασμούς και κοινωνική αναταραχή. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στο εσωτερικό της κυβέρνησης υπάρχουν δύο αντικρουόμενες τάσεις. Η μία - η οποία είναι αυτή που εκφράζεται από τον κ. Δραγασάκη, αλλά και τους Ευκλείδη Τσακαλώτο και Δημήτρη Λιάκο - ορίζει πως η κυβέρνηση θα πρέπει να προσαρμοστεί στα δεδομένα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή και να είναι λιγότερο, ίσως, γενναιόδωρη στο ζήτημα της προστασίας της πρώτης κατοικίας, ούτως ώστε ν' αποφύγει το ενδεχόμενο ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Η δεύτερη τάση, ωστόσο, η οποία με τη σειρά της εκφράζεται από τον κ. Φλαμπουράρη και άλλους συνεργάτες του πρωθυπουργού εκτός οικονομικού επιτελείου, όπως ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, ορίζει ότι θα πρέπει να προχωρήσει πάση θυσία στην προστασία της πρώτης κατοικίας με όσο το δυνατόν πιο χαλαρά κριτήρια, ούτως ώστε να φανεί συνεπής η κυβέρνηση με τις δεσμεύσεις της και την κοινωνική ατζέντα που έχει εξαγγείλει (και εν όψει εκλογών) ο κ. Τσίπρας. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει ακόμη και ρήξη με τους δανειστές και μονομερή ενέργεια εκ μέρους της κυβέρνησης με το πρόσχημα ότι βρισκόμαστε σε περιβάλλον εκτός μνημονίου, με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται, όμως, αυτή η κίνηση.

Πρακτικά, η πρώτη τάση υποστηρίζει ότι θα πρέπει ν' ακολουθηθεί το σχέδιο της ΕΚΤ και της Τράπεζας της Ελλάδος για τη διαχείριση των κόκκινων δανείων, ενώ η δεύτερη ν' αναλάβει το κράτος στην πράξη μέρος των υποχρεώσεων, μέσα από τη συνολική ρύθμιση οφειλών σε 120 δόσεις για φυσικά πρόσωπα κι επιχειρήσεις. Να αφορούν, δηλαδή, σ' αυτή την περίπτωση οι ρυθμίσεις και οφειλές προς τις τράπεζες κι όχι προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία, την ώρα που οι πληροφορίες αναφέρουν ότι «πράσινο φως» από τους εταίρους έχει δοθεί μόνο για τη ρύθμιση ασφαλιστικών οφειλών κι ούτε καν προς την Εφορία.

Send this to a friend