Αθήνα

9 oC

αίθριος καιρός

Ο «κομαντάτε» Τσίπρας στην «πλατεία Επανάστασης» με το… βλέμμα στις εκλογές!

Ο «κομαντάτε» Τσίπρας στην «πλατεία Επανάστασης» με το… βλέμμα στις εκλογές!

“Hasta la victoria siempre”! Με το επαναστατικό σύνθημα του Κάστρο έκλεισε ο Τσίπρας τον φλογερό επικήδειο που εκφώνησε στην Πλατεία Επανάστασης, στην Αβάνα, απευθυνόμενος όχι τόσο προς τους “hermanos y hermanas” (αδερφούς και αδερφές) όσο προς τους ξεσηκωμένους λόγω των υποχωρήσεων στα εργασιακά συντρόφους του.

Προηγουμένως είχε φροντίσει να καταγγείλει “τους δικούς μας δυνάστες” εδώ στην Ευρώπη: «Την απάνθρωπη λογική των νόμων της αγοράς και του νεοφιλελευθερισμού».

xatzi_aliki-150x150Της Αλίκης Χατζή

«Πάντα μέχρι τη νίκη», λοιπόν. Αλλά επειδή «στον δρόμο προς τη νίκη υπάρχουν ήττες και συμβιβασμοί», όπως αναγνώρισε και ο φιλόσοφος Μπαλτάς, ο πρωθυπουργός μπορεί επιστρέφοντας με το καλό, να κλείσει την δεύτερη αξιολόγηση. Χωρίς να χάνει την «ψυχή» του και χωρίς να αμφισβητηθεί  «η αριστερή συνείδηση» του. Μ’ ένα μεγαλοπρεπές «ναι σε όλα» απέναντι στους «δυνάστες» μας, στους οποίους και έχει παραχωρήσει το ελεύθερο να ενεργήσουν κατά πως κρίνουν καλύτερα για τους ίδιους για την κατάρτιση του 4ου μνημονίου.

Όσο για το προσφυγικό και τα θέματα εξωτερικής πολιτικής … «έχει ο θεός», ο Μουζάλας, η Μέρκελ, ο Τραμπ, ο Πούτιν κι όποιος άλλος προαιρείται…

Στα σοβαρά τώρα! Ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά και ο κ. Τσίπρας μοιάζει εγκλωβισμένος ανάμεσα στην πραγματικότητα (που είναι πλέον όλη δική του), τις προεκλογικές του δεσμεύσεις (που είναι επίσης όλες δικές του), τις ιδεολογικές του αγκυλώσεις και τις ιδεοληψίες του.

Ο χρόνος ωστόσο δεν έχει συναίσθημα, ούτε κατανόηση και είναι πλέον σαφώς… κατά ημών. Αυτό που είναι περισσότερο ανησυχητικό δεν είναι οι άπειρες αντιφάσεις και η εμφανής έλλειψη κυβερνητικής εμπειρίας, αλλά το ότι ο πρωθυπουργός έχει παγιδευτεί ο ίδιος  σε δικά του αδιέξοδα. Μοιάζει να είναι ανήμπορος να διαχειριστεί τα εσωκομματικά του μέτωπα και περισσότερο απασχολείται με το αν θα κάνει εκλογές τώρα, ή την Άνοιξη παρά με την διακυβέρνηση της χώρας και τις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους.

Με δυο λόγια, ο κ. Τσίπρας, προτάσσει το προσωπικό του, αλλά και το κομματικό συμφέρον έναντι του εθνικού συμφέροντος και τη διατήρηση των εσωκομματικών ισορροπιών έναντι των κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών προβλημάτων. Είναι μια από τα ίδια - και χειρότερα- από το καλοκαίρι του 2015, τόσο σε επίπεδο διαχείρισης αυτής της προσωπικής και κομματικής λογικής όσο και του να παρθεί μια απόφαση δίχως να σκέφτεται η μια συνιστώσα την άλλη… κάθετα και οριζόντια.

Γιατί, ως χώρα, έχουμε αποτύχει παταγωδώς οριζοντίως και καθέτως! Το δε θέμα δεν είναι κομματικό, ούτε ιδεολογικό – οι κρίσεις δεν λύνονται με κομματικές και ιδεολογικές φαντασιοπληξίες αλλά με απλή συνειδητοποίηση και αποδοχή της πραγματικότητας και των προβλημάτων της – καθότι όλοι φαντασιωνόμαστε ότι είμαστε ωραίοι, ψηλοί, με κοιλιακούς φέτες αλλά όταν ξυπνάμε, σουλουπωνόμαστε όπως-όπως και προχωράμε στα… κυβικά μας.

Send this to a friend