• Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου
  • 00:52

Αθήνα

10 oC

ελαφρές νεφώσεις

Κώστας Σημίτης: «Αν η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη δυσκολεύεται να βρει τον προσανατολισμό της στην Ελλάδα ο δρόμος είναι πολύ πιο δύσβατος»

Σε άρθρο του στο Πρώτο Θέμα ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρεται στις περιπέτειες της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας τα τελευταία χρόνια, το μέλλον της και τα προβλήματα στην Ελλάδα και κάνει λόγο για κρίση της σοσιαλδημοκρατίας στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες

Σε άρθρο του στο Πρώτο Θέμα ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρεται στις περιπέτειες της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας τα τελευταία χρόνια, το μέλλον της και τα προβλήματα στην Ελλάδα και κάνει λόγο για κρίση της σοσιαλδημοκρατίας στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες

Το άρθρο του Κώστα Σημίτη με τίτλο «Σοσιαλδημοκρατία και κοινωνική αλλαγή στην Ελλάδα» έχει ως εξής:

Η κρίση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας είναι κεντρικό θέμα στα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης. Τελευταίο παράδειγμα: το αποτέλεσμα των βρετανικών εκλογών. Το Εργατικό κόμμα υπέστη πανωλεθρία - όχι μόνο διότι μειώθηκε σημαντικά ο αριθμός των βουλευτών του, αλλά κυρίως γιατί στις περιοχές όπου σχεδόν από τις αρχές του περασμένου αιώνα κυριαρχούσε, στην «κόκκινη ζώνη», αναδείχθηκε σημαντικός αριθμός συντηρητικών βουλευτών. Στη Γαλλία, στις εκλογές του 2017, το Σοσιαλιστικό κόμμα εξέλεξε μόνο 44 βουλευτές - έναντι των 280 που είχε στην προηγούμενη Βουλή. Στη Γερμανία, το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα έλαβε μόνο 15,6% στις ευρωεκλογές - αν και συμμετείχε στην κυβέρνηση από το 2013 και συγκέντρωνε πάνω από το 20% των ψήφων στις εθνικές εκλογές. Στην Ιταλία το Δημοκρατικό κόμμα, που εκφράζει τις σοσιαλδημοκρατικές απόψεις, ηττήθηκε θεαματικά στις εκλογές του 2018. Η εκλογική επίδοσή του ήταν η χαμηλότερη από το 1968. Νικητής των εκλογών αναδείχθηκε η «κεντροδεξιά» παράταξη. Σε ορισμένες χώρες (όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Σουηδία, η Δανία) τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα επιβίωσαν εκλογικά, αλλά αναπροσάρμοσαν τις θέσεις τους.

Για τις αιτίες της τόσο σημαντικής υποχώρησης της απήχησης των σοσιαλδημοκρατών έχουν δοθεί πολλές ερμηνείες. Στη Μ. Βρετανία αποδόθηκε στην αναποφασιστικότητα της ηγεσίας των Εργατικών, στην ασάφεια της θέσης τους για το Brexit, στο πρόγραμμά τους, που προέβλεπε εκτεταμένη αύξηση της φορολογίας, αλλά σιωπούσε για πολλά άλλα προβλήματα. Στη Γερμανία αναφέρθηκε η έλλειψη «σαφών απόψεων» και «σαφούς λόγου», όπως και η ταύτιση με τις θέσεις του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος στην εξωτερική πολιτική και στη δημοσιονομική πολιτική. Τρίτοι παρατηρητές σημείωναν σχετικά ότι στη διαμόρφωση των θέσεων του κόμματος επικρατούσε «σχιζοφρένεια». Αυτή τη στιγμή το κόμμα βρίσκεται σε αναζήτηση γραμμής. Στη Γαλλία, η διάσπαση του κόμματος και η διαρροή των στελεχών του αποδόθηκε στις αρνητικές εντυπώσεις της προεδρίας του Ολάντ και στη δημιουργία ενός νέου κόμματος από τον Μακρόν με ευαισθησία απέναντι στα προβλήματα των μεσαίων τάξεων. Είναι, όμως, μόνο αυτές οι αιτίες ή υπάρχουν άλλες βαθύτερες, που δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές;

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το άρθρο του Κώστα Σημίτη

Send this to a friend