Αθήνα

32 oC

σποραδικές νεφώσεις

ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗ ΛΙΜΝΗ

Οι δυο διαφορετικές εικόνες των Πρεσπών και ο παραμορφωτικός καθρέπτης της αλήθειας

Η συμφωνία ανάμεσα στην Αθήνα και τα Σκόπια που χαιρετίστηκε από διεθνείς παράγοντες αλλά και από τους δυο πρωθυπουργούς, τον Αλέξη Τσίπρα και τον Ζοραν Ζαεφ με φόντο τη λίμνη των Πρεσπών σίγουρα έχει διπλές αναγνώσεις.

Γράφει ο Βαγγέλης Γιακουμής (ανταπόκριση από τις Πρέσπες)

Από τη μια τα όσα διαδραματίστηκαν στο μικρό γραφικό χωριουδάκι "Ψαράδες"' πάνω ακριβώς στη λίμνη των Πρεσπών με μόλις 60 κατοίκους που φυλάνε Θερμοπύλες και από άλλη οι δυο πολιτικές ηγεσίες των δυο χωρών να υπογράφουν η συμφωνία κόντρα στο συναίσθημα των κατοίκων της περιοχής , σίγουρα είναι κάτι που συζητήθηκε αρκετά τις δυο αυτές ημέρες.

Τα γέλια , η χαρά , η ασιοδοξία, το νέο ραντεβού με την ιστορία και το γύρισμα της σελίδας στις σχέσεις των δυο χωρών , σίγουρα είναι κόντρα σε όλα όσα αισθάνθηκαν και είδαν οι κάτοικοι (όσοι μπόρεσαν) που πρωτοαντίκρυσαν σχεδόν στις αυλές των σπιτιών τους, τα αυτοκίνητα σκούρου χρώματος όπως είναι τα υπουργικά και τα βουλευτικά , των επισήμων και των υψηλών προσκεκλημένων.

Η ισορροπία ανάμεσα στο συναίσθημα και τη λογική δύσκολα μπορούσε να φανεί. Αν έβαζαν το συναίσθημα γινόντουσαν "θηρία" και έλεγαν οι κάτοικοι αυτοί ότι δεν δέχονται να αλλάξει η ιστορία τους με κάποιους με τους οποίους δεν έχουν αντιπαλότητα και τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους. Όταν έβαζαν τη λογική σκεφτόντουσαν ακούγοντας τους δυο πρωθυπουργούς αλλά και πάλι ήταν διστακτικοί. " θα μπορώ να τραγουδάω το Μακεδονία είναι ελληνική" λέει βουρκωμένη η κυρία Θεανώ που διαθέτει ταβέρνα οικογενειακή στη περιοχή και από μικρό παιδάκι μεγάλωσε με αυτή την εικόνα. "Πως θα το αλλάξω όλο αυτό μέσα μου" έλεγε πως θα το διαχειριστεί είναι αλήθεια.

Ο κ . Τσίπρας στην ομιλία του προσπάθησε να απαλύνει τα συναισθήματα των κατοίκων που είναι απόλυτα σεβαστά, ειλικρινεί και αληθινά. Είναι η ζωή τους η ίδια και προσπάθησε να τους δώσει να καταλάβουν ότι καμία ανησυχία τους δεν θα επαληθευτεί και τους κάλεσε να διαβάσουν την συμφωνία έτσι ώστε να βγάλουν ανεπηρέαστα τα δικά τους συμπεράσματα.

Υπάρχει όμως και ο καθρέπτης σε αυτές τις περιπτώσεις που τπν κοιτάς και είτε σε αρέσει είτε δεν σου αρέσει από αυτό που βλέπεις. Το είδωλο του καθρέπτη μπορεί σε ορισμένες φορές να είναι παραμορφωμένο. Είναι γιατί και στις δυο περιπτώσεις υπάρχουν και οι φανατισμένοι. Στο χωριό Ψαράδες, στα καφενεία του καθόντουσαν μέχρι να αρχίσει η τελετή υπογραφής της συμφωνίας οι καλεσμένοι. Ήταν βουλευτές του Νομού και των γύρω όμορων περιοχών , τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ από Φλώρινα, Καστοριά και Θεσσαλονίκη που ζούσαν τη στιγμή για την οποία έλεγαν ότι είναι ιστορική. Και πράγματι είναι ιστορική άσχετα με το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος. Μετά από 27 χρόνια υπήρξε κινητικότητα και λύση άσχετα πως θα καταλήξει στο τέλος από την πλευρά κυρίως των Σκοπιανών.

Υπήρξε περίπτωση που μπροστά στα μάτια και άλλων συνδαιτυμόνων η αντιπαράθεση ήταν έντονη. Σε σημείο να γίνεται ενοχλητικό και να φαίνεται ο διχασμός ανάμεσα σε Έλληνες. Ήταν πι υποστηρικτές της συμφωνίας από τη μια πλευρά και πι διαφωνούντες από την άλλη που κάποια στιγμή υπήρξαν και εντάσεις. Όχι ανάμεσα σε πολιτικούς αλλά ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους.

Δεν μιλάμε για τις διαδηλώσεις που έγιναν στο χωριό Πισοδέρι όπου η αστυνομία δεν άφηνε κανέναν διαδηλωτή να περάσει από το σημείο αυτό και μετά προς τους "Ψαράδες" με οποιοδήποτε τρόπο . Μιλάμε για απλούς ανθρώπους μεταξύ τους χωρίς την αστυνομία που ήταν χωρισμένοι στους υπέρ και τους κατά.

Όμως αυτό που στο τέλος μένει τι είναι ; Η τελετή υπογραφής τελείωσε, τα φώτα έσβησαν , οι υψηλοί καλεσμένοι που ούτε τους είδαν οι κάτοικοι έφυγαν , οι εξέδρες ξεστήθηκαν , οι τηλεοράσεις διέκοψαν τις ζωντανές συνδέσεις και ήρθε το βράδυ.

Αυτό λοιπόν που μένει απ´ όλο αυτό που έγινε στις Πρέσπες είναι η ιστορία το συναίσθημα και η λογική. Ο καθένας τοποθετεί τπν εαυτό του εκεί που θέλει και του αρέσει. Αρκεί όπως είπαμε να μπορεί να το κρίνει από μόνος του.