Αθήνα

10 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Κορονοϊός: «Ακούμε τους ασθενείς να φωνάζουν, σας παρακαλώ λυτρώστε με» – Συγκλονιστική μαρτυρία διευθύντριας της ΜΕΘ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Είδαμε, πριν την πρεμιέρα: «Η Κυρία του Μαξίμ» του Φεντώ – Στο Εθνικό, δια χειρός Μοσχόπουλου

Με τη σπαρταριστή φάρσα του Ζωρζ Φεντώ «Η Κυρία του Μαξίμ» ανοίγει ο κύκλος των φετινών παραστάσεων στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, έπειτα από ένα οκτάμηνο άνευ θεάτρου. Στην ευφυέστατη αυτή εκδοχή του, το έργο ανεβαίνει σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου.

Δείτε επίσης

Ανοίγουν τα θέατρα, αλλά πώς; Ποιες σκηνές θα λειτουργήσουν, μετά τις χθεσινές ανακοινώσεις

Η επιλογή αυτή προσφέρεται σαν …βάλσαμο, μετά από μια περίοδο πρωτόγνωρων εμπειριών διαβίωσης και κάθε λογής περιορισμών που όλοι ζήσαμε. Εδώ, ο διψασμένος για θέατρο θεατής θα γελάσει, κάτω από τη μάσκα, σε μια πλούσια, διασκεδαστική παράσταση… «συνωστισμού». Πρόκειται για μια ωδή στα πάθη και τον έρωτα.

Στην παράσταση που κάνει πρεμιέρα την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου στις 19:30 στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, θα γίνουμε μάρτυρες ενός μπαράζ παρεξηγήσεων αρχής γενομένης από την παρασπονδία του κυρίου Πετιπόν (Θανάσης Αλευράς), ο οποίος ξυπνά στο σπίτι του έπειτα από ένα ξενύχτι στο καμπαρέ «Μαξίμ». Ο ίδιος δεν θυμάται τίποτα από τη χθεσινή βραδιά, στο κρεβάτι του όμως βρίσκεται μια νεαρή χορεύτρια από τα μπαλέτα του «Μαξίμ», η «γαριδούλα» (Γαλήνη Χατζηπασχάλη). Η ζωή του θα γίνει άνω – κάτω άμεσα, πόσο μάλλον όταν αρχίσουν όλα να δημιουργούν απορίες στην γυναίκα του (Έμιλυ Κολιανδρή).

Ο καινοτόμος σκηνοθέτης, Θωμάς Μοσχόπουλος, έχει εντάξει εμφανώς τη χρήση μάσκας κυρίως στην πολυπληθή δεύτερη πράξη της φάρσας. Εκεί, γινόμαστε θεατές μιας ανατρεπτικής δεξίωσης που θα δοθεί από τον θείο του Πετιπόν, με αφορμή τους αρραβώνες της ανηψιάς του. Οι παρεξηγήσεις δεν σταματούν να διαδέχονται η μία την άλλη, προσφέροντας άφθονο γέλιο. Για τον σκοπό αυτό η Σοφία Πάσχου έχει καθοδηγήσει τον θίασο κινησιολογικά, συμβάλλοντας στο «κούρδισμα» της παράστασης.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να δοθεί και στα εξαιρετικά κοστούμια της Κλαιρ Μπρέισγουελ που αποδίδουν μοναδικά την εποχή, όπως και στα σκηνικά της Ευαγγελίας Θεριανού, που υπογραμμίζουν, πιθανώς, το διάτρητο των ανθρώπινων σχέσεων ή / και των ορίων περί νόμιμου και ηθικού. Στα «συν» η πρωτότυπη μουσική του Κορνήλιου Σελαμσή.

Η παράσταση διαρκεί κάτι παραπάνω από δύο ώρες, χωρίς διάλειμμα, ωστόσο ο τρόπος με τον οποίο έχει «κεντηθεί» προσφέρει μια πολύ ευχάριστη εμπειρία θέασης, με καθαρές προθέσεις και έναν σαφή στόχο: Να δούμε κατάματα τις παθογένειες και την κοινωνική υποκρισία που μας περιβάλλει. Και πριν, τελικά, προβληματιστούμε εκ νέου, να γελάσουμε. Μας κάνει καλό…

[*επιπλέον πληροφορίες για την παράσταση, παρακάτω]

(*φωτογραφίες | Πάτροκλος Σκαφίδας)

*Το έργο έκανε την πρώτη πρεμιέρα του στις 17 Ιανουαρίου 1899 στο  Théâtre des Nouveautés, και σημείωσε θρίαμβο. Επισκέπτες της Διεθνούς Έκθεσης του 1900 ήρθαν στο Παρίσι τόσο για την ίδια την έκθεση όσο και για να μη χάσουν την Κυρία του Μαξίμ!

Ο σκηνοθέτης Θωμάς Μοσχόπουλος σημειώνει σχετικά:

«Κοινωνική υποκρισία. Απονεκρωμένες καταπιεστικές συμβάσεις. Δυσλειτουργικοί γάμοι. Απιστία. Εξαπάτηση. Ενοχή. Άγχος. Αναζήτηση ταυτότητας. Καταπιεσμένη σεξουαλικότητα. Χάσμα μεταξύ κοινωνικών τάξεων. Αλλοτρίωση μέσω του χρήματος. Εκμετάλλευση. Χειραγώγηση. Εκδίκηση. Βία. Πορνεία. Σεξισμός. Φαλλοκρατία. Και άγχος πάλι και πάλι άγχος. Άγχος και φόβος απώλειας. Και άλλος φόβος απώλειας. Πολύς φόβος απώλειας και θανάτου.  Με μία πρόχειρη καταγραφή θεμάτων που εμφανίζονται στην δραματουργία του Ζώρζ Φεντώ και συγκεκριμένα στο αριστούργημά του Η Κυρία του Μαξίμ θα μπορούσε να διαπιστώσει κανείς ότι συσσωρεύεται εδώ άφθονο υλικό για να δομηθεί ένα ή και περισσότερα δράματα, από εκείνα που απασχολούσαν, γοήτευαν -ή ακόμα σόκαραν – το κοινό στο πέρασμα μεταξύ 19ου και 20ου αιώνα, καθώς και τη μετέπειτα δραματουργία. Και όντως δεν είναι λίγα τα παραδείγματα έργων που αποσκοπώντας στη συγκίνηση και τον προβληματισμό του κοινού σε αυτά ακριβώς τα θέματα επικεντρώνονται. Όχι όμως ο Φεντώ. Εκείνος ούτε να συγκινήσει προσπαθεί ούτε και να προβληματίσει. Δεν έχει καμία εμπιστοσύνη σε μια «συγκινησιακά εκλεπτυσμένη» ανθρώπινη φύση. Δεν θεωρεί κανέναν άνθρωπο ούτε ακριβώς αθώο ούτε ακριβώς θύμα. Θα υπέθετε κανείς πως  η άποψη που είχε για το είδος μας είναι πως πρόκειται για ένα σμάρι δαιμόνιων επιβιωτικών ζώων που θορυβούν ασταμάτητα και έχουν ειδικευτεί στο να διαφεύγουν διαρκώς με κόλπα και πανουργία από τους κινδύνους που τους επιφυλάσσει η χαμηλή θέση τους στην τροφική αλυσίδα. Ο άνθρωπος ούτε διορθώνεται, ούτε προβληματίζεται , ούτε και νοιάζεται ιδιαιτέρως για κάτι άλλο πέρα από τον εαυτούλη του. Οι «υψηλές αξίες» είναι απλώς ένα τέχνασμα που έχει εφευρεθεί για να χειραγωγούν οι λίγοι πανούργοι τους πολλούς αφελείς. Ο Φεντώ δεν νοιάζεται για «ευαισθησίες». Είναι πολύ ευφυής για κάτι τέτοιο. Και όπως είχε γράψει ο συμπατριώτης του Ρακίνας κάποιους αιώνες πριν, «Η τραγωδία αποτείνεται  στο συναίσθημα, η κωμωδία στην ευφυΐα». Οπότε, με τα θέματα που άλλοι θα συναισθηματολογούσαν ο Φεντώ κατασκευάζει ανελέητες κωμωδίες: Μηχανές που συνθλίβουν κάθε σοβαροφάνεια και κομπορρημοσύνη. Που κονιορτοποιούν ακόμα και την παραμικρή βεβαιότητα του όποιου «νοήματος» που  ο άνθρωπος μπορεί να υιοθετεί ως παρηγοριά μέσα στο υπαρξιακό κενό του. Ο άνθρωπος του Φεντώ δεν μαθαίνει από τα λάθη του. Απλώς τα επαναλαμβάνει μέχρι τελικής πτώσης. Ο Κάρλ Μάρξ είχε γράψει «Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Αρχικά ως τραγωδία. Κατόπιν ως φάρσα». Αυτούς λοιπόν τους φαρσικούς φαύλους κύκλους της ζωής αποτυπώνει και ο Φεντώ επιτρέποντας ως μόνο νόημα μέσα σε αυτόν τον παράδοξο υπαρξισμό του το να γελάμε με τα χάλια μας, προετοιμάζοντας σχεδόν την ρήση του Σ. Μπέκετ, «Μπροστά σου το χειρότερο ώσπου να αρχίσεις να γελάς».

Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση – Σκηνοθεσία:  Θωμάς Μοσχόπουλος

Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού

Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ

Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Κίνηση: Σοφία Πάσχου

Βοηθός σκηνοθέτη: Ρωμανός Μαρούδης

Βοηθός σκηνογράφου: Ελλη Παπαδάκη

Βοηθός ενδυματολόγου: Κυρράνα Γκιόκα

Διανομή (με αλφαβητική σειρά):

Θανάσης Αλευράς, Στέλλα Αντύπα, Αφροδίτη  Αντωνάκη, Κωνσταντίνος Αρνόκουρος, Μελίνα Βαμπούλα, Ηλιάνα Γαϊτάνη, Θανάσης Δήμου, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Έμιλυ Κολιανδρη, Κώστας Κορωναίος, Αυγουστίνος Κουμουλος, Πέλλα Μακροδημήτρη, Αθηνά  Μουστάκα, Ελπίδα Νικολάου, Άννα Πατητή, Πέτρος Σκαρμέας, Γιώργος Τζαβάρας, Κώστας Φιλίππογλου, Γιάννης Φιλίππου, Δημήτρης  Φουρλής, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος

Φωτογράφος παράστασης: Πάτροκλος Σκαφίδας

  • Η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική κατά τη διάρκεια της παράστασης

Η αγορά εισιτηρίων για τις παραστάσεις θα πραγματοποιείται  στα σημεία πώλησης του δικτύου της Ticket Services:
www.ticketservices.gr και tickets.public.gr

Τηλ. κέντρο: 210 72 34567
Καταστήματα Public
Εκδοτήριο εισιτηρίων: Πανεπιστημίου 39  (εντός στοάς Πεσμαζόγλου) Αθήνα

Το ταμείο στο κτίριο Τσίλλερ από 21/10 θα είναι ανοιχτό  Τετάρτη με Κυριακή 9:30-21:00

Οι συναλλαγές θα πραγματοποιούνται αποκλειστικά με χρέωση κάρτας

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη με Κυριακή στις  19:30

Τιμές εισιτηρίων: 25€ (Διακεκριμένη ζώνη), 18€ (Α΄ Ζώνη), 15€ (A΄Εξώστης)

Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη:  18€ (Διακεκριμένη ζώνη), 15€ (Α΄Εξώστης)

Κάθε Παρασκευή:   18€ (Διακεκριμένη ζώνη), 13€ (Α΄ Εξώστης)

Ειδικές τιμές: Φοιτητικό-Νεανικό 10€ (εκτός διακεκριμένης ζώνης)

Ανω 65 ετών 10€ (κάθε Τετάρτη)

Κάρτα ανεργίας 5€ (κάθε Τετάρτη και Πέμπτη)

ΑΜΕΑ 5€ και συνοδός 5€ (καθημερινά & Σαββατοκύριακο)

Πολύτεκνοι 10€ (καθημερινά & Σαββατοκύριακο)

«Σπίτι με το MEGA»: Ο Σαββόπουλος απαντά με «Χατζιδάκι» στις κατηγορίες για κλεμμένες μελωδίες
Θέατρο στο σπίτι απόψε από το Εθνικό Θέατρο – Ποια παράσταση θα μεταδοθεί
Η Google τιμά με doodle την Fanny Eaton: Η Τζαμαϊκανή μούσα των Προραφαηλιτών ζωγράφων
Υπουργείο Πολιτισμού: Στηρίζει την ελληνική κινηματογραφία με 1.350.000 ευρώ, λόγω κορονοϊού
Οι παραστάσεις του Εθνικού συνεχίζονται σε LIVE STREAMING! Τι θα δούμε αυτή την εβδομάδα
«Κουρέας της Σεβίλλης» ο Χαραλαμπόπουλος στο «Ακροπόλ», με… αδιευκρίνιστη ημερομηνία πρεμιέρας!