Αθήνα

21 oC

αραιές νεφώσεις

Τι «είπε» το συλλαλητήριο

Αν κάποιοι, εκτός από τους διοργανωτές, υποστηρίξουν δημοσίως ότι είχαν προβλέψει την μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, θα χάσουν το μεγαλύτερο μέρος της αξιοπιστίας τους.

Γράφει η Φώφη Γιωτάκη

Κυβέρνηση, αξιωματική αντιπολίτευση και η ηγεσία της Εκκλησίας απέδειξαν -εκ του αποτελέσματος πια- ότι κινούντο στη βάση λανθασμένων “παραδοχών” για το κλίμα που επικρατεί σε ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας και δη στα πέριξ της Θεσσαλονίκης για το Μακεδονικό.

Το Μέγαρο Μαξίμου παρότι δεν “στοιχημάτιζε” δημοσίως, ανέδυε την αίσθηση της σιγουριάς για την χαμηλή συμμετοχή στο συλλαλητήριο. Πήρε δε και πρωτοβουλίες για να εξασφαλίσει ότι δεν είχε μόνο την “αίσθηση” αλλά ότι έχει και την βεβαιότητα για το περιορισμένο εύρος των αντιδράσεων ανεξαρτήτως “προέλευσης”: ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας έσπευσε να συναντήσει στην Αρχιεπισκοπή τον κ. Ιερώνυμο για να τον ενημερώσει, πριν από τους πολιτικούς αρχηγούς, για τις διαπραγματεύσεις και να ζητήσει να κρατηθούν χαμηλοί οι τόνοι ενόψει του συλλαλητηρίου.

Μα και ο Αρχιεπίσκοπος τάχθηκε κατά των συλλαλητηρίων συνιστώντας ,και ορθώς, εθνική συναίνεση και ομοψυχία, αλλά δεν κατάφερε να πείσει παρά ελάχιστους στην πυραμίδα και τον ευρύτερο χώρο της Εκκλησίας στην Βόρεια Ελλάδα- απόδειξη η συμμετοχή πολλών Ιεραρχών και ιερέων στο πρώτο συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης από την άλλη πλευρά φαίνεται ότι με αφετηρία το Μακεδονικό μπορεί να αντιμετωπίσει ακόμη και τεκτονικές αναταράξεις και αλλαγές στο εσωτερικό της παράταξης: η συμμετοχή στο μαζικό συλλαλητήριο όλων των βουλευτών του από την Βόρεια Ελλάδα, σε συνδυασμό με τα μηνύματα Καραμανλή και Σαμαρά ότι εκείνοι δεν δέχτηκαν τον όρο “Μακεδονία” για την ονομασία της γειτονικής χώρας απλώνουν τον τραχανά πολύ περισσότερο απ' ότι πιθανόν ανέμενε. Και σίγουρα δεν αποκλείουν την στροφή της ΝΔ υπό τον Κ. Μητσοτάκη προς τα δεξιότερα κοινά με τον κίνδυνο να απολέσει την δυναμική του οριστικά στο ακροατήριο του κέντρου. Συν τοις άλλοις ουδείς δύναται στην πραγματικότητα να προβλέψει με ακλόνητα επιχειρήματα για την συγκρότηση ή όχι ενός νέου κόμματος από τα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας με ακροατήριο κοντινό σε αυτό της Χρυσής Αυγής.

Σε κάθε περίπτωση ο κ. Μητσοτάκης θα κριθεί αυστηρά από την στάση του στο Μακεδονικό, εντός και εκτός τειχών- και κινδυνεύει από “μεταρρυθμιστής” και υπεύθυνος υποψήφιος πρωθυπουργός, όπως θέλει να εμφανίζεται, να χαρακτηριστεί λαϊκιστής συντηρητικός πολιτικός αρχηγός. Την στιγμή εν τω μεταξύ που ο Αλέξης Τσίπρας επιμένει να τάσσεται με τις κινήσεις του υπέρ της επίλυσης ενός εθνικού ζητήματος που κρατά 25 χρόνια και που η Ευρώπη, όπως και οι ΗΠΑ, ζητούν να κλείσει μέσα στο 2018...

Φυσικά ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει προς το παρόν δώσει σαφή απάντηση για το πως θα χειριστεί την διαφωνία του κυβερνητικού εταίρου, του Πάνου Καμμένου- ψηφοφόροι του οποίου συναντήθηκαν με εκείνους της Νέας Δημοκρατίας και των άλλων δεξιών αλλά και ακραίων ακροατηρίων στο χθεσινό συλλαλητήριο. Θα απαντήσει προσπαθώντας να αυγατίσει στην βουλή τους 145 του ΣΥΡΙΖΑ με τις ψήφους και άλλων διάσπαρτων βουλευτών; Και τι θα κάνει με τον κυβερνητικό του εταίρο, αν ο κ. Καμμένος διατηρήσει σταθερά την ίδια γραμμή ότι δεν δέχεται τον όρο “Μακεδονία”;

Στην κεντροαριστερά, η μέχρι τώρα στάση της Φώφης Γεννηματά να επικαλείται την εθνική γραμμή και να παραπέμπει στην επίσημη ενημέρωση για να πάρει ξεκάθαρη θέση, έχει απομακρύνει τους τριγμούς ή και τους κλυδωνισμούς. Ο Σταύρος Θεοδωράκης, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Θ. Θεοχαρόπουλος είχαν και έχουν καθαρή θέση για την ανάγκη επίλυσης του Μακεδονικού -ειδικά μετά τις σοβαρές ενδείξεις για την βούληση του Ζόραν Ζάεφ να απομακρυνθεί η χώρα του από την ρητορική του αλυτρωτισμού. Και σίγουρα δεν είναι καθοριστικής σημασίας η συμμετοχή της ευρωβουλευτού Εύας Καϊλή και μόνο στο συλλαλητήριο. Ωστόσο δεν είναι σίγουρο ότι δεν υπήρχαν και άλλοι, βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που ήθελαν να συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο με ότι αυτό συνεπάγεται...

Send this to a friend