• Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου
  • 21:06

Αθήνα

11 oC

ασθενείς βροχοπτώσεις

Οι μετακλητοί και το «ηθικό πλεονέκτημα»

Εντάξει, ας μην κάνουμε ότι προσγειωθήκαμε τώρα στον πλανήτη γη ερχόμενοι από το φεγγάρι! Η ιστορία με τους μετακλητούς υπαλλήλους της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι μια παλιά ιστορία.

Εντάξει, ας μην κάνουμε ότι προσγειωθήκαμε τώρα στον πλανήτη γη ερχόμενοι από το φεγγάρι! Η ιστορία με τους μετακλητούς υπαλλήλους της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι μια παλιά ιστορία.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Αιμίλιος Περδικάρης

Και σ' αυτό που θα πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι είναι πως οι μετακλητοί δεν είναι... αυτοφυή φυτά. Ούτε είναι όλοι ρουσφέτια και «βύσματα», με οποιαδήποτε κυβέρνηση.

Διότι χωρίς μετακλητούς, δεν μπορεί να δουλέψει μια κυβέρνηση! Προφανώς και οι υπουργοί ή ακόμη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός δικαιούνται και υποχρεούνται, κατά μία έννοια, να έχουν τους συνεργάτες της απολύτου εμπιστοσύνης τους.

Το ζήτημα, όμως, στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει το γνωστό... κανόνα με το νόμιμο και το ηθικό. «Θα καταργήσουμε τους μετακλητούς», δήλωνε με στόμφο προεκλογικά το 2014 ο Αλέξης Τσίπρας, δίχως προφανώς να έχει καταλάβει τι τον περίμενε στο Μαξίμου και τα υπουργεία. Από μια κυβέρνηση λοιπόν που, καλώς ή κακώς, δηλώνει ότι θέλει να καταργήσει το θεσμό, για ποιο λόγο τότε προχώρησε στην κατάχρησή του και γέμισαν το Μαξίμου και τα υπουργεία... «Καρανίκες»;

Ναι, νόμιμο είναι. Είναι, όμως, και ηθικό, όταν αποδεικνύεται με τα στοιχεία της απογραφής στο Δημόσιο ότι και οι μετακλητοί και οι συμβασιούχοι αυξήθηκαν - όλως τυχαίως, άραγε; - το τελευταίο τρίμηνο πριν από τις εκλογές;

Περισσότερο λοιπόν κι από το κόστος για το Δημόσιο και τον Έλληνα φορολογούμενο, το ζήτημα με τους μετακλητούς του ΣΥΡΙΖΑ είναι το λεγόμενο «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς. Που αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά ότι έγινε κουρέλι.

Send this to a friend