• Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου
  • 19:10

Αθήνα

11 oC

αραιές νεφώσεις

Αμηχανία Τσίπρα- Κοτζιά, αφωνία Καμμένου

Από χθες η Τουρκία, de facto, θεωρεί τα Ίμια δικό της έδαφος, περνώντας έτσι από την πολιτική των «γκρίζων ζωνών» του 1996 στον ισχυρισμό της παράνομης κατοχής τους από την Ελλάδα.

Γράφει ο Ανδρέας Κωνσταντάτος

Ήδη οι Κεμαλιστές ανεβάζουν σε 18 τα ελληνικά νησιά και τις βραχονησίδες που εκτιμούν πως ανήκουν στην Τουρκία.

Προς εφαρμογή αυτής της πολιτικής, το τελευταίο διάστημα τα τουρκικά σκάφη, περικυκλώνουν προκλητικά τη βραχονησίδα Ίμια, αποτρέποντας πολλές φορές να πλησιάσουν τα ελληνικά. Αυτό συνέβη και την ημέρα που ο υπουργός Άμυνας είχε μεταβεί στην περιοχή για να τιμήσει τους νεκρούς των Ιμίων, όπως φάνηκε και από τις φωτογραφίες, που έδωσε στη δημοσιότητα το ίδιο το υπουργείο.

Μπροστά σ’ αυτή την αλλαγή στρατηγικής της Αγκύρας, που δεν διστάζει πια να ανοίγει πολλαπλά μέτωπα (Συρία, Ιράκ ,Ελλάδα, Κύπρος) η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί με αμηχανία τις εξελίξεις και επιχειρεί με επικοινωνιακά τρικ να υποβαθμίσει τα γεγονότα και να μετριάσει τις αρνητικές εντυπώσεις στην κοινή γνώμη.

Προχθές καθυστέρησε 17 ώρες προκειμένου να εκδώσει ανακοίνωση για τον εμβολισμό του σκάφους του λιμενικού στα Ίμια από τουρκικό πολεμικό, ενώ σημειώνεται η «αφωνία» του συνήθως λαλίστατου υπουργού Άμυνας. Χθες  το Μέγαρο Μαξίμου ενημέρωσε την κοινή γνώμη, ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός τηλεφώνησε στον κ. Τσίπρα για να απολογηθεί  πως ο εμβολισμός «δεν ήταν εσκεμμένη ενέργεια». Αλλά ο κ. Γιλντιρίμ, σύμφωνα με όσα ο ίδιος είπε, τηλεφώνησε και για έναν άλλο λόγο. Να συστήσει στον Αλέξη Τσίπρα ότι «θα ήταν καλύτερο να μένει μακριά από εντάσεις».

Ούτε λίγο ούτε πολύ ο Τούρκος πρωθυπουργός επέρριψε τις ευθύνες στη χώρα μας και προειδοποίησε την κυβέρνηση πως στο εξής θα πρέπει να προσέχει και να μην προκαλούνται επεισόδια στο Αιγαίο.

Η πρωτόγνωρη για τις δυο τελευταίες δεκαετίες προκλητικότητα της Τουρκίας   κορυφώνεται σιγά -σιγά, κυρίως, μετά την αποτυχημένη επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν στη χώρα μας, τον οποίο ανοήτως και χωρίς κανένα σχεδιασμό και στόχο προσκάλεσε ο κ Τσίπρας και ο κ. Κοτζιάς.

Η ελληνική κυβέρνηση, η οποία ακολούθησε πολιτική κατευνασμού του κ. Ερντογάν δεν στάθηκε ικανή να διαβάσει τη νέα πραγματικότητα, που διαμορφώνεται, προκειμένου να «χτίσει» ισχυρές συμμαχίες. Ούτε πήρε το μήνυμα του 1996 ότι οι Τούρκοι περιμένουν στη γωνία την Ελλάδα και δημιουργούν τετελεσμένα, όταν η χώρα βρίσκεται σε δύσκολη θέση και η κυβέρνηση είναι αδύναμη. Τότε με την μετάβαση από την εποχή Παπανδρέου στην εποχή Σημίτη, τώρα με τη χρεοκοπία και τον εσωτερικό διχασμό.