• Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου
  • 02:07

Αθήνα

10 oC

ασθενείς βροχοπτώσεις

Ανάπλαση χωρίς Αθηναίους

ΓΡΑΦΕΙ Η Λώρη Κέζα

Ο μόνος τρόπος για να σωθεί το κέντρο της πόλης είναι να αδειάσει από τους ανθρώπους της. Από τους ανθρώπους εκείνους που ουρούν στα πεζοδρόμια, που απλώνουν καρεκλίτσες, που γράφουν στον τοίχο «ΑΕΚ σ ’αγαπώ».

Καμία ανάπλαση δεν θα πετύχει όσο κυκλοφορεί στην Αθήνα ένας πληθυσμός απολίτιστων. Είναι η πλειονότητα; Όχι, αλλά οι απολίτιστοι είναι αρκετοί, τόσοι ώστε να καταστρέφουν την εικόνα της πόλης.

Ένας νέος διαγωνισμός προκηρύχθηκε για την ανάπλαση του κέντρου: Ομόνοια, Μοναστηράκι, πλατεία Θεάτρου, Σύνταγμα, Ερμού, Τεχνόπολη. Άντε πάλι η συζήτηση για τα εγκαταλειμμένα κτήρια, για τη δυσκολία των πεζών να περάσουν, για την έλλειψη ελεύθερων χώρων. Δεν αντιλέγει κανείς, η ανάπλαση χρειάζεται. Μακάρι οι αρχιτέκτονες να στείλουν υπέροχες ιδέες για μια υπέροχη πόλη. Δυστυχώς η εμπειρία από αναπλάσεις είναι πικρή. Όχι μόνο επειδή άλλα προτείνονται στο χαρτί και άλλα τελικά υλοποιούνται στο δημόσιο χώρο. Κυρίως επειδή οι διαγωνισμοί και κάθε πρωτοβουλία για βελτίωση της καθημερινότητας προσκρούει στον πληθυσμό των απολίτιστων.

Ας δούμε το παράδειγμα από την πλατεία στο Μοναστηράκι, με το περίφημο ψηφιδωτό και την ανάπλαση που παραδόθηκε στους Αθηναίους προ δεκαετίας. Τι υπάρχει εκεί σήμερα; Ένας μαύρο δάπεδο με λεκέδες από χυμένους καφέδες, αποτσίγαρα παντού, βουναλάκια σκουπιδιών που ενίοτε στάζουν. Η πρόσοψη του σταθμού καλύπτεται από πάγκους πλανόδιων πωλητών και περίπτερα με απλωμένη την πραμάτεια τους. Μηχανάκια διασχίσουν ανενόχλητα το χώρο και η μυρωδιά είναι το τελευταίο χτύπημα, ένα ανακάτεμα σαπίλας και ούρων. Η ανάπλαση κόστισε περισσότερα από τρία εκατομμύρια και τα έργα είχαν διάρκεια τεσσάρων ετών.

Σε ποιον να αποδώσουμε την ευθύνη για την αθλιότητα; Στον Μιχάλη Λιάπη που εγκαινίασε το έργο ως υπουργός; Στον Γιώργο Καμίνη που έχει ευθύνες αλλά δεν έχει τα μέσα; Μήπως στον Ανδρέα  Βαρελά, τον άξιο αντιδήμαρχο που έτρεχε σαν τον Βέγγο με τη σφουγγαρίστρα για να μαζέψει τα ασυμμάζευτα; Σε κανέναν από αυτούς. Υπάρχουν κάτοικοι της Αθήνας που θεωρούν φυσικό και χαίρονται με την κακοποίηση του δημόσιου χώρου. Υπάρχει κάτι πολύ πρωτόγονο σε αυτές τις συμπεριφορές, ειδικά με την ούρηση, ένα φαινόμενο που εξαπλώνεται μήνα με το μήνα. Αυτές οι συμπεριφορές, οι τόσο καθοριστικές για τη συμβίωση κατοίκων και επισκεπτών, δεν σώζονται με αναπλάσεις.

Πώς μπορεί κάποιος να παραμείνει αισιόδοξος σε αυτό το πλαίσιο;

** Οι λεπτομέρειες για τους αρχιτέκτονες που επιθυμούν να υποβάλουν προτάσεις δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα www.athensanaplasis-competition.gr

Send this to a friend