Αθήνα

18 oC

ελαφρές νεφώσεις

Φιλτράροντας ναφθαλίνη...

«Δεν είναι η ανάπτυξη προϋπόθεση για την αύξηση μισθών, αλλά η αύξηση μισθών προϋπόθεση για την ανάπτυξη», μάς είπε ο πρώην πρωθυπουργός και χειροκροτήθηκε, φυσικά, από το κοινό του.

«Δεν είναι η ανάπτυξη προϋπόθεση για την αύξηση μισθών, αλλά η αύξηση μισθών προϋπόθεση για την ανάπτυξη», μάς είπε ο πρώην πρωθυπουργός και χειροκροτήθηκε, φυσικά, από το κοινό του.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Ανδρέας Κωνσταντάτος

«Τους φαντάζομαι να αρμέγουν συσκευασίες γάλακτος για να βγάλουν αγελάδες», έγραψε ένας φίλος στο Twitter.

Η αλήθεια είναι, πως πάντα τέτοιες ιδέες ή παρόμοιες είχε η συριζαιική αριστερά. Άκουγε κάτι στον αέρα, ενημερωνόταν από αριστερίστικα περιοδικά για οικονομικές προτάσεις και τις υιοθετούσε χωρίς πολύ σκέψη. Αρκεί να ακούγονταν καλά στ αυτιά του κοινού της.

Έτσι το... πέταξε στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός, προκειμένου να καταθέσει μια διαφορετική άποψη. Έψαξαν οι δικοί του και ανέσυραν αυτές τις ιδέες από τη ναφθαλίνη, από δεκαετία του ‘60.

Πάλι καλά που έκανε βουτιά μόνο μισού αιώνα και δεν έφτασε στο 1917.

Σύμφωνα με την λογική Τσίπρα, αν οι μισθοί αυξηθούν, παραδείγματος χάριν, στους οικοδόμους, θα κατασκευαστούν περισσότερες οικοδομές.

Πρόκειται ασφαλώς για μπούρδες στη σημερινή ανταγωνιστική εποχή, αποτελούν, όμως, ένα απρόσμενο δώρο στην κυβέρνηση, η λογική πρόταση της οποίας, πως η αύξηση των επενδύσεων, της ανάπτυξης και της παραγωγικότητας θα φέρει καλύτερους μισθούς , γίνεται αποδεκτή από ολοένα και περισσότερους πολίτες.

Η εμφάνιση του κ. Τσίπρα στη ΔΕΘ έδειξε πως η τετραπλή ήττα έχει προκαλέσει μεγάλη ζημιά και στην πολιτική σκέψη και την επικοινωνιακή τακτική, αλλά και στο ύφος πολλών στελεχών της προηγούμενης κυβέρνησης.

Πρώτα από όλα αδυνατούν να συζητήσουν μεταξύ τους για τα αιτία της ήττας, που οδήγησε τη ΝΔ και τον κ. Μητσοτάκη στην αυτοδυναμία.

Βασικό στοιχείο της αναζήτησης των αιτιών της ήττας είναι η αυτοκριτική. Δεν ακούμε κάτι σημαντικό. Η άποψη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ότι φταίει η μη σωστή επικοινωνία του έργου της κυβέρνησης του ακούγεται περισσότερο αστεία, παρά σοβαρή. Γιατί αν υπήρχε έργο για όλους τους ψηφοφόρους και όχι επιδόματα για εξαγορά ψήφων, θα αποδεικνύονταν στην κάλπη.

Απλά η στοχευμένη πολιτική, σε ορισμένες ομάδες πολιτών (οικονομικά πολύ αδύναμοι, δημόσιοι υπάλληλοι, ρομά, μετανάστες κ.α.) μπορεί να συγκράτησε ποσοστά, αλλά δεν μπόρεσε να φέρει τη νίκη. Κι αυτή είναι μια παράμετρος που θα πρέπει να αναλύσουν, κάποτε, εκεί στην Κουμουνδούρου.

Επίσης προσπαθούν και αυτό το καταλαβαίνω να υπερασπιστούν το έργο τους. Τι μας είπε ο κ. Τσίπρας; Ότι «τρώνε από τα έτοιμα». Ας υποθέσουμε πως υπάρχουν έτοιμα και ας ξεχάσουμε την κληρονομιά Τσίπρα, τα υψηλά πλεονάσματα, την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για 100 χρόνια και τα 100 δισεκατομμύρια κόστος από το εγκληματικό 2015.

Από που προήλθαν αυτά τα «έτοιμα»; Μα, από την πιστή εφαρμογή του συριζαίικου μνημονίου που μας φόρτωσε ο κ. Τσίπρας παρά την αντίθετη άποψη της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα.

Τι περιείχε αυτό το τρίτο μνημόνιο που ακόμα βρίσκεται εν εξελίξει; Ληστρική φορολογία για όλους, μεσαία τάξη και αδύναμους ,κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, περικοπές συντάξεων ΕΚΑΣ, γενιά εργαζομένων 300 και 400 ευρώ, μείωση δημοσίων επενδύσεων και πολλά άλλα δυσάρεστα.

Όταν λοιπόν ο κ. Τσίπρας μιλήσει ξανά για τα έτοιμα, καλό θα είναι να μάς πεί, πως τα δημιούργησε. Από ποιούς τα πήρε , πόσους οδήγησε σε φτώχια ποιούς χρεοκόπησε και πόσους νέους έστειλε στο εξωτερικό. Προφανώς θα είναι πολλοί, για να χάσει με μεγάλη διαφορά, πανηγυρικά, τέσσερις εκλογικές μάχες και να κερδίσει, αυτοδυναμία ο αντίπαλος του.

Send this to a friend