Αθήνα

11 oC

αίθριος καιρός

Οι βασιλόπιτες της οργής…

Το κόψιμο της βασιλόπιτας στην αρχή της χρονιάς αποτελεί για επιχειρήσεις, συλλόγους και υπουργεία, μια παράδοση για ένα καλό ξεκίνημα, είναι κάτι σαν τον αγιασμό για να πάει καλά η χρονιά.

Το κόψιμο της βασιλόπιτας στην αρχή της χρονιάς αποτελεί για επιχειρήσεις, συλλόγους και υπουργεία, μια παράδοση για ένα καλό ξεκίνημα, είναι κάτι σαν τον αγιασμό για να πάει καλά η χρονιά.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Ανδρέας Κωνσταντάτος

Μόνο που τούτη τη φορά δεν πήγε καλά για τον Μάκη Βορίδη και τον Γιώργο Πατούλη, που αναγκάστηκαν να απολογηθούν, γιατί έδωσαν ο ένας 12.000 και ο άλλος 10.800 ευρώ για να κόψουν πίτες.

Αν κανείς διαβάσει τα social media, δύσκολα θα βρει θετικά σχόλια, γιατί απλά η κοινή γνώμη δεν δικαιολογεί εύκολα κονδύλια του δημόσιου για τέτοιου είδους εκδηλώσεις, σε μια στιγμή που τα οικονομικά προβλήματα παραμένουν ανοικτά στην ελληνική κοινωνία και κυρίως στις πιο αδύναμες οικονομικά ομάδες του πληθυσμού.

Από την άλλη, όμως, η υποκρισία  και η εκμετάλλευση περισσεύει. Η επί ΣΥΡΙΖΑ  υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Τελιγιορίδου ανέφερε σε μια ανάρτησή της πως επί δικής της παρουσίας, η πίτα κόστισε 30 ευρώ και μάλιστα την αγόρασε η ίδια. Και εδώ τίθεται το ερώτημα, καθώς αποφεύγει τεχνηέντως να διευκρινίσει για πόσα άτομα ήταν αυτή η μια και μοναδική πίτα. Ήταν για τους 10 υπάλληλους του γραφείου της ή για όλους τους υπάλληλους του υπουργείου; Αν συνέβη το δεύτερο, τότε θα πρέπει να αναζητήσουμε στην κυρία Τελιγιορίδου υπερφυσικές δυνάμεις καθότι μπορεί να ταΐσει με μια βασιλόπιτα 1.000 άτομα. Σκεφτείτε τι μπορεί να κάνει με πέντε...

Η κοινή λογική λέει πως  βασιλόπιτες μπορεί και πρέπει να κόβουν με βάση την παράδοση, όπου και όποιοι επιθυμούν και επίσης ότι δεν χρειάζονται υπερβολές στο δημόσιο τομέα. (Πρέπει να γνωρίζουμε πως  σε όλα τα υπουργεία και τις δημόσιες υπηρεσίες, κόβουν βασιλόπιτες σε εκδηλώσεις που πληρώνονται από τα κονδύλια των υπουργείων, που κοστίζουν αλλού πιο ακριβά κι αλλού πιο φθηνά , όπως έμαθα όμως κανείς δεν φτάνει σε κόστος ανάλογες εκδηλώσεις στη Βουλή).

Επίσης η κοινή λογική λέει πως ο υπουργός δεν μπορεί να χρηματοδοτεί από την τσέπη του εκδηλώσεις του υπουργείου του. Είναι πέραν κάθε πολιτικής και κομματικής λογικής και βεβαίως αμφιβόλου σκοπιμότητας. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, ο κ. Βορίδης την… πάτησε και για να μην ακυρώσει την εκδήλωση, αναγκάστηκε και την πλήρωσε, οπότε  η σκοπιμότητα είναι εμφανής.

Ίσως αυτή η ιστορία να ξεχαστεί μεθαύριο, αλλά θα μείνει και κάτι στους πολιτικούς, πως ακόμα και οι βασιλόπιτες μπορεί να έχουν πολιτικό κόστος.

Send this to a friend