Αθήνα

30 oC

αίθριος καιρός

Από τη γενιά των 700 ευρώ στη γενιά των «300» και απλήρωτων του Τσίπρα

Στο νέο «αναπτυξιακό σχέδιο» που παρουσίασε ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος στους δανειστές, περιέχεται και η πρόθεση της κυβέρνησης να αυξήσει τον κατώτατο μισθό, που σήμερα είναι 586 ευρώ μεικτά.

Γράφει ο Ανδρέας Κωνσταντάτος

Αυτός ο μισθός ορίστηκε νομοθετικά το 2012, έφτασε όμως τα τελευταία χρόνια, κυρίως επί ΣΥΡΙΖΑ, ή να δίνεται «κουτσουρεμένος» ή να οφείλεται στους εργαζόμενους, καθώς πολλές επιχειρήσεις καταστρατηγούν το νόμο, εκμεταλλευόμενες την κρίση και αρνούνται να πληρώσουν στην ώρα τους. Έτσι φτάνουν να οφείλουν 3, 4 και 5 μισθούς σε εργαζόμενους, πολλοί από τους οποίους παραμένουν στις επιχειρήσεις με την ελπίδα ότι θα πάρουν τα χρήματα τους κάποια μέρα.

Στην ουσία ο κατώτατος μισθός τα τελευταία χρόνια είναι οφειλόμενος μισθός. Και ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προχωρά σε κατασχέσεις για να εισπράξει τις οφειλές των ιδιωτών προς το δημόσιο, δεν κάνει καμία παρέμβαση σ’ αυτή την εργασιακή «ζούγκλα», να βάλει μια τάξη, ώστε να πληρώνονται οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα.

Αντ’ αυτού υπόσχεται αύξηση του κατώτατου μισθού, η οποία είναι απαραίτητη, αλλά δεν θα έχει κανένα όφελος, αν δεν την πληρώνουν οι εργοδότες.

Ο κ. Τσίπρας μιλούσε κάποτε για τη γενιά των «700» ευρώ, ήρθε στην κυβέρνηση και δημιούργησε τη γενιά των «300» ευρώ. Το 2014 οι εργαζόμενοι με ελαστικές μορφές απασχόλησης, κυρίως νέοι, έπαιρναν 450 ευρώ μεικτά κατά μέσο όρο. Το 2017 ο μέσος μισθός ελαστικής απασχόλησης έπεσε κάτω και από τα 390 ευρώ και η πτώση συνεχίστηκε και το 2018.

Δηλαδή οι πιο φτωχοί εργαζόμενοι έχασαν από το 2014 μέχρι το 2017 60 ευρώ το μήνα ή πάνω από 700 ευρώ ετησίως. Η μεγαλύτερη μείωση σημειώθηκε το 2015 όπου οι εργαζόμενοι είχαν μηνιαία απώλεια κοντά στα 25-30 ευρώ.

Σήμερα η κατάσταση χειροτερεύει μέρα με τη μέρα, με τη γενιά των φτωχών εργαζομένων να παίρνει μισθό 327 ευρώ, δηλαδή χαμηλότερο ακόμη και από το επίδομα ανεργίας (360 ευρώ), και με τις ελαστικές μορφές εργασίας να φτάνουν το 53,25%, ενώ η πλήρης απασχόληση συρρικνώθηκε στο 46,75%.

Έχουμε δηλαδή πλήρη αντιστροφή της αναλογίας σε σχέση με πριν από τρία χρόνια (Ιανουάριος 2015), όταν η πλήρης απασχόληση ήταν στο 54,47% και η μερική στο 45,53%.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα της καταστροφικής πολιτικής του 2015 και ενός αποκρουστικού αριστερού λαϊκισμού που υποσχόταν λαγούς με πετραχήλια και έκανε τους φτωχούς… φτωχότερους.

Το 2015 ο κ Τσίπρας υποσχόταν στη Θεσσαλονίκη την αποκατάσταση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και την επιστροφή του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ για όλους.

Και αυτό, σημείωνε με στόμφο ο κ. Τσίπρας «δεν είναι παροχολογία».

Σωστά είναι κάτι χειρότερο, εξαπάτηση!