Αθήνα

27 oC

σποραδικές νεφώσεις

Εδώ δεν είναι Βενεζουέλα

Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε αυτό που μπορεί, αυτό που ξέρει να κάνει. Εκμεταλλεύτηκε τον ξυλοδαρμό του Γιάννη Μπουτάρη για να αλλάξει την ατζέντα να ξεφύγει από την τελεσίδικη απόφαση για την μείωση των συντάξεων και το φιάσκο του Ίλιντεν, όπου κατέγραψε μια τραγική διπλωματική αποτυχία.

Γράφει ο Ανδρέας Κωνσταντάτος

Ούτε λίγο ούτε πολύ, «έδειξε» με το δάκτυλο του προς τη ΝΔ για τις ευθύνες, ταυτίζοντας την αξιωματική αντιπολίτευση με ακροδεξιά στοιχεία.

Το έχει κάνει πολλές φορές, αποκρύπτοντας το γεγονός ότι ο ίδιος και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν ταυτιστεί και συνεργαστεί με την άκρα δεξιά και με την κοινοβουλευτική της έκφραση που είναι η Χρυσή Αυγή.

Το έκαναν και όταν έπρεπε να γεμίσει το Σύνταγμα με... αγανακτισμένους! Τότε ένωσαν τις φωνές τους στις πλατείες για να φωνάξουν μαζί «προδότες», «πουλημένοι», «γερμανοτσολιάδες» για να ακουστεί πιο δυνατά το γνωστό σύνθημα «να καεί η Βουλή», το έκαναν όταν έριξαν την κυβέρνηση Σαμαρά -τότε οι ψήφοι δεν ήταν ακροδεξιοί ήταν αντιμνημονιακοί- το έκαναν στον εκφοβισμό των πολιτικών τους αντιπάλων, χέρι- χέρι ήταν στη λογική του λιντσαρίσματος. Τότε ειρωνευόταν μάλιστα ο κ. Τσίπρας όσους διαμαρτύρονταν για το λιντσάρισμα στους δρόμους από ακραία αριστερά και δεξιά στοιχεία λέγοντας δήθεν… χιουμοριστικά: «Ένα γιαουρτάκι ήταν, ποια βία;».

Αυτή η αλά καρτ πολιτική συμπόρευση με ακροδεξιά και λαϊκιστικά στοιχεία επιβεβαιώθηκε με τη συγκρότηση συγκυβέρνησης με τον Πάνο Καμμένο, από τον οποίο εσχάτως πολλοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να παίρνουν αποστάσεις, λόγω ακραίων απόψεων των βουλευτών του.

Εάν, όμως, οι σχέσεις του με την ακροδεξιούς φασίστες της χώρας είναι «περιστασιακές» , οι σχέσεις του με τον αριστερόστροφο φασισμό, όπως κατήγγειλε και ο Μίκης Θεοδωράκης, φαίνεται πως είναι διαρκείς .

Από το 2008 όταν κάηκε η Αθήνα μέχρι σήμερα με τον Ρουβίκωνα, η στάση στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ κινείται από την ανοχή μέχρι την ανοικτή στήριξη σε κάθε επίθεση, σε κάθε στήριξη τρομοκράτη στα δικαστήρια, σε κάθε βιαιοπραγία κατά πολιτικού αντιπάλου.

Στέλνουν το μήνυμα πως η βιαιοπραγία δεν είναι καταδικαστέα σε κάθε περίπτωση, γιατί, για τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως είχε πει και ο κ. Κατρούγκαλος, υπάρχει καλή βία και κακή βία και βαπτίζεται έτσι ανάλογα με το κομματικό συμφέρον.

Το χειρότερο όμως πέρα από τις σχέσεις με τον ακροδεξιό φασισμό και τον αριστερόστροφο φασισμό είναι η πολιτική υποκρισία, ο πολιτικός τραμπουκισμός που οδηγεί ορισμένους στο διχασμό ενός λαού ,προκειμένου για να παραμείνουν στις καρέκλες τους.

Όμως εδώ δεν είναι Βενεζουέλα...