«Εμένα δεν με παίζουν»

Άκουσα βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, να υποστηρίζει σε πρωινή εκπομπή, πως στη χώρα δεν υπάρχει πια Δημοκρατία με το επιχείρημα, ότι τα μέσα ενημέρωσης ασχολούνται περισσότερο με την κυβέρνηση παρά με την αντιπολίτευση. Μοιάζει με το παιδικό παράπονο «εμένα δεν με παίζουν».

Άκουσα βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, να υποστηρίζει σε πρωινή εκπομπή, πως στη χώρα δεν υπάρχει πια Δημοκρατία με το επιχείρημα, ότι τα μέσα ενημέρωσης ασχολούνται περισσότερο με την κυβέρνηση παρά με την αντιπολίτευση. Μοιάζει με το παιδικό παράπονο «εμένα δεν με παίζουν».

ΓΡΑΦΕΙ Ο Ανδρέας Κωνσταντάτος

Αντιπαρέρχομαι πως, εδώ και πέντε χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ ως κυβέρνηση, είχαν μονοπωλήσει τα μέσα ενημέρωσης και το διεθνή τύπο και μένω στα γεγονότα.

Πριν τρεις βδομάδες ο ελληνικός λαός εξέλεξε νέα κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση προετοιμασμένη, από ότι φαίνεται, να κυβερνήσει, που τρέχει, παράγει έργο και ξέρει που πάει. Πριν περάσει μήνας φέρνει κρίσιμα νομοσχέδια στη Βουλή και υλοποιεί κιόλας μέρος των προεκλογικών της δεσμεύσεων, που άλλοι δεν υλοποίησαν ποτέ.

Προσπαθεί να επιλύσει καυτά προβλήματα που άφησε πίσω της η απελθούσα κυβέρνηση, όπως ΔΕΗ, Μάτι, 120 δόσεις, μείωση ΕΝΦΙΑ, συμμαζεύει το δημόσιο, ανακαλύπτει πλούσιους με κοινωνικό τιμολόγιο ΔΕΗ, υπερβολές του νόμου Κατρούγκαλου στις συντάξεις, βάζει μπροστά τον αντικαπνιστικό νόμο, στέλνει ειδική μονάδα του υπουργείου Υγείας για επισκέψεις στα νοσοκομεία της χώρας προκειμένου να καταγράψει δυσλειτουργίες που επηρεάζουν την εξυπηρέτηση των πολιτών.

Τρέχει με εκατό και η αξιωματική αντιπολίτευση απλά την κοιτάζει. Μοιάζει γερασμένη και χαμένη μπροστά στο σπριντ του Κυριάκου.

Η προηγούμενη κυβέρνηση είχε ξεκινήσει πολύ αργά ,καθυστέρησε να καταλάβει πως κυβερνάται μια χώρα.
Είναι μνημειώδες το περιστατικό, όταν ο κ. Τσίπρας και οι υπουργοί του, επισκέφτηκαν το Βερολίνο για να συναντήσουν πρώτη φορά την Μέρκελ. Όταν κάθισαν οι δυο αντιπροσωπείες στο τραπέζι, ο πρωθυπουργός δεν είχε το φάκελο με τα θέματα μπροστά του.

-Που είναι ο φάκελλος, ρώτησε ο ένας,
-Ρε πήρατε τον φάκελο, ρώτησε με αγωνία ο άλλος υπουργός.
-Ψάξτε ποιός τον έχει, ακούστηκε ένας τρίτος.

Τελικά ο φάκελος βρέθηκε αλλά δεν διέσωσε τον Έλληνα πρωθυπουργό που αποδείχτηκε πως δεν γνώριζε τι είχε υπογράψει η χώρα με τους δανειστές της, αντίθετα με τη Μέρκελ που γνώριζε και την τελευταία λεπτομέρεια.

Αντιλαμβάνεται κανείς σήμερα γιατί τα έχουν χάσει στον ΣΥΡΙΖΑ και ψελλίζουν δικαιολογίες, δήθεν για έλλειψη Δημοκρατίας, ύστερα από τέσσερις απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις.

Είναι γνωστό άλλωστε πως δεν είχαν ποτέ έφεση στην προγραμματισμένη δουλειά. Κάθε βδομάδα αποφάσιζαν, τι θα κάνουν την επόμενη και τώρα τους λαχανιάζει το τρέξιμο της κυβέρνησης της ΝΔ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε, όμως, ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσοστό, στις εκλογές. Η πλειοψηφία της κοινής γνώμης, πιστεύω, ότι θα ήθελε, η αξιωματική αντιπολίτευση να το χρησιμοποιήσει ως αντίβαρο στις τυχόν υπερβολές της νέας κυβέρνησης και όχι ως φρένο στην εφαρμογή του προγράμματος της, που ενέκρινε με ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά ο ελληνικός λαός, χρησιμοποιώντας κραυγές μόνο και μόνο για το θεαθήναι.

Send this to a friend