Αθήνα

21 oC

αραιές νεφώσεις

Ένα «διάγγελμα» με λόγια σταράτα

Σε λίγες ώρες θα έχουμε κάνει τους υπολογισμούς μας, θα ξέρουμε ποιο είναι πλέον το χρέος μας και ποιο το “χαλινάρι” των δανειστών μας για τα επόμενα έτη. Μπορεί να τελειώνουν τα μνημόνια, αλλά δεν τελειώνει μαζί τους και το χαλινάρι.

Γράφει η Φώφη Γιωτάκη

Καλά τα λένε οι εταίροι- έκανε και πανηγυρικό βίντεο η Κομισιόν λες και ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ το απαίτησε, για να αποδείξει φεύγοντας από την κορυφαία θέση του ότι ήταν εκείνος που έσωσε την Ελλάδα από την χρεοκοπία. Η μουσική επένδυση ξεπερασμένη- και δεν είναι μόνο αυτό που ενοχλεί όλους, όσοι αντιλαμβάνονται ότι η Κομισιόν μόλις σμίξει τα φρύδια το Βερολίνο, αρχίζει να υπαναχωρεί και να ξεχνά τις αβανταδόρικες για την χώρα μας προβλέψεις και υποσχέσεις. Είναι παλιό το έργο- είναι πολυετείς οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών και τα μεγάλα λόγια δεν συγκινούν πλέον κανέναν.

Αυτό που χρειάζεται είναι ένα “διάγγελμα”, αλλά άλλου τύπου από τα συνηθισμένα. Ένα “διάγγελμα” κανονικό, που να περιγράφει με λόγια σταράτα την πραγματικότητα, χωρίς μιζέριες, με όραμα και σχέδιο για την “επόμενη μέρα”. Χρειάζεται βέβαια ως πρώτη ύλη, την εθνική συνεννόηση για τα μείζονα θέματα. Εκεί σταματά η κουβέντα και η φιλόδοξη προοπτική. Η μεν κυβέρνηση πρέπει να πανηγυρίσει με την γραβάτα στο χέρι (είτε για το Μακεδονικό, είτε για την έξοδο από τα μνημόνια) και η αντιπολίτευση να διαγράψει μονομιάς κάθε αισιόδοξη πρόβλεψη για την προοπτική της χώρας, γιατί αλλιώς θα χάσει τα δικά της ψηφαλάκια...

Send this to a friend