• Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου
  • 03:26

Αθήνα

11 oC

ελαφρές νεφώσεις

Για τον Τζουμάκα και τις 1173 λέξεις που τον πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ

Για τον Τζουμάκα και τις 1173 λέξεις που τον πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ

Ο πολιτικός λόγος του Στέφανου Τζουμάκα είναι εδώ και αρκετό καιρό (για όσους έχουν την ιδιοτροπία να τον παρακολουθούν) παραληρηματικός, γεμάτος αυθαίρετες- υποκειμενικές παραδοχές, προσωπικά συμπλέγματα και εμμονές σε ιδεολογικά και πολιτικά σχήματα ενός παρελθόντος που έπαψε εδώ και τρεις δεκαετίες περίπου να υπάρχει.

Γράφει ο Green Frog

Ο κόσμος και ο πολιτικός χρόνος του Τζουμάκα φαίνεται να έχει σταματήσει στην εποχή του διεθνούς διπολισμού ( Κίσιγκερ Γκρομίκο) , του κινήματος των αδεσμεύτων και του «τρίτου δρόμου για τον σοσιαλισμό».

Στην εσωτερική του πολιτική ανάλυση και κριτική υιοθετεί πλήρως την ισοπεδωτική κριτική των αριστερίστικων ομάδων και δικτύων του ΣΎΡΙΖΑ, επιχειρώντας να κατεδαφίσει ηθικά και πολιτικά την περίοδο της μεταπολίτευσης.

Στρέφοντας έτσι εξ αντικειμένου τα πυρά του εναντίον του μέχρι πρότινος κόμματός του και των ηγεσιών του.

Σε ένα κείμενο 1173 λέξεων που έχει αναρτήσει στην προσωπική του σελίδα στο f/b, σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να δικαιολογήσει σήμερα την προσχώρηση του στον ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει για παράδειγμα: «..Επιπλέον οι πολιτικές δυνάμεις της διεφθαρμένης αντιπολίτευσης που ψήφισαν, στήριξαν και εφάρμοσαν τα νεοφιλελεύθερα προτάγματα ασκούν -ΣΕ ΣΥΜΠΡΑΞΗ – με το παρασιτικό κεφάλαιο και τη διαπλοκή, μια πολιτική πρωτοφανούς ΦΑΡΙΣΑΙΣΜΟΥ αντί να ζητήσουν συγγνώμη για την οικονομική και κοινωνική καταστροφή που επέβαλαν.» Αναφέρει και πολλά άλλα «πολύ αριστερά και επαναστατικά» χρησιμοποιώντας την Ζαχαριαδική κομμουνιστική κομματική αργκό, προφανώς για να γίνει πιο πειστικός και να τύχει μιας καλής μεταχείρισης από τον κ. Τσίπρα, τα οποία ωστόσο ιδεολογικά και πολιτικά δεν είναι άξια σοβαρού σχολιασμού και κριτικής.

Αυτά που λέει σήμερα ο κ. Τζουμάκας είναι καταφανέστατα αναντίστοιχα και σε πλήρη αντίφαση με την προσωπική του πολιτική διαδρομή.

Υπήρξε εκ των πρωταγωνιστών του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης σε κομματικές και κρατικές – υπουργικές θέσεις, εξαργυρώνοντας τον αντιδικτατορικό του αγώνα με την συμμετοχή του στο «διεφθαρμένο» πολιτικό σύστημα που τώρα καταγγέλλει.

Δεν είναι ο πρώτος ούτε ο μοναδικός εκ των πρώην υψηλόβαθμων στελεχών του ΠΑΣΟΚ που λοιδορούν τα τελευταία χρόνια το κόμμα και την παράταξής τους, εκ δεξιών και εξ αριστερών.

Στελέχη και υπουργάρες – πλάκα τα γαλόνια – που αναδείχθηκαν από τον Ανδρέα Παπανδρέου και οφείλουν την πολιτική τους ύπαρξη και την αναγνωρισιμότητα τους, αποκλειστικά στην μικροποσότητα αύρας που βρέθηκε στην κατοχή τους από αυτή που εξέπεμπε η μοναδικότητα της προσωπικότητας του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και ηγέτη δημοκρατικής παράταξης.

Αλλά και επί μία οκταετία στη συνέχεια με την αξιοποίησή τους στις κυβερνήσεις του «δεξιού» Σημίτη επί μία ολόκληρη οκταετία και ύστερα στις κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου στις δύσκολες συνθήκες των μνημονίων.

Η περίπτωση της Μαριλίζας Ξενογιανακοπούλου είναι επίσης χαρακτηριστική .

Αυτή την τελευταία «μάχη με ανεμόμυλους» του Στέφανου Τζουμάκα θα μπορούσε κανείς να την δικαιολογήσει ίσως ως μία προσωπική αναζήτηση για «την σωτηρία της ψυχής».

Αν δεν υπήρχε το στοιχείο της αγωνιώδους προσπάθειας να βγει από το χρονοντούλαπο της ιστορίας, την αφάνεια πολλών χρόνων και να στραφούν ξανά επάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, έστω και με μία πράξη «Προδοσίας»!

Send this to a friend