Αθήνα

16 oC

σποραδικές νεφώσεις

Γκέλα όταν το μάτι δεν γυαλίζει…

Σαν ήττα εξέλαβαν οι ερυθρόλευκοι την ισοπαλία στην Ξάνθη, για την οποία έχουν ευθύνη και ο προπονητής και οι παίχτες, που έφτασαν τις… 46 γιόμες!

Σαν ήττα εξέλαβαν οι ερυθρόλευκοι την ισοπαλία στην Ξάνθη, για την οποία έχουν ευθύνη και ο προπονητής και οι παίχτες, που έφτασαν τις… 46 γιόμες!

ΓΡΑΦΕΙ Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος

Πόσο… κακός απολογισμός είναι δηλαδή επτά νίκες και δύο ισοπαλίες (με Παναθηναϊκό και χτες με Ξάνθη) σε εννέα αγώνες πρωταθλήματος, με δεδομένη την παραμονή στην πρώτη θέση, έστω και με συγκάτοικο αν νικήσει το βράδυ ο ΠΑΟΚ τον Παναθηναϊκό;

Στον Ολυμπιακό λοιπόν έπεσε βαριά η ισοπαλία με την Ξάνθη στα Πηγάδια, σε ένα παιχνίδι όπου καταγράφηκε το απόλυτο μηδέν!

Γιατί λοιπόν οι ερυθρόλευκοι αντέδρασαν σαν να έχασαν; Η εξήγηση είναι απλή, έστω κι αν η ισοπαλία σε μια δύσκολη έδρα και απέναντι σε μια πολύ καλή ομάδα φέτος προφανώς δεν είναι καταστροφή.

Διότι όλοι στον Ολυμπιακό θεωρούν ότι πρέπει να καθαρίζουν τέτοια παιχνίδια στην κούρσα προς τον τίτλο, να βρίσκουν τρόπο να ξεπερνούν τέτοια εμπόδια.

Υπάρχει η αλήθεια της εικόνας, που είναι πάνω από κάθε λέξη. Σύμφωνα με αυτή, ο Ολυμπιακός δεν μάτωσε στην Ξάνθη, θεωρώντας από την αρχή ότι θα βρει τρόπο να νικήσει, ακόμα κι αν η απόδοσή του δεν είναι εντυπωσιακή. Εν προκειμένω, ήταν κακή σε κάμποσα σημεία του αγώνα.

Αλλά πώς φτάνει κανείς στη νίκη με παίχτες που δεν γυαλίζει το μάτι τους και που όταν καταλαβαίνουν ότι στραβώνει το παιχνίδι αρχίζουν τις γιόμες; Γιατί έτσι έγινε στο τελευταίο εικοσάλεπτο, εκεί που είχε πια χαθεί το καθαρό μυαλό και υπήρχε μια τεράστια πίεση. Η στατιστική κατέγραψε 46 γιόμες, αυτό είναι αδιανόητο!

Η Ξάνθη είχε διαβάσει καλά το παιχνίδι, έκλεισε χώρους -έστησε πούλμαν για την ακρίβεια!-, κι έτσι, εκεί που χρειαζόταν η ατομική πρωτοβουλία, δεν υπήρχε. Και δεν γινόταν να αλλάξει τη μοίρα του αγώνα ο Βαλμπουενά στο τέλος, αφού, προερχόμενος από τραυματισμό, ήταν φανερά εκτός ρυθμού, απολύτως ανέτοιμος να αλλάξει τη ροή.

Υπάρχει μια σαφής εξήγηση για τη γκέλα, όπως την εξέλαβαν όλοι οι άνθρωποι του Ολυμπιακού. Ήταν μόλις το πρώτο παιχνίδι πρωταθλήματος στο οποίο δεν σκόραραν οι ερυθρόλευκοι. Στα προηγούμενα οκτώ είχαν βρει δίχτυα δεκαέξι φορές. Από μία με Αστέρα και Λάρισα (εκτός) μία επίσης με Παναθηναϊκό στη μοναδική ως χτες ισοπαλία τους, πέντε με τον Βόλο, δύο με τη Λαμία, δύο με τον Άρη (εκτός), δύο με τον ΟΦΗ, δύο στο ντέρμπι με την ΑΕΚ.

Άρα το μηδέν στην Ξάνθη οδήγησε στη δεύτερη απώλεια βαθμών κι αυτό αποδείχτηκε οδυνηρό.

Να φταίει –ως ένα βαθμό- η τοποθέτηση τριών κεντρικών χαφ; Μα και έτσι θα μπορούσε να μπει γκολ, όπως έγινε με την ΑΕΚ. Άρα εδώ παίζει ρόλο το… γυαλισμένο μάτι που χτες δεν υπήρχε. Για παράδειγμα, ο Καμαρά δεν είχε καμία σχέση με τον παίχτη που είδαμε με την ΑΕΚ.

Όμως ο Μαρτίνς, βλέποντας την Ξάνθη να παίζει χωρίς σέντερ φορ, γιατί επέμεινε στο ίδιο σχήμα;
Να έπαιξε το ρόλο του το επικείμενο παιχνίδι με τη Μπάγερν στη Γερμανία; Πολύ πιθανό. Κάποιοι παίχτες –κακώς- κάνουν διαχείριση δυνάμεων και πάντα επιλέγουν τα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Επίσης κακώς, γιατί το πρωτάθλημα χαρίζει την παρουσία στα μεγάλα σαλόνια.

Υπάρχει και μια ειδική παρατήρηση, που ενδεχομένως να έχει την αξία της. Με ένα ματς περισσότερο και συνολικά τα 16 του γκολ, ο Ολυμπιακός δεν έχει την πρώτη επίθεση στο πρωτάθλημα αλλά την τρίτη. Προηγείται ο ΠΑΟΚ με 18 γκολ κι ακολουθεί ο ΟΦΗ με 17. Ακόμα κι ο Ατρόμητος που είναι όγδοος έχει μόλις ένα γκολ λιγότερο.

Μήπως λοιπόν –κι αυτό το ξέρει μόνο ο προπονητής φυσικά- πρέπει να οδηγηθεί σε άλλο σύστημα; Αυτό που θα τον βοηθάει να είναι πιο αποτελεσματικός και να εκμεταλλεύεται την πίεση που ασκεί και τη μεγάλη κατοχή μπάλας που δεδομένα έχει στα περισσότερα παιχνίδια.

Προφανώς δεν είναι καταστροφή μια ισοπαλία, είναι όμως τροφή για σκέψη. Και στο αγωνιστικό κομμάτι και στη νοοτροπία. Ο Μαρτίνς έχει πολλή δουλειά. Και με τους παίχτες και με τα συστήματα που ο ίδιος επιλέγει.

Send this to a friend