Αθήνα

18 oC

αραιές νεφώσεις

Η αυτοδιάθεση του λαμέ

Ο συνήθης αριστερούλης βγάζει λόγο για την ελευθερία του πολίτη, για την ανεξαρτησία, για την ατομική ανάπτυξη και μόλις τελειώσει τη θεωρία, ανακαλύπτει την οικογενειακή ευθύνη.

Γράφει η Λώρη Κέζα

Με αφορμή το οικόπεδο Φράγκου και με πρόθεση να συγκαλυφθεί η απουσία κρατικού μηχανισμού στο Μάτι, έχει ξεκινήσει μια απίστευτη συκοφαντία εναντίον της οικογένειας που όντως είχε καταπατήσει δάσος και είχε ορθώσει μάντρα στο γκρεμό. Ο πόλεμος που γίνεται από τους φιλο-συριζαίους εμπλέκει πρόσωπα της ευρύτερης οικογένειας. «Ο θείος ήταν νεοδημοκράτης υποψήφιος», «η ξαδέλφη είχε σχέση με τον Τάδε». Αυτά τα ανερμάτιστα χρησιμοποιούνται για το άλμα λογικής «εφόσον ήταν νεοδημοκράτες, είναι και φονιάδες».Αυτές οι αναφορές είναι εξίσου χυδαίες με τις δηλώσεις του επικεφαλής της νεολαίας Σύριζα ο οποίος πέρσι, σε ανοιχτή επιστολή, εξηγούσε πόσο ανώτερο είδος πολίτη νιώθει επειδή ο παππούς του ήταν στο ΕΑΜ. Νοοτροπία βασιλικής οικογένειας και βεβαιότητα ότι οι πολιτικές πεποιθήσεις είναι κληρονομικές. Όσο κληρονομικά είναι και τα ηθικά πλεονεκτήματα. Η θέση του: «Ο παππούς μου ήταν εαμίτης άρα εγώ μπορώ να διορίζω στο Δημόσιο τη σύντροφό μου, χωρίς διαγωνισμό και χωρίς να δίνω λογαριασμό σε εσάς τους δευτέρας κατηγορίας πολίτες».

Η πίστα της οικογενειακής ευθύνης δεν είναι η μόνη που αποκαλύπτει την απουσία σταθερών αρχών. Υπάρχουν και πιο ύπουλα πεδία. Οπτικό παράδειγμα: η υπεράσπιση της ελευθερίας στο ντύσιμο και του προσδιορισμού φύλου κατά βούληση. Γράφονται σελίδες επί σελίδων για το δικαίωμα του Τζέισον-Αντιγόνη να έχει γενειάδα και να φορά φορέματα, επειδή θέλει να είναι αγόρι και κορίτσι ταυτόχρονα. Ταυτόχρονα γράφονται σελίδες επί σελίδων για τους άντρες με ζαρτιέρες στο gay pride. Και μόλις συμφωνήσουμε όλοι ότι «καλά κάνουν επειδή έτσι θέλουν», γίνεται επίθεση στο ζεύγος Πατούλη.

Ο δήμαρχος Αμαρουσίου και η σύζυγός του είναι θύματα ανελέητου εξευτελισμού για τις ενδυματολογικές επιλογές τους. Εκεί λοιπόν σταματά η ρητορική των προοδευτικών σχετικά με την ελευθερία έκφρασης μέσα από το ντύσιμο. Είτε επειδή δεν αρέσουν οι πολιτικές του δημάρχου είτε επειδή δεν αρέσουν τα ρούχα, αυτοί οι δυο άνθρωποι λοιδορούνται σε κάθε δημόσια εμφάνισή τους. Λοιδορούνται από τους υποστηρικτές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όσους επιχειρηματολογούν για αυτοδιάθεση του ατόμου.

Προοδευτικοί, ακτιβιστές, αριστερούληδες, παίρνουν μέρος στη διαπόμπευση για το λαμέ κοστούμι, για το κεντητό μπλουζάκι και ακόμα παραπέρα, για το ντεκολτέ, για το μίνι. Ναι, κρίνουν και αυτό, το πόσο αποκαλυπτικό είναι το ρούχο της κυρίας Πατούλη, επειδή «τα έχει τα χρονάκια της».

Το συμπέρασμα: τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα δίδονται κατά περίπτωση. Αν δεν συμπαθούμε την οικογένεια Φράγκου ή το ζεύγος Πατούλη, δίνουμε το δικαίωμα να κριθούν με τρόπο που αναιρεί κάθε αξία της δημοκρατίας.

Send this to a friend