Αθήνα

17 oC

σποραδικές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Παπαχελάς για Δένδια-Τσαβούσογλου: Δεν πήγε καλά – Θα μπορούσε να χειροτερέψει η κατάσταση με μονομερή ενέργεια της Τουρκίας

STIGMA

Η αξεπέραστη γοητεία των μεταγραφών… αεροδρομίου!

Με αφορμή την άφιξη του Μάριο Χεζόνια, ο Μένιος Σακελλαρόπουλος θυμάται τους «αεροδρομικούς» Τζιμπρίλ Σισέ και Φλάβιο Κονσεϊσάο αλλά και τους «αθόρυβους» Χριστόφ Βαζέχα και Ρενέ Χένρικσεν

Η ΕΙΚΟΝΑ –οι εικόνες καλύτερα- από το αεροδρόμιο με εκατοντάδες οπαδούς του Παναθηναϊκού να αποθεώνουν τον νεοαφιχθέντα Μάριο Χεζόνια, ήταν πολύ δυνατές.

Συνθήματα, βεγγαλικά, πανζουρλισμός, ένας κακός χαμός για μια μεταγραφή Μαρτίου!

Ο ερχομός του σούπερ Μάριο, όπως τον φώναζαν στην Κροατία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν πρόκειται ασφαλώς να οδηγήσει τον Παναθηναϊκό στην κατάκτηση της ευρωλίγκας, ούτε καν στην οκτάδα. Ως προς την ευρωπαϊκή προοπτική λοιπόν, καμία αλλαγή. Οι 14 ήττες είναι ήδη καταδικαστικές.

Κι από την άλλη, οι πράσινοι δεν χρειάζονταν έναν τόσο μεγάλο παίχτη για να προσπεράσουν στο ελληνικό πρωτάθλημα το Λαύριο, την ΑΕΚ και τον Προμηθέα. Θα μπορούσαν –μπορούν- να τα καταφέρουν και χωρίς τον πρώην παίχτη των Πόρτλαντ.

Τι δείχνει λοιπόν αυτός ο χαμός του αεροδρομίου; Ότι ο κόσμος διψάει για τα μεγάλα ονόματα, αυτά που του δίνουν την αφορμή για να παρατήσει δουλειές και σπίτι και να τρέξει στο αεροδρόμιο, να βραχνιάσει από τις φωνές, να φύγει με τεράστια ικανοποίηση.

Διψάει να νιώσει και να πει ότι η ομάδα του είναι ζωντανή, ενεργή, έτοιμη να φέρει έναν μεγάλο παίχτη που θα της δώσει άλλη οντότητα.

Αυτό συνέβαινε πάντα. Ο κόσμος λαχταρούσε για τις περίφημες «μεταγραφές αεροδρομίου». Θα την κοπανούσε κι από τη δουλειά γι’ αυτές, ήθελε να «σπάσει τζάμια» με τις ιαχές του!

Δεν είναι πολλές οι μεταγραφές αεροδρομίου στην Ελλάδα, είτε στο μπάσκετ είτε στο ποδόσφαιρο. Κι όταν πραγματοποιούνται, δημιουργούν αυτό τον χαμό.

Και, για να το ξεκαθαρίζουμε, στην περίπτωση του Χεζόνια δεν φταίει ο… κορονοϊός, δηλαδή η ανάγκη του κόσμου να ξεφύγει από τα μέτρα, να κάνει κάτι διαφορετικό, να ξεσπάσει τέλος πάντων!

Το ίδιο θα γινόταν και σε μια εποχή κανονικότητας, όπως είχε γίνει το καλοκαίρι του 1984 με τον μεγάλο Βέλιμιρ Ζάετς, αρχηγό τότε της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας, στις 29 Νοεμβρίου 1991 με τον Χουάν Μπορέλι, στις 25 Ιουνίου 2009 με την άφιξη του Τζιμπρίλ Σισέ, τότε που «έσπασε» το αεροδρόμιο!

 

Βέβαια και με τον Μίκαελ Εσιέν είχε γίνει κάτι ανάλογο, άσχετα αν… πέρασε και δεν ακούμπησε, όπως είχε συμβεί παλαιότερα και με τον Φλάβιο Κονσεϊσάο, που έπαιζε σαν να είχε… συγκαεί!

Όμως αυτό –τουλάχιστον στην αρχή- δεν αφορούσε τον κόσμο. Τον ένοιαζε το «βαρύ όνομα», το βιογραφικό, το γκελ που έκανε στην προηγούμενη καριέρα του.

Κι όταν ο ίδιος ο κόσμος καταλάβαινε ότι αδίκως πήγε στο αεροδρόμιο, τότε δεν δίσταζε να ξεσπάσει στο γήπεδο, όπως έγινε και στην περίπτωση εκείνου του… περίφημου Φλάβιο!

Η δίψα του οπαδού είναι πάντα μεγάλη για τα δυνατά ονόματα. Είναι το ένστικτο της οπαδικής συντήρησης, είναι η κάψα, η καψούρα για την ομάδα.

Φυσικά και ξέρει ότι η ιστορία γράφεται στα γήπεδα –όπως συνέβη με τις «αθόρυβες» μεταγραφές του Χριστόφ Βαζέχα και του Ρενέ Χένρικσεν που αποδείχτηκαν κολοσσοί- αλλά το αεροδρόμιο πάντα ασκούσε μια διαφορετική γοητεία και λειτουργούσε σαν ντόπα!

Αν ο κόσμος ήξερε τι συγκλονιστική διαδρομή θα κάνουν ο Βαζέχα και ο Χένρικσεν, που έγραψαν το όνομά τους με χρυσά γράμματα στην ιστορία του Παναθηναϊκού, θα περίμεναν στο αεροδρόμιο για μία εβδομάδα!

Α, όταν έφυγαν ο Φλάβιο, ο Μπίσκαν, ο Εσιέν και άλλοι που πέρασαν και δεν ακούμπησαν, δεν τους χαιρέτησε κανείς, ούτε ο… μάνατζερ τους!

Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις αεροδρομίου, η προδοσία στο συναίσθημα του οπαδού φαντάζει πολύ μεγάλη

Όταν οι… Γκουμομπασινάδες έδιναν χαρές!
Πυξ Λαξ: Ακούσαμε πρώτοι το νέο δίσκο «Μέσα από τις φωνές των φίλων» με νέα τραγούδια αλλά και «πειραγμένες» επιτυχίες τους
Οι… κομπάρσοι πίσω από τον Ολυμπιακό!
Το 46ο του Ολυμπιακού ήρθε… από τον πάγκο! 
Ένα δροσερό… παγούρι με νερό θαύμα!
Να τον διώξει ΤΩΡΑ και να του δώσει και σοκολατάκια!