Αθήνα

30 oC

σποραδικές νεφώσεις

Geçmiş olsun Κώστα Φορτούνη…

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος μιλάει για το διαολεμένο «ένα δευτερόλεπτο» που μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου, αυτό που κλέβει χρόνο από την καριέρα του χορευτή αρχηγού του Ολυμπιακού.

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος μιλάει για το διαολεμένο «ένα δευτερόλεπτο» που μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου, αυτό που κλέβει χρόνο από την καριέρα του χορευτή αρχηγού του Ολυμπιακού.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος

Ένα δευτερόλεπτο, ένα ρημαδιασμένο δευτερόλεπτο, fucking time, που θα έλεγαν έξω.

Ένα δευτερόλεπτο που είναι αρκετό για να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου, να την εκτοξεύσει ή να την ισοπεδώσει, ακόμα και να την καταστρέψει.

Κι αυτό το ρημάδι το δευτερόλεπτο υπάρχει φυσικά και στο ποδόσφαιρο, δημιουργώντας συγκλονιστικά συναισθήματα.

Ένα, μόνο ένα, ήταν αρκετό για να διαλύσει το ηθικό και την ψυχολογία του Κώστα Φορτούνη. Ένα καταραμένο δευτερόλεπτο στο οποίο έπαθε την διαολεμένη ρήξη χιαστών, αυτή που θα του κλέψει τουλάχιστον έξι μήνες από την καριέρα του.

Κι έχτιζε αυτή την καριέρα με ιδρώτα και αίμα, με προσωπικές στερήσεις, με πόνο ψυχής. Και μαζί έχτιζε τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του, υπηρετώντας με πάθος αυτό που διάλεξε.

Ένα κρακ ήταν αρκετό για να τον πετάξει στην παγωμένη λίμνη της αγωνίας, να τον κάνει να κοιμηθεί με κλάματα και να ξυπνήσει με εφιάλτες.

Δεκαεννέα μέρες πριν, στις 24 Ιουνίου, ανανέωσε το  συμβόλαιό του μετά από μια ονειρεμένη χρονιά. Κι ένα φιλικό,  διεκπεραιωτικής σημασίας παιχνίδι, τον στέλνει στο χειρουργείο στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του.

Ήταν ένα μεγάλο σοκ για τον κορυφαίο Έλληνα ποδοσφαιριστή, που αναγκάζεται να βιώσει ένα πισωγύρισμα στην καριέρα του με όλα τα συνεπακόλουθα: αγωνία, φοβίες, ανασφάλειες, πικρές σκέψεις.

Ενώ είναι απολύτως βέβαιο ότι θα επιστρέψει σιδερένιος στα γήπεδα, νιώθει την αγωνία για την «επόμενη μέρα». Καθαρά ψυχολογικό, εντελώς ανθρώπινο. Τι κι αν είναι μόνο 26 χρονών. Ο πόνος είναι ίδιος και μόνο οι παθόντες μπορούν να το καταλάβουν, όπως για παράδειγμα ο φίλος του Φορτούνη, ο Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος, που πέρασε δυο φορές το κρύο ποτάμι, στο σώμα και την ψυχή.

Κι είναι και για τον Ολυμπιακό ένα μεγάλο σοκ, αφού χάνει τον εγκέφαλό του, τον άνθρωπο που ήταν ταυτόχρονα το plan A και το plan B!

Αυτός καθόριζε το παιχνίδι των ερυθρόλευκων, κι όπως έχω πει κατ’ επανάληψη, δεν είναι απλώς ο ηγέτης και ο αρχηγός του Ολυμπιακού. Είναι ο καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής, με ποιότητα που ελάχιστοι διαθέτουν. Το χάρισμά του με τη μπάλα στα πόδια είναι μοναδικό. Κι οι μπαλιές του, που διαλύουν κάθε ομάδα, είναι θαρρείς βγαλμένες με το χέρι! Ούτε… Διαμαντίδης και Σπανούλης έτσι!

Με τον μοναδικό τρόπο που χαϊδεύει τη μπάλα, που τη διατάζει κι εκείνη τον υπακούει τυφλά, θα λείψει πολύ από τον Ολυμπιακό.

Γιατί ένα ρημάδι δευτερόλεπτο μπορεί να τα αλλάξει όλα. Σαν τη φωτιά, τον τυφώνα, την καταιγίδα.

Ο Φορτούνης θα βγει όρθιος από τη δική του καταιγίδα, πιο δυνατός, το ίδιο αποφασιστικός, πιάνοντας το όνειρο από την αρχή. Τι κι αν γκρεμίστηκε σε ένα δευτερόλεπτο. Θα το ξαναχτίσει.

Η ευχή του Ολυμπιακού - «Τα δύσκολα είναι για τους δυνατούς! Είμαστε όλοι δίπλα σου αρχηγέ και σε περιμένουμε γρήγορα κοντά μας!» - θα τον συνοδεύει, όπως κι αυτές του συνόλου των οπαδών όλων των ομάδων.

Στον πόνο δεν χωράνε χρώματα. Κι όλοι στενοχωρήθηκαν για τον σοβαρό τραυματισμό ενός τόσο προικισμένου παίχτη.

Κι όπως λένε κι οι Τούρκοι -που έδιναν… δυο περιουσίες για να τον αποκτήσουν- geçmiş olsun, μακάρι να περάσει γρήγορα…

Send this to a friend