Αθήνα

11 oC

ελαφρές νεφώσεις

Μία ωδή για τον Ντούσκο!

O Μένιος Σακελλαρόπουλος χαιρετάει συγκινημένος τον Ντούσαν Μπάγεβιτς, που στα μάτια του, αγέρωχος και καμαρωτός, είναι ακόμα 29 χρονών!

Τον θυμάμαι σαν να ήταν χτες, χτες το βράδυ, κι ας έχουν περάσει 41 ολόκληρα χρόνια!

Να μπαίνει στο γήπεδο αγέρωχος, θαρρείς και ξεκινούσε τη βόλτα του στο δικό του κήπο, καλοχτενισμένος, λες και έβγαινε ραντεβού, με βλέμμα και ύφος που δεν σήκωναν αντιρρήσεις, πάντα ξυρισμένος κόντρα, βασικός κανόνας γι’ αυτόν.

Έφτιαχνε τις κάλτσες του, κοιτούσε τα παπούτσια του, κι ύστερα, μια ματιά στα δοκάρια και μια στον κόσμο.


Ψηλός, καμαρωτός, όμορφος, ήξερε ότι πρέπει να είναι σοβαρό κομμάτι της παράστασης. Συνειδητοποιημένος.

Θα μπορούσε, με τέτοιο στιλ, να είναι καθηγητής, ίσως και γιατρός, αφού η ψυχραιμία του ήταν παροιμιώδης. Χειρουργός έτσι;


Είχε φτάσει στα 29 του αλλά η σοβαρότητά του τον έκανε να μοιάζει πολύ μεγαλύτερος. Σαν εκείνους τους μαθητές στην εκδρομή που δεν κάθονται στη γαλαρία του πούλμαν συμμετέχοντας στο χαμό, αλλά κάπου μπροστά, απολαμβάνοντας τη διαδρομή και τα τοπία.

Κι αυτός ο σοβαρός τύπος, ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, δεν έκανε μόνο τους φίλους της ΑΕΚ να παραληρούν –έτος 1977- αλλά δημιουργούσε ένα αίσθημα θαυμασμού και σε όλους τους υπόλοιπους.

Θαύμαζαν όμως και τον Λουκά Μπάρλο που τον έφερε στην Ελλάδα από τη Βελέζ. Έναν εν ενεργεία διεθνή Γιουγκοσλάβο που είχε εντυπωσιάσει στο παγκόσμιο κύπελλο του 1974, τότε που είχε «ματώσει» το Ζαίρ με χατ τρικ.

Τον θυμάμαι σαν τώρα. Να παίζει με το κεφάλι ψηλά, να μοιάζει με διευθυντή ορχήστρας που ξέρει τι να κάνει κάθε δευτερόλεπτο.

ΑΡΧΟΝΤΑΣ!

Στα δικά μου μάτια –και πάρα πολλών άλλων- είχε αποκτήσει θεϊκές διαστάσεις. Γιατί αυτός ο αγέρωχος σέντερ φορ ήξερε να κοντρολάρει (!), να κάνει ντρίμπλες, να στέλνει τη μπάλα με μαγικό τρόπο στο σημείο που ήθελε: με το κεφάλι, με τα δυο πόδια, με πλασέ, με βολίδα, με ένα απλό άγγιγμα, με κάθε τρόπο!

Θηρία της εποχής, όπως ο Μίμης Δομάζος και ο Θωμάς Μαύρος, ήξεραν ότι μ’ αυτόν μαζί μπορούν να συμβούν τα πάντα!

Κι ήταν και κάτι ακόμα που τρέλαινε τον κόσμο. Τελείωνε το παιχνίδι και ήταν ακόμα χτενισμένος, θαρρείς και είχε μια τσατσάρα μέσα στις κάλτσες του! Αδιανόητο γι’ αυτόν να φύγει από το τερέν με «τσαλακωμένα» μαλλιά.

Κι έφευγε το ίδιο αγέρωχος όπως μπήκε, σχεδόν χωρίς να έχει ιδρώσει.

Στα αποδυτήρια πάντα ακριβό σαμπουάν και αποσμητικό αλλά και σιδερωμένα ρούχα και γυαλισμένα παπούτσια. Ποδοσφαιριστής έτσι; Όχι καθηγητής, όχι ηθοποιός.

Εκείνο το μακρινό 1977 –αλλά σαν χτες στα μάτια μου- είχε έρθει στην Ελλάδα με 144 γκολ από τη Βελέζ. Κι όταν σταμάτησε από την ΑΕΚ το 1981, μετρούσε άλλα 65 με την ΑΕΚ.

Στα 33 του είχε ακόμα δίψα. Κι έτσι ξαναγύρισε στη Βελέζ, βάζοντας άλλα 45 γκολ ως τα 35 του χρόνια.

Μόλις ένα χρόνο μετά το τέλος της καριέρας του, στα 36 του, ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα με δύο άθλους: πρώτον κατέκτησε το κύπελλο με τη μικρούλα Βελέζ επικρατώντας της Διναμό Ζάγκρεμπ με 3-1 στον τελικό, ενώ την επόμενη χρονιά την οδήγησε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος.

Όλοι ήξεραν ότι έχει γεννηθεί ένας μεγάλος προπονητής.

Λάτρευε τον τόπο του και τα γεφύρια, το Μόσταρ ξεχείλιζε την ψυχή του, αλλά στην καρδιά του ήταν η Αθήνα.

Κι έτσι, στα 40 του πια -1988- ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ. Οκτώ ολόκληρα χρόνια, αξέχαστα χρόνια για τον ίδιο και την ομάδα του.

Πρωτάθλημα με το καλημέρα, βάσεις για μια πραγματικά μεγάλη ομάδα, η οποία την τριετία 1992-94 έπαιξε αδιανόητα όμορφο ποδόσφαιρο, με τρεις συνεχόμενους τίτλους.

Και μετά από 316 παιχνίδια –και 202 νίκες!- υπέκυψε στον ψυχρό επαγγελματισμό!

Η… ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

Ολυμπιακός, Σωκράτης Κόκκαλης, σωτήριο έτος 1996.

Η λατρεία των φίλων της ΑΕΚ έγινε άσβεστο μίσος, συνέβησαν πρωτοφανή πράγματα κι υπήρξαν ΕΜΕΤΙΚΕΣ προσβολές, ακόμα τα μνημονεύουμε, δυο δεκαετίες μετά!

Θεώρησαν ότι αυτή η… προδοσία είναι ασυγχώρητη και έφτασαν σε ακρότητες, μηδέ εξαιρουμένων και χυδαιοτήτων!

Εκείνος έσκυψε το κεφάλι, δούλεψε σκληρά και άλλαξε θεαματικά τον Ολυμπιακό. Κάθε χρόνος και πρωτάθλημα, μετά από μια δεκαετία ανομβρίας, αλλά και σούπερ εμφανίσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ναι, σφραγίδα Μπάγεβιτς.

Πάντα καλοχτενισμένος, ντυμένος στην πένα, άλλοτε σοβαρός, ακόμα και βλοσυρός, έως και εκρηκτικός όταν… άναβαν τα λαμπάκια του!

«Τι τέλετε κύριε;», έλεγε όταν δεν του άρεσε η ερώτηση σε συνεντεύξεις Τύπου.

Ακόμα κι όσοι διαφωνούσαν με τις επιλογές του, αναγνώριζαν τις γνώσεις, το κύρος, τη σοβαρότητά του, την κυριαρχία του στο ποδόσφαιρο.

ΣΤΑΜΠΑ ΜΠΑΓΕΒΙΤΣ σε όλα!

Ακόμα κι όταν έφυγε από τον Ολυμπιακό –με 107 νίκες σε 137 παιχνίδια!- όλοι ήξεραν ότι είναι ο καλύτερος!

Κι ήρθε ο πάγκος του ΠΑΟΚ (με τίτλο-κύπελλο μετά από 27 ολόκληρα χρόνια), για να γίνει νέα επιστροφή στην ΑΕΚ το 2002 (πάλι με τρομερές αντιδράσεις για την… προδοσία του 1996), αλλά ΚΑΙ στον Ολυμπιακό (2004).

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Κι αφού μεσολάβησαν ο Ερυθρός Αστέρας και ο Άρης, ήρθε η τρίτη θητεία στην ΑΕΚ τον Νοέμβριο του 2008, μετά την απομάκρυνση του Γιώργου Δώνη. Κατάφερε να την οδηγήσει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό μετά από μια συγκλονιστική διαδικασία στα πέναλτι με 15-14. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2010 παραιτήθηκε μετά τη βαριά ήττα της ΑΕΚ από τον Ολυμπιακό Βόλου (3-1), αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την κακή αγωνιστική εικόνα της ομάδας.

Κι επειδή πάντα ήταν –είναι- ΑΕΚ, κάτι χρωστούσε στον εαυτό του και την ομάδα.

Το καλοκαίρι του 2013, τότε που η Ένωση για πρώτη φορά στην ιστορία της υποβιβάστηκε στη Γ' Εθνική, ανέλαβε το πόστο του επικεφαλής αγωνιστικού τμήματος.

Κι από χτες, ο εκτελεστικός διευθυντής Ντούσαν Μπάγεβιτς, ο… τα πάντα όλα Ντούσκο, αποφάσισε να πει αντίο!

Αυτή η εμβληματική φυσιογνωμία στην ιστορία της ΑΕΚ, στα 70 του πια, θεώρησε ότι πρέπει να αποσυρθεί. Ο Δικέφαλος είναι σε νέα εποχή κι ο Μπάγεβιτς μπορεί να τον καμαρώνει από την εξέδρα.

Είναι 70 ο Μπέγεβιτς; Στα δικά μου μάτια είναι ακόμα 29, όπως τότε, το 1977, που σουλούπωνε τη φράντζα του κι ετοιμαζόταν να καλπάσει.

Είναι πάντα ο πρίγκιπας του Νερέτβα, αγέρωχος, μοναδικός, χαρισματικός, ευλογημένος!

Καλή ρότα Ντούσκο. Κι ελπίζω να μην κλείνεις το τάβλι τρελός από νεύρα όταν δεν σου κάθεται το ζάρι! Αρνιόσουν να χάσεις ακόμα και εκεί!

Καλή ζωή λοιπόν πρίγκιπα, νικητή…

Send this to a friend