Αθήνα

13 oC

ελαφρές νεφώσεις

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Άφωνος ο Γιώργος Λιάγκας: Τους αποκάλυψε στο Πρωινό ότι περιμένει παιδί (vid)

STIGMA

Μπέρνι Σάντερς, ο προπομπός

Τα λόγια του Νέλσονα Μαντέλα «it always seems impossible until it’s done» υπήρχαν σε όλες τις ομιλίες του Μπέρνι Σάντερς κατά την διεκδίκηση του χρίσματος των Δημοκρατικών για τις εκλογές του Νοεμβρίου του 2020.

Προφανώς γιατί ήξερε πόσο αδύνατο φαίνεται ένας δημοκράτης σοσιαλιστής ( κατά την υπερήφανη δήλωση πολιτικού αυτοπροσδιορισμού) να κερδίσει στις ΗΠΑ. Αλλά και γιατί ήξερε πόσο κοντά ήρθε για πρώτη φορά η πραγμάτωση μιας ελπίδας και ενός προγράμματος που συνεπήρε και κινητοποίησε  εκατομμύρια ανθρώπους. Ο γερουσιαστής από το μικρό Βερμόντ σταμάτησε την περασμένη βδομάδα την εκστρατεία του με ένα σύνθημα οικείο σε εμάς : ο αγώνας συνεχίζεται.

Για ένα άνθρωπο που αγωνίζεται μισό αιώνα αταλάντευτα, πολλές φορές ολομόναχος για να κάνει τις ιδέες του κτήμα των πολλών, αυτή η φράση δεν είναι αποχαιρετισμός αλλά υπόσχεση. Όχι δική του μόνο, αλλά πολλών , όλων εκείνων που στοιχήθηκαν πίσω από το κεντρικό του σύνθημα Not me, us σε μια χώρα που το εγώ έχει εκτοπίσει εδώ και δεκαετίες το εμείς. Δεν είναι λίγα τα αδύνατα που με την ακατάβλητη δύναμη του κατέστησε δυνατά ο Μπέρνι Σάντερς.

Πριν από πέντε χρόνια στην τότε διεκδίκηση του χρίσματος από την Χίλαρι Κλίντον έφερε στην επιφάνεια και νομιμοποίησε στην συνείδηση των Αμερικανών τη συζήτηση για το Ενιαίο Δημόσιο Σύστημα Υγείας (Medicare for All), τη δωρεάν δημόσια ανώτατη εκπαίδευση , την αύξηση των φόρων στους πλούσιους, την κλιματική αλλαγή . Έβαλε στο κέντρο της συζήτησης το τεράστιο  χάσμα στα εισοδήματα. Κλίνοντας εφέτος  την εκστρατεία του όλα αυτά τα προ πενταετίας αιρετικά και πολύ αριστερά για την Αμερική έχουν πλέον καταστεί πλειοψηφικά αιτήματα για τον οποιοδήποτε υποψήφιο του Δημοκρατικού κόμματος, εν προκειμένω για τον Τζο Μπαιντεν.

Γιατί ο Μπέρνι Σάντερς έδωσε μια αριστερή στροφή στο τιμόνι του Δημοκρατικού Κόμματος αλλά και ευρύτερα της Αμερικάνικης πολιτικής ζωής που δεν μπορεί ούτε βραχυπρόθεσμα να την αγνοήσει το κατεστημένο του Δημοκρατικού Κόμματος και ο Τζο Μπάιντεν αν θέλουν να έχουν τύχη στην αναμέτρηση με τον Ντόναλντ Τραμπ. Να το πω αλλιώς: Χωρίς τον Σάντερς και τα στελέχη του στρατευμένα στον κοινό αγώνα δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσουν οι Δημοκρατικοί την Προεδρία . Το κατεστημένο του Δημοκρατικού κόμματος δεν πρέπει να αγνοήσει το πικρό μάθημα από το πάθημα της Κλίντον και να πορευτεί με αυτάρκεια και συντηρητισμό αγνοώντας τα αιτήματα των πληβειακών στρωμάτων και της νεολαίας που κινητοποίησε και ενέπνευσε ο Σάντερς .

Ο ίδιος ο Σάντερς χωρίς αμφιβολία θα ταχθεί – το δήλωσε ήδη στο διάγγελμα του- υπέρ του Μπαιντεν τον οποίο σε όλη την διάρκεια της αντιπαράθεσης τους αποκαλούσε decent man( αξιοπρεπής άνθρωπος) σε αντίθεση με τον Τραμπ τον οποίο  αποκαλούσε ψεύτη, αναξιοπρεπή και επικίνδυνο. Όμως αυτό δεν αρκεί για να κινητοποιηθεί ο κόσμος που τον στήριξε . Αν δεν αναγνωρίσουν τον εαυτό τους στο πρόγραμμα των Δημοκρατικών πολλοί θα μείνουν σπίτι τους όπως έκαναν με την Χίλαρυ.

Γιατί πλέον το Δημοκρατικό κόμμα δεν είναι μόνο η συνάθροιση βαρώνων. Μετά την καταλυτική παρουσία του Σάντερς απέκτησε και δεύτερη καρδιά που  κτυπά  δυνατά εντός  αλλά και εκτός κόμματος.

Βεβαίως και η ίδια η καμπάνια του Σάντερς είχε αδύνατα σημεία τα οποία απέκρυψε η   αρχική  σαρωτική δυναμική. Από το 2016 είχε φανεί η αδυναμία του στους αφροαμερικάνους ψηφοφόρους. Θέλει κοινωνιολογική μελέτη αλλά ο ριζοσπαστικός του λόγος δεν ακούμπησε τον μέσο έγχρωμο  ψηφοφόρο. Και δυστυχώς για αυτόν οι φτωχοί και περιθωριοποιημένοι στους οποίους κατ εξοχήν απευθύνθηκε δεν προσέρχονται στις κάλπες. Επίσης δεν κατόρθωσε έγκαιρα να ρίξει γέφυρες στην άλλη προοδευτική υποψήφια την Ελίζαμπεθ Γουόρεν που αρνήθηκε πεισματικά να τον στηρίξει μετά την απόσυρση της ενώ όλοι οι μετριοπαθείς και συντηρητικοί υποψήφιοι στοιχήθηκαν πίσω από τον Μπάιντεν (Χαρακτηριστικά και δυστυχώς εύστοχα τα σχόλια του Τραμπ που την συνεχάρη γιατί έκοψε τον δρόμο στον Σάντερς). Υπήρξαν και δύο αντικειμενικοί λόγοι τους οποίους δεν ήταν δυνατόν να υπερβεί. Παρότι όλες οι μετρήσεις έδειχναν ότι επικρατεί του Τραμπ η εκλογιμότητα του Μπάιντεν ήταν συντριπτικά μεγαλύτερη. Ή έτσι την παρουσίαζαν όλα τα πανίσχυρα ΜΜΕ διαμορφώνοντας πεποίθηση. Το αίτημα να φύγει ο Τραμπ ήταν πανίσχυρο και οδήγησε πολλούς ψηφοφόρους των Δημοκρατικών να εγκολπώνονται με το πρόγραμμα του Σάντερς αλλά να ψηφίζουν Μπαιντεν. Επίσης είχε να αναμετρηθεί με την δημοφιλία του Ομπάμα του οποίου πιστός και έντιμος υποστηρικτής και Αντιπρόεδρος του ήταν ο Μπάιντεν. Με την Κλίντον δεν συνέβαινε αυτό το 2016, πολλοί υποστηρικτές του Ομπάμα στήριξαν τον Σάντερς. Το τελευταίο σημείο ας το κρατήσουμε. Είναι εξαιρετικά πιθανό οι εκλογές τον Νοέμβριο να εξελιχθούν σε σύγκρουση Ομπάμα- Τραμπ με τον Ομπάμα να λειτουργεί δι αντιπροσώπου. Σε κάθε περίπτωση ο Ομπάμα θα αποτελέσει ασπίδα και έμβολο του Μπάιντεν.

Σε κάθε περίπτωση το αποτύπωμα του Σάντερς στην πολιτική ζωή των ΗΠΑ και κυρίως της προοδευτικής Αμερικής θα είναι ισχυρό και ανεξίτηλο. Η Ιστορία δεν είναι μόνο πεισματάρα, διαθέτει και μεγάλη δόση ειρωνείας. Ο Σάντερς αποσύρεται την ώρα που η αιχμή της πολιτικής του, το Medicare for all, γίνεται λόγω κορωνοϊού καθολικό και απαιτητικό αίτημα. Όσο όμως και να ειρωνεύεται η Ιστορία, στο τέλος θα προχωρήσει. Όσο υπάρχουν προπομποί και οραματιστές.

Πυξ Λαξ: Ακούσαμε πρώτοι το νέο δίσκο «Μέσα από τις φωνές των φίλων» με νέα τραγούδια αλλά και «πειραγμένες» επιτυχίες τους
Οι… κομπάρσοι πίσω από τον Ολυμπιακό!
Το 46ο του Ολυμπιακού ήρθε… από τον πάγκο! 
Ένα δροσερό… παγούρι με νερό θαύμα!
Να τον διώξει ΤΩΡΑ και να του δώσει και σοκολατάκια!
Η ΕΣΗΕΑ εγκαλεί το Facebook ως μέσο ενημέρωσης ή ως μέσο κοινωνικής δικτύωσης;