Αθήνα

30 oC

ελαφρές νεφώσεις

Ο Μητσοτάκης ζητά το ανέφικτο

Το πιο σημαντικό που ανέφερε, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο πρώτο του υπουργικό συμβούλιο, αφορά την ενότητα των Ελλήνων. Είπε στους υπουργούς του, πως «Ήρθε η ώρα να ενώσουμε τους Έλληνες, η πόλωση και ο διχασμός τελείωσαν».

Το πιο σημαντικό που ανέφερε, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο πρώτο του υπουργικό συμβούλιο, αφορά την ενότητα των Ελλήνων. Είπε στους υπουργούς του, πως «Ήρθε η ώρα να ενώσουμε τους Έλληνες, η πόλωση και ο διχασμός τελείωσαν».

ΓΡΑΦΕΙ Ο Ανδρέας Κωνσταντάτος

Η βαθειά οικονομική κρίση , ανέδειξε λαϊκιστικά κόμματα -ΣΥΡΙΖΑ ,ΑΝΕΛ, Χρυσή Αυγή- που ανέξοδα έταζαν τα πάντα στους απογοητευμένους Έλληνες ψηφοφόρους και μέσα από θεωρίες συνομωσίας και βαθειάς διαίρεσης των πολιτών, σε «μερκελιστές», «προδότες», «μνημονιακούς» από τη μια και «αντιμνημονιακούς αγωνιστές» από την άλλη, μπήκαν στη Βουλή και έφτασαν να κυβερνούν ακόμα και τη χώρα.

Το ψέμα, όμως λένε έχει κοντά ποδάρια και τελικά σ αυτές τις εκλογές νίκησαν εκείνοι που είπαν περισσότερες αλήθειες παρά ψέματα και εξαφανιστήκαν από το πολιτικό σκηνικό και οι ΑΝΕΛ και η Χρυσή Αυγή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιβίωσε, γιατί πρόλαβε και άλλαξε, μετά από εκείνο το δραματικό καλοκαίρι του 2015 , όταν ανίδεοι και ανίκανοι κόντεψαν να ρίξουν τη χώρα στο γκρεμό. Τελικά η «κωλοτούμπα» τους διέσωσε, ως κόμμα, όπως τους είχε πεί ο τότε υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, όχι όμως ως αριστερά.

Τα χρόνια που ακολούθησαν, κυβέρνησαν πάλι, διαιρώντας τους πολίτες σε προοδευτικούς και ακροδεξιούς, και με τη φράση «οι εμείς η αυτοί». Απέδειξαν, ότι στο DNA της αριστεράς, ο διχασμός των Ελλήνων, παραμένει κεντρικό στοιχείο στην πολιτική της. Άλλωστε οι ίδιοι διατείνονταν δημόσια, πως δεν είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων, αλλά μόνο εκείνων που τους εξέλεξαν και αυτοχαρακτηρίζονταν ως «ταξική κυβέρνηση».

Η πολιτική βούληση του κ Μητσοτάκη , να βάλει ένας τέλος στο διχασμό των Ελλήνων, αν επιτευχθεί στην πράξη και βρει ευήκοα ότα και στην άλλη πλευρά, θα αποτελέσει την έναρξη μιας νέας περιόδου για την Ελλάδα.

Θα σημάνει το τέλος μιας εποχής, που χαρακτηρίστηκε από ανελέητη πόλωση , που τραυμάτισε τον κοινωνικό ιστό της χώρας -όταν ο ένας ...γαύγιζε εναντίον του άλλου. Μιας εποχής που ξοδεύαμε περισσότερη ενέργεια και χρόνο για να τρωγόμαστε μεταξύ μας, από το να παράγουμε, να δουλεύουμε και να κρατήσουμε εδώ τις εκατοντάδες χιλιάδες νέους και νέες που έφυγαν στο εξωτερικό. Άλλα κράτη όπως η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Κύπρος , προχωρούσαν μπροστά, έλυναν το ένα πρόβλημα μετά το άλλο με δυσκολίες, αλλά με συναίνεση. Βγήκαν από τα προγράμματα σε δυο με τρία χρόνια και εμείς χρειαστήκαμε δέκα.
Πόσο ανόητοι σαν λαός και ηγεσία θα πρέπει να φαινόμασταν τότε στους ξένους, πόσο ανόητοι φαινόμαστε σε εμάς , τώρα που μπορούμε και κοιτάμε πιο νηφάλια πίσω...

Φοβάμαι όμως, πως όλα αυτά δεν είναι παρά λόγια και επιθυμίες, ενός δημοσιογράφου που παρακολουθεί τα πολιτικά πράγματα στη χώρα εδώ και κοντά σαράντα χρόνια.
Γιατί οι Έλληνες μετράμε αρκετούς εμφύλιους στην ιστορία μας και γιατί ήδη κάποιοι αμετανόητοι ακονίζουν τα ...μαχαίρια τους και δίνουν ξανά ραντεβού ...στους δρόμους .

 

Send this to a friend