Αθήνα

9 oC

ελαφρές νεφώσεις

Ο θαυματουργός κοντός που νίκησε την ταυτότητα!

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος γράφει για τον… ξοφλημένο Βαλμπουενά που διέψευσε με πάταγο όσους θεωρούσαν ότι ήρθε για μια τελευταία αρπαχτή!

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος γράφει για τον… ξοφλημένο Βαλμπουενά που διέψευσε με πάταγο όσους θεωρούσαν ότι ήρθε για μια τελευταία αρπαχτή!

ΓΡΑΦΕΙ Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος

ΤΙ σημαίνουν τελικά στο ποδόσφαιρο οι όροι βετεράνος, παλαίμαχος, ξοφλημένος, γέρος, κυνηγός ενσήμων και αρπαχτής;

Η ίδια η ιστορία αποδεικνύει ότι πρώτον όλα είναι στο μυαλό και δεύτερον ότι ο κάθε ποδοσφαιριστής ξεχωριστά καθορίζει την «ταμπέλα» του.

Έχουμε δει παίχτες να παίζουν σαν παλαίμαχοι στα 30 τους, λες και είναι… συγκαμένοι! Έτσι είδαμε κάποτε με τη φανέλα του Παναθηναϊκού τον φοβερό και τρομερό Ιγκόρ Μπίσκαν, αυτό το θηρίο που πήραν οι πράσινοι ως πρωταθλητή Ευρώπης από τη Λίβερπουλ εκείνο το καλοκαίρι του 2005. Ο Κροάτης γίγαντας δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του κι ας ήταν μόνο 27 ετών. Ψάχναμε να δούμε αν είναι ο ίδιος παίχτης ή κάποιος σωσίας του!

Στον αντίποδα, ο μεγάλος Χριστόφ Βαζέχα έπαιξε ως τα 40 του (!) καταγράφοντας συνολικά 557 παιχνίδια, όπως κι ο συγκλονιστικός Τόνι Σαβέβσκι που στα 38 του πετούσε στην ΑΕΚ (κι έφτασε συνολικά τα 537 παιχνίδια!)\

Όλα λοιπόν είναι στο μυαλό, οπαδών αλλά και παιχτών εξηγούμαστε, μηδέ εξαιρουμένων και των δημοσιογράφων.

Όμως η ίδια η ιστορία έχει αποδείξει ότι τελικά δεν μετράει η ταυτότητα αλλά η ψυχή, αυτή που κάνει τη διαφορά, και μαζί της το κίνητρο, η φλόγα, το όνειρο του κάθε ποδοσφαιριστή.

Αυτές οι σκέψεις μού ήρθαν στο μυαλό παρακολουθώντας όλο αυτό το διάστημα των προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ τον Ματιέ Βαλμπουενά με τη φανέλα του Ολυμπιακού.

Όταν αποκτήθηκε από τη Φενέρμπαχτσέ τον Μάϊο, 35αρης πια, έμοιαζε ξοφλημένος στα μάτια πολλών.

Κι έγινε παρέλαση στα σόσιαλ μίντια για τον «ξοφλημένο», τον «πινέζα», τον «ξεζουμισμένο» που ήρθε να κάνει μια τελευταία αρπαχτή, ενώ εκτός από τον ίδιο, έγιναν επιθέσεις και στον Ολυμπιακό «που βρήκε να πάρει έναν τελειωμένο»!

Λίγοι υπολόγισαν ότι αυτός ο παίχτης με τη μεγάλη διαδρομή –με Μαρσέϊγ, Ντιναμό Μόσχας, Λιόν και βέβαια Εθνική Γαλλίας- ήταν γεννημένος νικητής και βγαλμένος από εκείνα τα παλιά καλούπια που έβγαζαν ποδοσφαιρικές φυσιογνωμίες.

Θα υπέγραφαν λευκή επιταγή γι’ αυτόν προπονητές όπως ο Ντιντιέ Ντεσάν, ο Λοράν Μπλαν, ο Ρεϊμόν Ντομενέκ που τον πήρε για πρώτη φορά στην Εθνική Γαλλίας το 2008 αλλά και το 2010 στο Παγκόσμιο Κύπελλο, σκοράροντας στην πρώτη του κιόλας συμμετοχή.

Για τους έξυπνους της εξέδρας όλα αυτά είναι αχρείαστες λεπτομέρειες. Για κείνους είναι θέμα ταυτότητας!

Όμως ο θαυματουργός κοντός των 167 εκατοστών απέδειξε σε όλους για ποιο λόγο απαγορεύονται τα πρόωρα συμπεράσματα ΠΡΙΝ δεν κάποιος με τα μάτια του.

Αν ο Ολυμπιακός είναι στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, οφείλει πολλά στον πολύπειρο Γάλλο, αυτή τη σπουδαία προσωπικότητα με τις τεράστιες παραστάσεις στην καριέρα του.

Η αρχή του ήταν μουδιασμένη στο εκτός έδρας παιχνίδι με την Βικτόρια Πλζεν. Ήταν ακόμη εκτός ρυθμού κι αυτό έκανε –πάλι- πολλούς να στάξουν φαρμάκι. Αλλά στη ρεβάνς με τους Τσέχους έβαλε μπρος τη μηχανή του. Με ένα εξαιρετικό χτύπημα προετοίμασε το γκολ του  Γκιγιέρμε, η πρόκριση πέρασε από τα πόδια του.

Στην Κωνσταντινούπολη και στο ματς με την Μπασακσεχίρ έδωσε την υπέροχη ασίστ στον Μασούρα, διπλό ο Ολυμπιακός!  Γκολ κι ο ίδιος στο Φάληρο, δεύτερη πρόκριση.

Σειρά νούμερο 3, Κρασνοντάρ, ο κοντορεβιθούλης  πέρασε μαγική ασίστ στον Ραντζέλοβιτς, βάζοντας κι ο ίδιος ένα φανταστικό γκολ για να γίνει το επιβλητικό 4-0 που στην ουσία σφράγισε την πρόκριση στους ομίλους. Στη ρεβάνς με δύο ασίστ σέρβιρε και τα δυο γκολ στον Ελ Αραμπί, παντού Βαλμπουενά.

Ο… ξοφλημένος έτσι; Πέντε ασίστ και ένα γκολ σε 455 λεπτά συμμετοχής, ε, δεν το παραβλέπεις.

Γι’ αυτό χρειάζεται σεβασμός σε παίχτες που γεννήθηκαν νικητές έχοντας αφήσει το στίγμα τους.

Ήδη ο… παλαίμαχος έκανε απόσβεση της μεταγραφής του, κάνοντας ευτυχισμένους τους ανθρώπους που τον έφεραν στον Πειραιά.

Α, βοήθησε και την ιστορία του ποδοσφαίρου! Αυτή που λέει ότι δεν μετράει η ταυτότητα αλλά ο τρόπος που βλέπει κάθε ποδοσφαιριστής αυτό που υπηρετεί.

Και, το ξαναλέμε. Έχουμε δει… παλαίμαχους και στα 28 τους!

Send this to a friend