• Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου
  • 02:11

Αθήνα

7 oC

αυξημένες νεφώσεις

Ο θιασώτης της αποστασίας

ΓΡΑΦΕΙ Ο Ανδρέας Κωνσταντάτος

«Αποστασία τι σημαίνει; Σημαίνει ότι κάποιοι βουλευτές, που είναι στα κόμματα τους, θα κάνουν διαφορετικά από αυτό που λέει το κόμμα τους. Όταν λοιπόν κάποιος διεκδικεί αυτό ανοικτά και επίσημα και δηλώνει ότι έχει «μαξιλάρι» βουλευτών, τότε θεωρώ πως ποντάρει όλη τη στρατηγική του σ’ ένα πλαίσιο αποσταθεροποίησης» .

Τάδε έφη Αλέξης Τσίπρας  το 2014 σε συνέντευξη του στον ΣΚΑΪ, όταν ο Αντώνης Σαμαράς προσπαθούσε να βρει πλειοψηφία 180 εδρών για την εκλογή του κ. Δήμα στην προεδρία της Δημοκρατίας.

Έχουμε ένα το κρατούμενο, τον ορισμό  της αποστασίας δια στόματος του σημερινού πρωθυπουργού. Τι κάνει, όμως, τις τελευταίες μέρες; Διεκδικεί ανοικτά και επίσημα βουλευτές άλλων κομμάτων και δημιουργεί  «μαξιλάρι» 6 βουλευτών για να παραμείνει στην εξουσία.  Όχι μόνο κάνει εκείνο, για το οποίο κατηγορούσε τον κ. Σαμαρά αλλά προχώρησε σε ανώτερα επίπεδα την έννοια της πολιτικής αποστασίας.

Δεύτερον υποχρέωσε  τους «6» σε μια πρωτοφανή, για τα ευρωπαϊκά κοινοβουλευτικά δεδομένα, ενέργεια. Τους ανάγκασε να υπογράψουν επιστολή και να του… εκχωρήσουν  την πολιτική τους συνείδηση, δεσμευόμενοι ότι θα ψηφίζουν με κλειστά μάτια  ό, τι νομοσχέδιο φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή. Αυτή τη ντροπιαστική επιστολή υπέγραψαν και δυο που ανήκουν στην Κ.Ο. των ΑΝΕΛ, δηλαδή σε κόμμα που υποτίθεται ότι είναι στην αντιπολίτευση.

Έχουμε έναν πρωθυπουργό που το 2014 αποκαλούσε αποστάτες όσους πράττουν  διαφορετικά από ό, τι λένε τα κόμματά τους και σήμερα τους αγκαλιάζει και στηρίζεται  σ’ αυτούς. Δεν ξέρω αν πρόκειται για τον απόλυτο ξεπεσμό στην πολιτική ζωή της χώρας, αλλά σίγουρα μετά τη μεταπολίτευση, για πρώτη φορά έχουμε ένα σύστημα τόσο βαθιά διεφθαρμένο, αντιδημοκρατικό και απολυταρχικό, που δεν σέβεται ούτε το διαχωρισμό των εξουσιών, ούτε τους θεσμούς και που μοιάζει ολοένα και περισσότερο με το μοντέλο διακυβέρνησης Μαδούρο, το οποίο εξιδανίκευε ο ίδιος ο πρωθυπουργός και το θεωρούσε κατάλληλο προς… εξαγωγή, ακόμα και στην Ευρώπη.

Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αλέξης Τσίπρας αξιοποιεί την προσφιλή  του «τέχνη» της αποστασίας. Το 2013, με συνέντευξή του στην «Αυγή» είχε απευθύνει προσκλητήριο στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να αποχωρήσουν από το κόμμα τους και να ακολουθήσουν το παράδειγμα της κας Τζάκρη: «Σε κάθε περίπτωση, όσοι αποφασίσουν με την ψήφο τους να θέσουν τέρμα στην καταστροφική πορεία της χώρας, παρά τις επιθέσεις του συστήματος της μνημονιακής διαπλοκής, που θα είναι σφοδρές όπως φάνηκε και στην περίπτωση της Θεοδώρας Τζάκρη, θα έχουν την πλατιά αποδοχή της λαϊκής βάσης, των τοπικών κοινωνιών και των πολιτών που τους εξέλεξαν και δεν αντέχουν άλλο».

Από τότε, ο εμφανής στόχος του ήταν η άλωση του ΠΑΣΟΚ μέσω της αποστασίας με  το ψευδεπίγραφο άνοιγμα στην κεντροαριστερά. Τελικά ύστερα από τέσσερα χρόνια στην εξουσία, το μόνο πραγματικό άνοιγμα που έκανε και τον κράτησε και τον κρατά ακόμα στην  κυβέρνηση, είναι το άνοιγμα στην ακροδεξιά.

Μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο σύγχρονος αρχιερέας της αποστασίας και του τυχοδιωκτισμού, αλλά σίγουρα παραμένει ένας παλαιός κομμουνιστής που έχει ενστερνιστεί τη φιλοσοφία του Νίκου Ζαχαριάδη πως όταν πάρεις την εξουσία την κρατάς με κάθε μέσο.

Send this to a friend