Αθήνα

31 oC

ελαφρές νεφώσεις

Οι αδελφοί Αγγελόπουλοι και το μέλλον του Ολυμπιακού

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος θυμάται μια παλιά ιστορία με αποχώρηση του ΠΑΟΚ και περιμένει όπως όλη την απόφαση των ιδιοκτητών των ερυθρόλευκων.

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος θυμάται μια παλιά ιστορία με αποχώρηση του ΠΑΟΚ και περιμένει όπως όλη την απόφαση των ιδιοκτητών των ερυθρόλευκων.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος

Η ίδια η ιστορία έχει δείξει ότι σε έναν πόλεμο δεν υπάρχουν όρια, όροι, συναισθηματισμοί, σκέψεις, δεν υπάρχει τίποτα!
Άνθρωποι έχουν κάνει φρικτά εγκλήματα εν ονόματι της… δημοκρατίας αλλά και της θρησκείας, έχουν βασανίσει, έχουν κάψει, έχουν κατακρεουργήσει, έχουν διασύρει το ίδιο το ανθρώπινο είδος.

Ακόμα και στους πολέμους χωρίς όπλα και σφαίρες έχουν συμβεί ακρότητες που κόστισαν πολύ.
Μπας και στους αθλητικούς «πολέμους» γίνονται λιγότερα; Υπό την έννοια των αθλιοτήτων και του παραλογισμού έτσι;
Για ένα «γαμώτο», έναν εγωισμό που κόβει το σχοινί, ομάδες έχουν πληρώσει πανάκριβα αυτούς τους εγωισμούς, άλλες μάλιστα έχουν καταστραφεί πηγαίνοντας αυτοβούλως στον γκρεμό.

«Για μια (αθλητική) ιδεολογία ζούμε», είπαν κατά καιρούς διάφοροι παράγοντες, αλλά δεν είναι όλα άσπρο ή μαύρο.
Κοντεύουν τριάντα χρόνια (29 για την ακρίβεια, από τις 23 Σεπτεμβρίου 1990) από τότε που ο παλιός πρόεδρος του ΠΑΟΚ, ο Θωμάς Βουλινός, πήρε την ομάδα κι έφυγε από το Ολυμπιακό Στάδιο θεωρώντας ότι ο διαιτητής Καραμάνης αδικεί τον Δικέφαλο του Βορρά στο ματς με τον Παναθηναϊκό.

«Τέτοιον εξευτελισμό δεν το δέχομαι. Ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα δεν γυρίζει η ομάδα στο γήπεδο. Δεν είναι μια εν θερμώ απόφαση μου. Μετά το τρίτο γκολ, που ήταν οφσάιντ, ενημέρωσα τους ανθρώπους που ήταν δίπλα μου, ότι αν συνεχιστεί αυτό το πράγμα θα πάρω την ομάδα από το γήπεδο και θα φύγω» είχε σημειώσει ο πρόεδρος των «ασπρόμαυρων», που δεν έκανε πίσω.

Οι συνέπειες για τον ΠΑΟΚ ήταν οδυνηρές στη συνέχεια, κάτι που αδυνατούσε να συνειδητοποιήσει εκείνη τη στιγμή ο πρόεδρος της ομάδας της Θεσσαλονίκης.

Λέγεται ότι αργότερα μετάνιωσε για εκείνη την απόφασή του, αλλά φυσικά ο χρόνος ποτέ δεν γυρίζει πίσω.
Αυτή η παλιά ιστορία μου ήρθε στο μυαλό καθώς διάβαζα τα ρεπορτάζ του μπάσκετ, σύμφωνα με τα οποία ο Ολυμπιακός θα υποβιβαστεί στην Α2 αν δεν κατέβει στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό τη Δευτέρα. Κοντός ψαλμός.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να καταλάβει τι διακυβεύεται για τον Ολυμπιακό τούτη τη Δευτέρα, Μεγάλη Δευτέρα για τους ερυθρόλευκους!

Οι ιδιοκτήτες της ομάδας, οι αδελφοί Αγγελόπουλοι, θεωρούν ότι σφαγιάζονται συστηματικά, ότι όλα είναι εναντίον τους, ότι οι αποφάσεις είναι επιτηδευμένες, ότι τους οδηγούν ως πρόβατα στη σφαγή.

Όπως έχουν μάλιστα δηλώσει, δεν θα κάνουν ούτε βήμα πίσω και θα φτάσουν ως τα άκρα, όπου άκρα υποβιβασμός!
Εύκολο να το λέει κανείς, ειδικά όταν ακούει και «μπράβο» από πολλούς οπαδούς της ομάδας που συμπλέουν απολύτως και που συμφωνούν με την απόφαση της διοίκησης.

Στην πράξη όμως; Πόσο εύκολο είναι για κάποιον -τον οποιονδήποτε- να αδιαφορήσει για την ίδια την ιστορία της ομάδας του και να μην αναζητήσει μια διαφορετική λύση;

Γιατί τα τωρινά «ωσαννά», «αύριο» μπορεί να είναι κάτι άλλο. Ιστορικά έτσι; Κι η ιστορία δεν μιλάει ποτέ όταν οι καταστάσεις είναι θερμώ. Μόνο όταν παγώνουν.

Οι αδελφοί Αγγελόπουλοι καλούνται να πάρουν μια ΚΡΙΣΙΜΗ απόφαση που θα επηρεάσει το παρόν και το μέλλον του Ολυμπιακού. Μεσομακροπρόθεσμα, όπως έλεγαν κάτι πολιτικοί.

Όμως οι ομάδες δεν είναι, δεν πρέπει να είναι κόμματα αλλά μόνο αθλητικοί οργανισμοί.

Το αν ο εκάστοτε ιδιοκτήτης αποφασίζει (όπως και συμβαίνει δηλαδή) ακόμα και για την ιστορία της ομάδας, αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.

Send this to a friend