Όταν δέρνουν τους τουρίστες, τι περιμένεις

Πηγαίνετε για να δείτε τι ακριβώς συμβαίνει μέχρι τη κεντρική πλατεία των Βρυξελλών. Τη Grand Place. Το πιο τουριστικό μέρος της πόλης. Είναι κάτι σαν το Μοναστηράκι το δικό μας. Ότι ώρα και αν πάτε ακόμη και τις Κυριακές, στην πλειοψηφία τους τα καταστήματα γύρω από τη κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας της Ευρώπης είναι ανοικτά.

Γράφει ο Βαγγέλης Γιακουμής

Βέβαια καταστήματα που σχετίζονται με το παραδοσιακό τους φαγητό και την άφθονη μοναστηριακή μπύρα. Υπάρχουν όμως και εμπορικά καταστήματα ανοικτά για όποιον θέλει να αγοράσει κάποιο ενθύμιο. Το ίδιο φαντάζομαι συμβαίνει και σε άλλες πρωτεύουσες της Ευρώπης με τους ξεχωριστούς πάντα κανόνες που ισχύουν για κάθε μία από αυτές σε ότι αφορά το ωράριο των εμπορικών καταστημάτων.

Εμείς εδώ στην Αθήνα, και σε άλλες μεγάλες πόλεις όπως τη Θεσσαλονίκη καταφέραμε για μια ακόμη φορά να ξεχωρίσουμε. Όχι προς το θετικό, όχι, αλλά ξεχωρίσαμε πάλι αρνητικά με τη ρύθμιση που ψηφίστηκε σε ότι αφορά το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές.
Ξεχωρίσαμε δραματικά. Γιατί, είχαμε το ανεπανάληπτο φαινόμενο, να πηγαίνει ένας τουρίστας για να αγοράσει κάτι από ένα κατάστημα της Αθήνας και να γρονθοκοπείται από κουκουλοφόρους αριστερούς της πλάκας , επειδή τόλμησε να πλησιάσει τη βιτρίνα του καταστήματος ημέρα Κυριακή , επειδή επέλεξε την Αθήνα από την μακρινή Αυστραλία να αφήσει τα χρήματά του, αυτοί οι τύποι με τις κουκούλες οι ψευτοεπαναστάτες τον ρήμαξαν στο ξύλο.

Και η αστυνομία; σιγά, κατόπιν εορτής και αφού πρώτα μαζεύτηκε κόσμος στην περιοχή μετά το περιστατικό για να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες στον ξένο τουρίστα.
Αυτά ούτε σε υποανάπτυκτες χώρες δεν συμβαίνουν παρά μόνο εδώ στο Ελαδιστάν της υποκουτλούρας και του δήθεν σε όλα.

Δεν λέμε να είναι ανοικτά τα καταστήματα όλες τις Κυριακές όπως πιθανόν να θέλουν ορισμένοι όπως οι δανειστές, δεν λέμε να μην υπάρχουν κανόνες όπως πιθανόν να θέλουν κάποιοι άλλοι που βολεύονται από το καθεστώς αδιαφάνειας, Όχι. το αντίθετο να υπάρχουν κανόνες που να βάζουν τάξη γιατί χωρίς κανόνες δεν υπάρχει μια σειρά που να ξέρει ο ένας τι κάνει ο άλλος. Για παράδειγμα να ξέρει ο εργαζόμενος που είναι τυχερός που εργάζεται γιατί βλέπετε τι γίνεται και ας λένε ότι μειώθηκε η ανεργία,πότε εργάζεται, με τι καθεστώς και με πόσα χρήματα. Πότε ξεκουράζεται, πότε έχει άδεια, ρεπό, ή διάλειμμα.

Ειδικά στον τομέα των εμπορικών καταστημάτων που οι συνθήκες εργασίας είναι τύπου «Γαλέρα» χρειάζεται να υπάρχουν κανόνες και νόμοι που να ρυθμίζουν όλα αυτά, και όχι να πηγαίνουμε στο άλλο άκρο, επειδή το θέλουν διάφορα μεγάλα συμφέροντα που επειδή ακριβώς είναι μεγάλα, θέλουν να εξαφανίσουν τους μικρούς που λόγο κόστους δεν μπορούν να είναι ανταγωνιστικοί.

Γι αυτό καλό είναι να παραδειγματιστούμε και να πάρουμε στοιχεία από άλλες χώρες τις Ευρώπης να τα διαμορφώσουμε στα ελληνικά δεδομένα και να ξέρουμε τι ακριβώς ισχύει , πότε ισχύουν και για ποιους ισχύουν . Τόσο απλά. Και όχι να δέρνουνε όπως οι «μπαχαλάκηδες» αλύπητα τον κόσμο.

Δείτε επίσης

Τα στερνά τιμούν τα πρώτα…

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Θόδωρος Πάγκαλος ανοίγει το στόμα του και μιλά, όπως δεν θα ήθελε να απευθύνεται κάποιος άλλος στον ίδιο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *