• Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου
  • 20:58

Αθήνα

5 oC

ελαφρές νεφώσεις

Όταν η «επιθεώρηση» χάνει την αίγλη της…

ΓΡΑΦΕΙ Ο Μιχάλης Τσαμπάς

Στην Αθήνα τις «χρυσές δεκαετίες» του ελληνικού θεάτρου, αυτές του ’80 και του ’90, οι αίθουσες γέμιζαν σε παραστάσεις που η πολιτική σάτιρα έκανε θραύση.

Οι λεγόμενες επιθεωρήσεις άφησαν εποχή και ακόμη και σήμερα 2-3 δεκαετίες μετά υπάρχουν «σκετσάκια» που πολύς κόσμος τα θυμάται με νοσταλγία.

Τα χρόνια πέρασαν και όπως σε πολλά πράγματα της ελληνικής κοινωνίας υπήρξε μια... πτώση στην ποιότητα, το ίδιο συνέβη και σε αυτό το ιδιαίτερο κομμάτι του θεάτρου. Την επιθεώρηση. Πλέον οι αρπαχτές έχουν την τιμητική τους. Παραστάσεις για μερικές εβδομάδες, με κακούς ηθοποιούς και σενάριο που μόνο γέλιο δεν βγάζει.

Οπότε φυσικά και τα εισιτήρια που κόβουν είναι ελάχιστα. Μια τέτοια κακή παράσταση, με κακούς ηθοποιούς παίζεται τις τελευταίες ημέρες σε «πανελλήνια μετάδοση».

Έχει τον τίτλο «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ένα βελούδινο διαζύγιο» και αφορά την... φάρσα με την αποχώρηση του κόμματος του Πάνου Καμμένου από την κυβέρνηση.

Φυσικά μάλλον μόνο ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ έχει πάρει μια τέτοια απόφαση, αφού τα στελέχη του που έχουν κυβερνητικές καρέκλες έχουν... γαντζωθεί από αυτές κι εγκαταλείπουν το «κομματικό τους καράβι» το ένα μετά το άλλο (Παπαχριστόπουλος, Κουίκ, Χρυσοβελώνη και… πάει λέγοντας).

Είναι δυνατόν κάποιος που  ΔΕΝ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΗΚΕ στην Ελλάδα την τελευταία βδομάδα (οπότε δικαιολογείται), να πιστεύει ότι όλα όσα συμβαίνουν στο πολιτικό σκηνικό έχουν δόση πραγματικότητας;

Είναι δυνατό μια χώρα που θέλει να λέγεται προοδευτική να βαδίζει στον… αυτόματο πιλότο και «κάθε τρεις και λίγο» ο ένας εταίρος να λέει πως αποχωρεί χωρίς φυσικά να το κάνει;

Είπαμε όμως, τις τελευταίες δεκαετίες οι «επιθεωρήσεις» έχασαν την παλιά αίγλη τους και έγινε κακόγουστες παραστάσεις…

Send this to a friend