Αθήνα

12 oC

ασθενείς βροχοπτώσεις

Η παρθένα με τον Σατανά…

Με αφορμή την υπουργοποίηση της Κατερίνας Παπακώστα, ο Μένιος Σακελλαρόπουλος ακούει Σαββόπουλο και θυμάται…

Κέρασε άραγε τα παλικάρια τσικουδιά στους καφενέδες η Κατερίνα Παπακώστα;

Μέρα της σήμερα, 3η του Σεπτέμβρη, και δεν είναι εδώ κι ο θείος Μάνος Ελευθερίου να τής το υπενθυμίσει.

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες

τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς

και τσικουδιά στους καφενέδες

τα παλικάρια να κερνάς.

Γιατί αυτά που συμβαίνουν με την επί πολλά χρόνια βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και πλέον υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ, ξεπερνούν τα όρια του καφενείου και φεύγουν ολοταχώς για χώρους όπως τα θέατρα σκιών!

Πού πάνε τα όνειρα της κυρίας Παπακώστα; Πολύ πιο πέρα από το Άργος και τον Ιλισό, όπως αποδεικνύεται.

Έκανες λάθος ποιητή μου, μια χαρά το γράφει το όνομά της, ίσως κι εκεί που δεν φαντάστηκες ποτέ σου!

Μόνο να γράφεις τ’ όνομά σου,

κι εκείνο το ’μαθες μισό,

μα συλλαβίζεις τα όνειρά σου

στο Άργος και στον Ιλισό.

Όταν είδα την κυρία βουλευτή να εντάσσεται στον ΣΥΡΙΖΑ και να υπουργοποιείται από τον Αλέξη Τσίπρα, αναρωτιόμουν λοιπόν –ο αδαής- πόσο εύκολο είναι να περνάει κανείς τις κόκκινες γραμμές παθαίνοντας ισχυρή αμνησία!

Πώς γίνεται ένας άνθρωπος που επιτίθεται ΤΟΣΟ σφοδρά και βρίζει, να τα ξεχνάει όλα και να αγκαλιάζει αυτόν που περνούσε γενεές δεκατέσσερις;

Είναι τόσο εύκολο, τόσο απλό, τόσο άνετο να γλείφει κανείς εκεί που έφτυνε; Γιατί περί αυτού πρόκειται κι ας μην παίζουμε με τις λέξεις.

Η κυρία Παπακώστα λοιπόν –υπουργός πλέον, υφυπουργός μάλλον, Προστασίας του Πολίτη- καλείται να κάνει αυτό: να προστατεύσει τον Πολίτη.

Ίσως και να το κάνει με ευκολία, από τη στιγμή που κατάφερε να συμπλεύσει με τον άνθρωπο τον οποίο διέσυρε δημοσίως, τον πολιτικό της προϊστάμενο Αλέξη Τσίπρα.

Μόλις τρεις Αύγουστους πριν, στις 14 του 2015, ο κόσμος διάβασε την ανάρτησή της:

«Τι ταπείνωση! Θλιβερός Τσιπρας προκλητικά αμοραλιστης. Θλιβερή κυβέρνηση. Ντρέπομαι για λογαριασμό όσων τους επέλεξαν»

Αυτό έγραψε επί λέξει, αλλά δεν σταμάτησε εκεί! Τρεις του Σεπτέμβρη –σαν σήμερα!- του 2015, πάλι…έσταζε!

«Ο Τσιπρας λέει διαρκώς ψέματα. Θρύψαλα και σκόνη η εικόνα του γιατί η «τέχνη» του χτύπησε κόκκινο για τους Έλληνες»

Ήταν σε μεγάλη φόρμα η κυρία Παπακώστα. Την επόμενη μέρα χτύπησε δύο φορές!

«Ο Τσιπρας περίγελος του… Καμμένου με το αριστερό χεράκι στον γύψο!»

Κι ακόμα:

«Ο πλανημένος Τσιπρας περιφέρεται χωρίς τσίπα, δείχνοντας πότε τον Βαρουφάκη και πότε τον Λαφαζάνη… Θα πάρουμε;»

Ξέχασε και ντροπές και τσίπες και πήρε. Υπουργικό θώκο!

Μα πώς μπορεί να τα ξεχνάει όλα ένας άνθρωπος;

Είναι ο ίδιος άνθρωπος που είχε χαρακτηρίσει «ΚΑΤΣΑΡΙΔΕΣ» τους μετανάστες, παραλληλίζοντάς τους με τα έντομα που εισβάλουν στους χώρους ενός σπιτιού!

Κι όμως, είναι ο ίδιος άνθρωπος που φώναζε ότι τα μέτρα του πρωθυπουργού θα ωφελήσουν αυτούς που θα ζουν το… 2060!

Του πρωθυπουργού τον οποίο αποκάλεσε… παθιάρη ευρωλάγνο!

Είναι η ίδια που ανάγκασε τη Μαρία Δαμανάκη σε μια τηλεοπτική τους αντιπαράθεση να πιάσει το μέτωπό της και να πει:

«Ωχ Θεέ μου!»

ΑΝΟΗΣΙΕΣ, ΦΤΑΝΕΙ, όπως ειπώθηκε στην ίδια εκπομπή (του Γιώργου Παπαδάκη).

Αλλά… δεν φτάνει! Γιατί λίγο μετά την ολοκλήρωση του πρώτου (νέου) υπουργικού συμβουλίου, η κυρία Παπακώστα ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ!

«Ο Αλέξης Τσίπρας συνδυάζει τον τρόπο σκέψης του Ανδρέα Παπανδρέου, καθώς και αυτόν του Κωνσταντίνου, καθώς και του Κώστα Καραμανλή».

Όλοι ξεροί, αλλά όλοι!

Ο «θλιβερός Τσίπρας» ο «προκλητικά αμοραλιστής», όπως τον έλεγε, ίσως να είχε ξεκαρδιστεί στα γέλια!

Α, θα τρίζουν και μερικοί τάφοι!

Αλλά δεν είναι όλα για γέλια! Τι να εξηγήσεις στους νέους; Και τι να πεις; Ότι στην πολιτική ΟΛΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ;

Ότι τα πάντα είναι αποδεκτά ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ;

Κι άντε μετά να πεις ότι είχε άδικο ο Διονύσης Σαββόπουλος!

Ολαρία ολαρά, γύρω - γύρω τα παιδιά,

ο μαρκήσιος Ντε Σαντ μ’ ένα χίπη,

ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά

ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη

κι η παρθένα με τον σατανά!

Ίσως να έχει εξηγήσει και τις παλιές της δηλώσεις.

Όλα είναι μακρινά κι ευτυχισμένα

και το χιόνι πέφτει από ψηλά,

τα ζευγάρια στροβιλίζονται πιο πέρα

κι η κοπέλα μου αστράφτει από χαρά!

Τι καλά που τα εξηγούν τα τραγούδια και πόσο διδακτικά είναι!

Ολαρία ολαρά, με σουραύλια και βιολιά

θα βρεθούμε όλοι μαζί στο πανηγύρι…

Συγγνώμη κιόλας, αλλά ο Ιωάννης Μελισσανίδης και οι κυβιστήσεις του –κωλοτούμπες- είναι τόσο αθώα…

Καλή επιτυχία κυρία Παπακώστα. Και για την προστασία μας (όχι την ψυχική, αυτό δεν γίνεται) και για τις κατσαρίδες…

Send this to a friend