Αθήνα

12 oC

σποραδικές νεφώσεις

Προσοχή, η ρουφιάνα η μπάλα τρελαίνει!

Ένα λεπτό ήταν αρκετό για να αλλάξει τα συναισθήματα. Η λύπη έγινε χαρά, η καρδιά του Μαρτίνς πήγε στη θέση της!

Ένα λεπτό ήταν αρκετό για να αλλάξει τα συναισθήματα. Η λύπη έγινε χαρά, η καρδιά του Μαρτίνς πήγε στη θέση της!

ΓΡΑΦΕΙ Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος

Αυτή η ρημάδα η μπάλα, η ρουφιάνα, η πόρνη, όπως την είχε πει ο Ίβιτσα Όσιμ. Αυτή καθορίζει τα συναισθήματα, αυτή κρίνει τη δουλειά ανθρώπων, απολύει, προσλαμβάνει, δημιουργεί κλίμα, φτιάχνει ή χαλάει την εξέδρα.

Ολυμπιακός-Ερυθρός Αστέρας, 87ο λεπτό, 0-0. Ο κόσμος πιάνει την καρδιά του, βλέπει την ομάδα του να αποκλείεται από την Ευρώπη ε, αποτυχία απέναντι σε μια χειρότερη ομάδα, τους Σέρβους.

Ο Πέδρο Μαρτίνς στον πάγκο, με πρόσωπο βρεγμένο, παγωμένο, θλιμμένο, ίσως και να σχεδιάζει στο μυαλό του τι θα πει στις δηλώσεις του, πώς θα δικαιολογήσει τον αποκλεισμό.

Ίσως και να περνάει την ίδια ώρα από το μυαλό του το ενδεχόμενο να μπλέξει πολύ. Αλλά πολύ. Οδυνηρή ισοπαλία με τον Πανιώνιο, ευρωπαϊκός αποκλεισμός απέναντι σε μια χειρότερη ομάδα, δεν θέλει και πολύ.

Το πρόσωπό του φαίνεται παραμορφωμένο σε κάτι κοντινά πλάνα που κάνει ο σκηνοθέτης, φαίνεται ότι υποφέρει.

Μένει λίγος χρόνος, ελάχιστος, αλλά με 27 τελικές προσπάθειες και τόσες χαμένες ευκαιρίες, πόσοι πιστεύουν ότι μπορεί να αλλάξει κάτι στο φινάλε;

Τα «καντήλια» πάνε –κι έρχονται- σύννεφο στην εξέδρα. Τόση βροχή στο κεφάλι για έναν τέτοιο αποκλεισμό;

Η μπάλα, η ρουφιάνα η μπάλα! Ο Μπουχαλάκης γεμίζει, μοιάζει σαν απονενοημένο διάβημα. Τέτοια ώρα τέτοια λόγια!

Η ρημάδα η μπάλα που παίζει με τις καρδιές και το συναίσθημα!

Ο Βραζιλιάνος Ζαντέρ, αλλαγή του Αστέρα, παθαίνει μπλακ άουτ, κολλάει το μυαλό του. Υψώνει το χέρι και σταματάει τη μπάλα πριν τον Ελ Αραμπί, πέναλτι.

Ξανά σπασμένες καρδιές, που παίζουν ταμπούρλο στην εξέδρα, στον πάγκο, στους καναπέδες.

Ο Αραμπί κάνει κυκλάκια πριν φτάσει στη μπάλα, σκοτώνει τον φοβερό τερματοφύλακα του Ερυθρού Αστέρα, γκολ, λήξη, πρόκριση!

Ξανά ευρωπαϊκή συνέχεια, όγδοη φορά στα δέκα χρόνια, τρομερό!

Κανείς δεν μπορεί να ξέρει αν δάκρυσε ο Μαρτίνς, αν ένιωσε σαν τον ναυαγό που έχει χάσει τις ελπίδες του και ξαφνικά βλέπει μπροστά του ένα σκάφος που θα τον σώσει!

Η ρουφιάνα η μπάλα! Ο Πορτογάλος προπονητής στα ουράνια, στα τάρταρα οι δυο μοιραίοι των Σέρβων, ο Τομανέ που έχασε το πέναλτι στο φινάλε του πρώτου μέρους –εκεί που έσπασε το δοκάρι!- κι ο Ζαντέρ που έκανε το πέναλτι, δίνοντας στον Ολυμπιακό το πέναλτι.

«Μα γιατί; Τι έπαθες;», φαίνεται να του λέει ο συμπαίχτης του, ο Μάριν, που τα είχε χαμένα.

Ρουφιάνα μπάλα!

Αφού πήρε τις ανάσες του ο Μαρτίνς έβγαλε τα εσώψυχά του.

«Αυτή η ομάδα θα μας τρελάνει. Θα μας κάνει να πάθουμε... καρδιά αλλά το αξίζει. Είδαμε τόσες χαμένες ευκαιρίες. Είχαμε 67% κατοχή, είχαμε ευκαιρίες και έκανε ένα πολύ καλό παιχνίδι. Ως άνθρωπος δηλώνω ευτυχισμένος διότι πετύχαμε τον επόμενο στόχο και είμαστε στην Ευρώπη γιατί το αξίζουμε»

Η ρουφιάνα η μπάλα. Αμ το ξέρει καλά ο Πορτογάλος.

«Ναι, μπορεί να σου στερήσει χρόνια! Είναι φανταστικό να είσαι προπονητής στον Ολυμπιακό. Τον αγαπάω πολύ. Προτιμάω να ζήσω λιγότερα χρόνια αλλά να την βλέπω να δουλεύει τόσο καλά. Φυσικά ο στόχος είναι και άλλες ευρωπαϊκές νίκες»

Ένα λεπτό τα άλλαξε όλα κι ο Μαρτίνς κοιμήθηκε ευτυχισμένος. Ξέρει ότι ήδη μετράει επτά προκρίσεις!

Πέρσι Λουκέρνη, Μπέρνλι και πρόκριση από τον όμιλο του Europa League αφήνοντας εκτός τη Μίλαν! Τώρα ήδη μετράει άλλες τέσσερις. Βικτόρια Πλζεν (δευτεραθλήτρια Τσεχίας), Μπασακσεχίρ (δευτεραθλήτρια Τουρκίας), Κράσνονταρ (τρίτη της Ρωσίας) και με τη νίκη επί του Αστέρα πρόκριση στο Europa League.

Αν δεν υπήρχε το χέρι, ίσως όλα αυτά να πήγαιναν περίπατο. Το έλεγε το σφιγμένο του πρόσωπο πριν γίνει η φάση του 87.

Αλλά τι να πει ο Μαρτίνς; Ματς με 27 τελικές, ομάδα δίχως τον Φορτούνη και τον Βαλμπουενά!

Προσοχή, η μπάλα τρελαίνει! Η ρουφιάνα!

Send this to a friend