• Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου
  • 08:35

Αθήνα

14 oC

αραιές νεφώσεις

Το τσιγάρο και ο «ενδεχόμενος δόλος»

Ας σοβαρευτούμε λίγο. Η τηλεφωνική γραμμή καταγγελιών για το κάπνισμα δεν είναι «ρουφιανιλίκι». Ή, καλύτερα, ας ξεκινήσουμε ανάποδα: να συμφωνήσουμε δηλαδή πρώτα εάν πρέπει να τηρούμε το νόμο ή όχι.

Ας σοβαρευτούμε λίγο. Η τηλεφωνική γραμμή καταγγελιών για το κάπνισμα δεν είναι «ρουφιανιλίκι». Ή, καλύτερα, ας ξεκινήσουμε ανάποδα: να συμφωνήσουμε δηλαδή πρώτα εάν πρέπει να τηρούμε το νόμο ή όχι.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Αιμίλιος Περδικάρης

Εάν πρέπει να συνεχίσουμε να επιβραβεύουμε την ελληνική «μαγκιά» που ορίζει πως «άντρας είμαι και το κέφι μου θα κάνω». Και μπορεί να πω και μια κουβέντα παραπάνω. Ή και δύο...

Η εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου είναι ένα σωστό μέτρο που μοιάζει αυτονόητο. Όπως ακριβώς με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Όταν οδηγείς μεθυσμένος ή τρέχεις με 200 στην Κηφισίας και τη Συγγρού, προφανώς αποδέχεσαι - όπως λένε και στα νομικά - τον κίνδυνο και για σένα και για τους άλλους. Έχεις «ενδεχόμενο δόλο».

Το ίδιο συμβαίνει και με το κάπνισμα. Η εφαρμογή λοιπόν του νόμου και τα «αστυνομικά» μέτρα για την τήρησή του είναι όπως ακριβώς με τον ΚΟΚ και τους χιλιάδες, δυστυχώς, «μάγκες» που υπάρχουν στους ελληνικούς δρόμους. Δεν είναι ούτε «ρουφιανικίλι» ούτε έκφανση αυταρχισμού στο πλαίσιο του «νόμος και τάξη».

Διότι σε μια κοινωνία όπως η ελληνική, το «νόμος και τάξη» είναι απαραίτητο. Τα τελευταία χρόνια, άλλωστε, υποφέραμε ως κοινωνία από συμπεριφορές που ήταν προς την αντίθετη κατεύθυνση...

Send this to a friend