Αθήνα

9 oC

αραιές νεφώσεις

Τσιτσιπάς, ο Εσταυρωμένος του Γκόγια!

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος καταλαβαίνει τον πόνο του νεαρού τενίστα, που είχε απαιτήσεις από τον εαυτό του και ένιωσε να γκρεμίζεται η ελπίδα του. Όμως τώρα αρχίζουν όλα…

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος καταλαβαίνει τον πόνο του νεαρού τενίστα, που είχε απαιτήσεις από τον εαυτό του και ένιωσε να γκρεμίζεται η ελπίδα του. Όμως τώρα αρχίζουν όλα…

ΓΡΑΦΕΙ Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος

Έμοιαζε με τον Εσταυρωμένο του Γκόγια, έτοιμος να παραδώσει πνεύμα. Το πρόσωπό του, σκαμμένο από τον πόνο και τη θλίψη, φανέρωνε το βουβό δράμα του, αυτό που τον έκανε να νιώθει απόκοσμος!

Και πονούσε, πονούσε πολύ μέσα του, γιατί γκρεμίστηκε η ελπίδα του, διαλύθηκε σε χιλιάδες μικρά κομμάτια.

Παρατηρούσα λοιπόν προσεκτικά τον Στέφανο Τσιτσιπά μετά την καθαρή ήττα του από τον Ναδάλ, μια συντριβή, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Και δεν ήταν αυτό το (αναμενόμενο από πολλούς) 3-0 από τον σκληρό του τένις, τον «ινδιάνο βασιλιά», αλλά το γεγονός ότι του ήταν αδύνατο να αντιδράσει. Σκεφτόταν αυτό το 6-2, 6-4 και ιδίως το 6-0 και ήθελε να βάλει τα κλάματα!

Γιατί το παιχνίδι -για όσους ξέρουν- ήταν μια παράδοση άνευ όρων, μια ισοπέδωση από τον Ναδάλ που έπαιζε με… οργή!

Είναι απολύτως βέβαιο ότι ο Ισπανός βασιλιάς το σκεφτόταν πριν αρχίσει το παιχνίδι, το σκεφτόταν και σε όλη τη διάρκειά του.


«Εγώ δεν θα γίνω Φέντερερ, δεν θα το επιτρέψω», είπε στον εαυτό του ο Ναδάλ. Γι’ αυτό και ήταν τόσο προσηλωμένος στο παιχνίδι: ούτε μία στιγμή χαλάρωσης! Ούτε μία. Κι αν ο Τσιτσιπάς έπαιρνε κάποιο πόντο, ο Ισπανός σκύλιαζε και συνέχιζε με μανία!

Γι’ αυτό και στο τέλος πανηγύρισε με όλη του την ψυχή. Γι’ αυτό και είπε μέσα του «εγώ είμαι ο Ναδάλ, με τα 17 γκραν σλαμ και δεν μπορεί να με εκτοπίσει κανείς»

Πάμε ξανά στον Τσιτσιπά, που έφυγε με πόνο στην ψυχή και δεν το έκρυψε ούτε λεπτό. Και με την έκφραση του προσώπου του και με τις δηλώσεις του, στις οποίες ήταν απολύτως ειλικρινής.

Μπορεί να ήξερε καλά ότι ακόμα και η παρουσία του στα ημιτελικά ήταν -είναι- ένας θρίαμβος, αλλά το χτύπημα με τον τρόπο που έχασε ήταν βαρύ.

Κι η εξήγηση είναι απλή. Είχε δημιουργήσει προσδοκίες στον εαυτό του, είχε ανεβάσει τον πήχη του.

Δεν πιστεύω ότι πίστευε ο ίδιος ότι μπορεί να νικήσει τον Ναδάλ. Ήξερε ότι αυτό είναι αδύνατο, στην κατάσταση που βρίσκεται ο διψασμένος για το τρόπαιο Ισπανός.

Ήθελε όμως να παλέψει το παιχνίδι, να αντισταθεί, να αποκλειστεί με αξιοπρέπεια, δείχνοντας και στον ημιτελικό το ταλέντο του. Κι επειδή δεν κατάφερε τίποτα απ’ αυτά, μέσα του υπέφερε.

Ο Στέφανος πήρε ένα δυνατό μάθημα, έστω κι αν πόνεσε πολύ απ’ αυτό. Ότι εκεί ψηλά στην κορυφή, υπάρχουν καταιγίδες που μπορεί να σε διαλύσουν, όπως συνέβη στο ματς με τον Ναδάλ.

Ο Στέφανος κατάλαβε ότι έχει δρόμο να διανύσει για να διατηρηθεί εκεί στα ψηλά, να ρίξει άγκυρα. Κι αυτή η διαπίστωση μέσα από ένα σκληρό μάθημα θα τον βοηθήσει πολύ στη συνέχεια.

Ναι, έχει να περάσει πολλά βουνά για να σταθεροποιηθεί κοντά στην κορυφή.

Προφανώς πέτυχε πάρα πολλά. Ο… «ανώνυμος» κάλπασε προς τα ψηλά, έκανε εκατομμύρια κόσμου σε όλο τον πλανήτη να μάθει το όνομά του.

Μάζεψε κόσμο στις καφετέριες, οδήγησε ανθρώπους να κάνουν κοπάνα από τη δουλειά τους για να τον δουν!

Αυτό, όπως και η αναρρίχησή του εκεί στα ψηλά, είναι τεράστια υπόθεση. Είναι κατάκτηση. Είναι μέγιστο επίτευγμα.

Αλλά ΤΩΡΑ πρέπει να μείνει δυνατός. Τώρα πρέπει να εντείνει ακόμα περισσότερο τις προσπάθειές του.

Να ακούσει τα υπέροχα λόγια του Ναδάλ, του Φέντερερ, της Σαράποβα, του Μάκενρο, των ανθρώπων που τον αποθέωσαν.

Αλλά να ξαναδεί στο βίντεο το τελευταίο παιχνίδι του. Να βελτιώσει τα χτυπήματά του, τα ανεβάσματά του, ν α διορθώσει τα λάθη του.

Κι αν το κάνει -και πρέπει να το κάνει- θα μας απασχολεί για πολλά χρόνια με τους επόμενους θριάμβους του.

Έχει σκληρή ανηφόρα η κορυφή και πάει σκαλί-σκαλί ο Τσιτσιπάς, που στα 20 χρόνια του δείχνει ότι έχει το μέταλλο για να ανεβεί.

Κι επειδή ο πατέρας, προπονητής και μέντοράς του ξέρει να τον καθοδηγήσει, όπως έκανε μέχρι τώρα, περιμένουμε να λάμψει στο μέλλον.

Με την αγάπη, την εκτίμηση, την αναγνώριση όλων αλλά και ένα ακόμα συστατικό: τη σκληρή δουλειά που ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΑΙ να σταματήσει ούτε μέρα.

Send this to a friend