Αθήνα

33 oC

ελαφρές νεφώσεις

Συνέδριο ενοποίησης οραμάτων και όχι αναμέτρησης ονομάτων

Το να ξεκινάς να χτίζεις χωρίς πλάνο, σκοπό ή βάση δεν είναι πάντα καλή ιδέα. Πολύ συχνά η απόγνωση να προκύψουν λύσεις οδηγεί στην στρεβλή παραδοχή πως οι καινοτόμες ιδέες και οι ουσιώδεις μεταβολές απαιτούν ένα λευκό τοπίο εκκίνησης δημιουργίας και παραγωγής.

Γράφει η Μαρία Μισέντου*

Ωστόσο, η δημιουργική πρόοδος είναι σπανιότατα το αποτέλεσμα της απόρριψης οποιασδήποτε προϋπάρχουσας ιδέας ή η καθολική αναδιοργάνωση και αναδημιουργία του κόσμου, εκ νέου. Οι πιο σουρεαλιστικές, μα ταυτόχρονα αποτελεσματικές και ιδιαιτέρως ρηξικέλευθες ιδέες προέρχονται, στην ουσία, από την σύζευξη παλαιοτέρων ορθών ιδεών και πλάνων, με σύγχρονα εργαλεία και μοντέρνες δεξιότητες. Οι καινοτόμοι εισηγητές της αλλαγής, επιλέγουν πολύ περισσότερο να συνδέουν στοιχεία, παρά να τα δημιουργούν. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να σημειώσεις πρόοδο είναι μέσω της -μόλις- 1% βελτίωσης όλων των παραμέτρων που ήδη λειτουργούν και τελεσφορούν με συνέπεια και όχι η αμυντική, φοβική και σίγουρα λαϊκίστικη θέση της διάλυσης όλου του συστήματος και η επανεκκίνηση από blank space.

Ο κόσμος είναι, ως επί το πλείστο, τυφλός απέναντι στην αξιοσημείωτη συνδεσιμότητα που παρουσιάζουν πολλά, κατά κοινή ομολογία, ασύνδετα σημεία. Για αυτόν ακριβώς το λόγο είναι σημαντικό να δεις ποιοι συνδυασμοί, μέσα σε αυτόν τον πολυσύνθετο κόσμο, λειτουργούν ευοίωνα για εσένα και όχι εχθρικά απέναντί σου. Οι παραδοσιακές πρακτικές είναι το μυστικό «όπλο» οποιουδήποτε ικανού ηγέτη, διότι κατάφεραν και επιβίωσαν στον χρόνο, σε ένα περιβάλλον συμπαγές, πολυδιάστατο, σύνθετο.

Η ανάγκη σύγκρουσης ανάμεσα στην πρόοδο και την συντήρηση που συγχέεται με την ταύτιση νέου και παλαιού είναι, εξ ορισμού, λανθασμένη. Η καθαρή σκοπιά του απολογισμού αποδεικνύει πως οτιδήποτε παλιό δεν είναι απαραίτητα και χαλεπό. Μα και οτιδήποτε νέο δεν είναι ντεφάκτο παραγωγικό και εφαρμόσιμο. Όταν οι παλαιοί γίγαντες της πολιτικής ιστορίας συναντάνε τη μεταρρυθμιστική γενιά της προόδου και της όρεξης για μόχθο και αλλαγή, τα αποτελέσματα είναι θεαματικά. Το δε μήνυμα ελπιδοφόρο και θερμά αισιόδοξο. Η πίστη σε ένα τέτοιο εγχείρημα που από καταβολής του δεν προτίθεται να αποτύχει είναι ακλόνητη, όσο και προαπαιτούμενη.

«Όλα τα μοντέλα είναι λάθος, μερικά είναι χρήσιμα» - George Box (1976).  Είναι αναγκαίο να μελετάμε εάν κάτι μπορεί να εφαρμοστεί με ακρίβεια, απλότητα και όχι ατελέσφορα, με τρόπο που το καθιστά ωφέλιμο και όχι να αναζητάμε ατέρμονα εάν η απάντηση είναι εφαπτόμενη και σωστή σε όλες τις περιπτώσεις. Γι'  αυτό και η πραγματική πρόκληση είναι η αναζήτηση ενός μοντέλου που να είναι χρήσιμο, εφαρμόσιμο και εύχρηστο και όχι κατ’ ανάγκη απόλυτα ορθό. Βέβαια, η αποδοχή πως κανένα μοντέλο δεν είναι σωστό, δεν είναι πασπαρτού άγνοιας των γεγονότων. Ως κοινωνία οφείλουμε να αναζητούμε πάντα τις καλύτερες απαντήσεις, να βρίσκουμε όλα τα στοιχεία και να βελτιώνουμε συνεχώς και αδιαλείπτως την ακρίβεια των γνώσεων μας. Τα Debates σχετικά με το εάν μια ενέργεια ήταν απόλυτα ορθή πρέπει να δώσουν τη θέση τους στη νοητική συγκέντρωση επί του εάν αυτή είναι πρακτικά αποτελεσματική και εάν παράγει ωφέλεια ή ωφελιμισμό.

Η απόφαση και η «εντολή ενότητας» της Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, κ. Φώφης Γεννηματά, είναι ένα μοντέλο που πιθανά δεν είναι το απόλυτα σωστό. Είναι ένα μοντέλο, όμως, που λειτουργεί. Είναι ένα μοντέλο που τολμά, καινοτομεί, φέρει τη ρήξη του παλαιοκομματικού και παγιωμένου και ανοίγει το δρόμο για το νέο, το φρέσκο, το ανυπότακτο και μεταρρυθμιστικό. Χρησιμοποιεί τη βάση του αυθεντικά παραδοσιακού στον πολιτικό χώρο και το χρόνο, το βελτιώνει με την ώσμωση με το φρέσκο και το νέο από την ανοιχτή κοινωνία και αγορά και το τοποθετεί στο προσκήνιο ως παράγοντα αποτελεσματικής εμπρόσθιας κίνησης, ως εργαλείο που σπάει τα δεσμά της απομόνωσης, της στασιμότητας και της άχρωμης συντήρησης, ως κάλεσμα σε ενότητα απέναντι στον κοινό εχθρό όλων, που δεν είναι άλλος από την αεργία και την παθητική αποδοχή της αδικίας και του ξεπουλήματος. Του ξεπουλήματος των αξιών, του οράματος, της ελπίδας, της ηθικής και όλων όσων μας ενώνουν υπό τη στέγη της εθνικής μας ταυτότητας και της συλλογικής μάχης των πολιτών για επιβίωση, ανέλιξη, συνειδητή αυτοδιάθεση.

Το Κίνημα Αλλαγής δεν είναι, απλώς, ένα όνομα, μια «ταμπέλα», ένα πείραμα. Δεν είναι οχλαγωγία διαφορετικών στοιχείων που επέλεξαν την ενοποίηση για χάρη της ψηφοθηρίας. Δεν είναι, καν, η αναβίωση μιας παλιάς συνταγής, όπως πολλοί τείνουν να το παρομοιάζουν, όταν αναφέρονται σε παλαιότερες προσπάθειες ενοποίησης κομμάτων εσωκοινοβουλευτικά. Είναι ένα βήμα προς τα εμπρός. Είναι η απόδειξη πως, όποιες κι αν είναι οι εσωτερικές μας διαφωνίες, ο τακτικισμός εξωτερικών παραγόντων προς διαίρει και βασίλευε, δεν έχουν εφαρμογή εδώ. Χρωστάμε σεβασμό στην Πρόεδρο, στον άνθρωπο που, παρά την πολυετή ιστορία του κόμματός του, παρά την προσωπική του ισχύ, τόλμησε να αποδειχθεί αποτελεσματικός και επαρκής, με κίνδυνο να χαρακτηριστεί ως άβουλο έρμαιο των καιρών και της επικαιρότητας. Είδε μπροστά, είδε την επόμενη μέρα, είδε την αποτελεσματικότητα και την πρόοδο που μπορεί να επιφέρει ένας νέος φορέας σύνθεσης και συλλογικού αγώνα. Οφείλουμε έμπρακτο σεβασμό. Οφείλουμε να αποδείξουμε πως η ενοποίηση του οράματός μας, σαφώς υπερισχύει της εσωτερικής μας τάσης για αναμέτρηση ονομάτων, ποσοστών, θέσεων.

Το 1ο Ιδρυτικό Συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής που θα λάβει χώρα στο ΣΕΦ την 16η-18η Μαρτίου, διακηρύττει την κατοχύρωση της ενοποίησης διαφορετικών φωνών, καταβολών και απόψεων υπό ένα και μόνο πρίσμα: Την πρόοδο. Δεν υπάρχει χώρος για διαφωνίες και ρήξεις. Δεν υπάρχει θέση για αψιμαχίες. Για αμφισβητήσεις και επιβολές. Είναι ο πρώτος σταθμός κοινοποίησης της νέας μας πολιτικής υπόστασης. Είμαστε εδώ, ενωμένοι, έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις. Βάζουμε στην άκρη τις διαφορές μας και επικεντρωνόμαστε σε αυτό που έχει πραγματική σημασία : το τώρα για το αύριο. Κοινός στόχος όλων μας πρέπει να είναι και είναι, ένα δυναμικό, αποφασιστικό «ΤΩΡΑ», για ένα καλύτερο «ΑΥΡΙΟ» εξέλιξης, οικουμενικότητας και σύγχρονης δημοκρατίας.

*Η Μαρία Γ. Μισέντου είναι μέλος της Κ.Ε. και του Π.Σ. της Ε.Δ.Ε.Μ. (Ένωση Δημοκρατικής Εθνικής Μεταρρύθμισης)