Αθήνα

17 oC

αραιές νεφώσεις

Ο συντηρητικός πυρήνας της Ε.Ε., που δεν λέει να καταλάβει και η οριακά απαξιωτική αντίδρασή του

Φαίνεται ότι κάθε δημοψήφισμα έχει ιδιαιτερότητες που τις παραβλέπουμε όταν προσπαθούμε να τις ερμηνεύσουμε με δικές μας παραστάσεις ("μέτωπα λογικής, προ-ΕΕ, αντί-ΕΕ, ψεκασμένοι, φοβισμένοι παγκοσμιοποιησης" κ.α.).

vlaxosΓράφει ο Παναγιώτης Βλάχος

Σε κάθε μαυρόασπρη ψήφο (ναι VS όχι) τα αντίπαλα στρατόπεδα δεν ειναι πάντα ιδεολογικά ή ταξικά, αλλά σχετίζονται και με τις πολιτικές η στενά κομμματικές εξελίξεις που επιδιώκουν οι 'παίκτες'.

Αν υπάρχει κάποια γενική τάση, αυτή είναι ότι η ψήφος συνήθως ταυτίζεται με το πρόσωπο που θέτει το ερώτημα και ότι αυξάνεται ο αριθμός των πολιτών που νιώθει καλύτερα όταν πιστεύει ότι μπορεί να πάρει την τύχη της χώρας στα χέρια του.

Αρκετοί ακόμη δεν γνωρίζουν ότι πχ το 20% των ψηφοφόρων Ποταμιού, ΠΑΣΟΚ και περίπου 15% ΝΔ ήταν με το ΟΧΙ πέρσι τον Ιούλιο ή περίπου το 35% των Ελλήνων ψήφισαν ΟΧΙ για λόγους εθνικής υπερηφάνειας - όχι απόρριψης της ΕΕ.

Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο, δεν είναι τα πανηγύρια ή οι φερετζέδες μετά από κάθε αποτέλεσμα, αν ο Κάμερον ή ο Ρέντσι πάνε σπίτι τους. Είναι η οριακά απαξιωτική έως -business as usual - αντίδραση του συντηρητικου πυρήνα της ΕΕ, που άναψε τη φωτιά το 2008 (λιτότητα) και το 2011(Ντοβίλ) και δεν λέει να καταλάβει.

Send this to a friend