Γενοκτονία Ποντίων: 102 χρόνια από την τραγωδία του αφανισμού των Ελλήνων του Πόντου– Το ατιμώρητο έγκλημα της Τουρκίας | TheCaller Γενοκτονία Ποντίων: 102 χρόνια από την τραγωδία του αφανισμού των Ελλήνων του Πόντου– Το ατιμώρητο έγκλημα της Τουρκίας - TheCaller

Αθήνα

29 oC

αίθριος καιρός

Hottest

Ενημέρωση σε…fast-forward!

Αναγνωστόπουλος-Σοκάρει η ψυχραιμία του: «Άντε να τελειώνουμε να μπούμε φυλακή να ασχοληθώ με το παιδί και την ανατροφή του»

ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ

Γενοκτονία Ποντίων: 102 χρόνια από την τραγωδία του αφανισμού των Ελλήνων του Πόντου– Το ατιμώρητο έγκλημα της Τουρκίας

Τη 19η Μαΐου είναι η Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, αφιερωμένη στα χιλιάδες θύματα του Ποντιακού ελληνισμού που αφανίστηκαν αρχές του περασμένου αιώνα από την επιθετική πολιτική του κινήματος των νεότουρκων.

Δείτε επίσης

(ΒΙΝΤΕΟ) 19 Μαΐου: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων- Τα τραγικά ιστορικά γεγονότα

Πρόκειται για βίαια επεισόδια που πραγματοποιήθηκαν στην τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1911 έως την εποχή μετά τον Α’ Παγκόσμια Πόλεμο όταν ο Μουσταφά Κεμάλ άρχισε να ανέρχεται στην εξουσία. Η 19η Μαίου έχει οριστεί ως η ημέρα μνήμης καθώς στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα και ξεκίνησε τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας.

Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες του Πόντου οδηγήθηκαν στον αφανισμό, τον εκτοπισμό και την εκρίζωση από τις πατρογονικές τους εστίες.

Σύμφωνα με τους ερευνητές η αρχή του τέλους για τον ποντιακό ελληνισμό ήρθε όταν οι Νεότουρκοι ανέλαβαν την εξουσία το 1908 στην Οθωμανική Θεσσαλονίκη. Εκείνη τη χρονική περίοδο ξεκινούν οι εξαντλητικές πορείες εξόντωσης, εγκλεισμούς σε τάγματα καταναγκαστικής εργασίας, λεηλασίες, βιαιότητες, σε βάρος όλων των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής. Όπως επισημαίνουν, οι ίδιοι, οι ωμότητες αυτές πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικούς χρόνους και τόπους και σε διάφορες φάσεις, μέσα στη δεκαετία 1913-1923 και μέσα σε εμπόλεμες συνθήκες, αλλά και σε ειρηνικά μεσοδιαστήματα, στο χώρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»).

Ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης αναφέρει : «Οι Έλληνες σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία, πριν την έναρξη των διωγμών, σε ήταν περίπου 2 με 2.2 εκατομμύρια. Στο χώρο του Πόντου ήταν περίπου 450.000. Στην επίσημη απογραφή του 1928 καταμετρήθηκαν, ως πρόσφυγες στην Ελλάδα, επισήμως, 1.2 εκατομμύρια. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των Ελλήνων που χάθηκαν στην περίοδο 1914-22, αυτών που αγνοείται η τύχη τους, είναι της τάξης των 700.000- 800.000, σε όλη την έκταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας».

«Η Τουρκική Δημοκρατία, δημιουργείται το 1923, δηλαδή μετά το τέλος των γεγονότων. Τα γεγονότα και τις γενοκτονίες τις προκάλεσε ο ακραίος τουρκικός εθνικισμός, οι Νεότουρκοι στην αρχή και ο Κεμάλ στη συνέχεια. Η σχέση του σύγχρονου τουρκικού κράτους με αυτούς που διέπραξαν τις γενοκτονίες μπορεί να μην είναι θεσμική, είναι όμως οργανική, γιατί ουσιαστικά αυτοί δημιουργούν το τουρκικό κράτος» αναφέρει ο κ. Αγτζίδης.

Όταν το 1948 ο Πολωνός νομομαθής Ράφαελ Λέμκιν ενσωμάτωσε τον όρο “γενοκτονία” στο διεθνές δίκαιο έδωσε το έναυσμα για την ανάπτυξη ενός ευρύτερου επιστημονικού διαλόγου και κοινωνικού προβληματισμού.

Το αίτημα της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ποντίων, σύμφωνα με μελετητές των γεγονότων, είτε εξαιτίας των ελληνοτουρκικών σχέσεων, είτε και του συνεχιζόμενου επιστημονικού διαλόγου και της διαδικασίας τεκμηρίωσης, ή και των δύο, κρατήθηκε χαμηλά για δεκαετίες, ώσπου άρχισε σταδιακά να τίθεται εντονότερα από την προσφυγική «Κοινωνία των Πολιτών», τους επιζήσαντες και τους απογόνους τους, κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα.

Τονίζεται ότι οι Τούρκοι δολοφόνησαν, βίασαν και εκτόπισαν χιλιάδες Πόντιους, εκ των οποίων πολλοί πέθαναν από τις κακουχίες καθώς αναγκάστηκαν να καλύψουν με τα πόδια τεράστιες αποστάσεις. Μάλιστα, οι Τούρκοι δεν τους επέτρεπαν να παραλάβουν ούτε τρόφιμα ούτε στρώματα και τους υποχρέωναν να διανυκτερεύουν σε έρημα μέρη που ήταν εκτεθειμένα στις χειμερινές συνθήκες. Πολλοί πέθαιναν από την πείνα ή τους αποτελείωναν οι Τούρκοι με τη λόγχη.

Το σχέδιο οργάνωσαν οι Εμβέρ και Ταλαάτ και προέβλεπε «Άμεση εξόντωση μόνον των ανδρών των πόλεων από 16 έως 60 ετών και γενική εξορία όλων των ανδρών και γυναικόπαιδων των χωριών στα ενδότερα της Ανατολής με πρόγραμμα σφαγής και εξόντωσης». Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις ξεκίνησαν με εντολή του Κεμάλ από τις περιοχές της Σαμψούντας και της Πάφρας.

Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες

Υπολογίζεται ότι μέχρι το 1924 είχαν χάσει τη ζωή τους 353.000 Πόντιοι. Ο Σάββας Κανταρτζής είχε περιγράψει στο βιβλίο του το 1975 την επίθεση των Τούρκων στο χωριό Μπεϊαλάν που καταστράφηκε από τις συμμορίες των Τούρκων:

“Τα χαράματα, στις 16 Φεβρουαρίου 1922, ημέρα Τετάρτη, μια εφιαλτική είδηση, ότι οι τσέτες του Τοπάλ Οσμάν έρχονται στο χωριό, έκανε τους κατοίκους να τρομάξουν και ν’ αναστατωθούν. Οι άντρες, όσοι βρίσκονταν τη νύχτα στο χωριό, βιάστηκαν να φύγουν στο δάσος… Άλλοι άντρες που είχαν κρυψώνες σε σπίτια και σε στάβλους, τρύπωσαν σ’ αυτές και καμουφλαρίστηκαν έτσι που να μην τους υποπτευθεί κανείς. Τα γυναικόπαιδα και οι γέροι κλείστηκαν στα σπίτια και περίμεναν με καρδιοχτύπι να δουν τι θα γίνει… Δεν πέρασαν παρά λίγα λεπτά κι’ οι τσέτες , περισσότεροι από 150 έμπαιναν στο χωριό κραυγάζοντας και πυροβολώντας. Τους ακολουθούσαν τούρκοι χωρικοί από τα γειτονικά χωριά. Αυτούς τους είχαν μυήσει στο εγκληματικό σχέδιο τους και τους κάλεσαν για πλιάτσικο.

Μόλις μπήκαν οι συμμορίτες στο χωριό, η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε και ο ορίζοντας πήρε τη μορφή θύελλας που ξέσπασε άγρια. Με κραυγές και βρισιές, βροντώντας με τους υποκόπανους τις πόρτες και τα παράθυρα, καλούσαν όλους να βγουν έξω από τα σπίτια και να μαζευτούν στην πλατεία- αλλιώς απειλούσαν, θα δώσουν φωτιά στα σπίτια και θα τους κάψουν.

Σε λίγο, όλα τα γυναικόπαιδα και οι γέροι, βρίσκονταν τρέμοντας και κλαίγοντας στους δρόμους. Οι συμμορίτες με κραυγές και απειλές υποπτεύθηκαν, από την πρώτη στιγμή, το μεγάλο κακό που περίμενε όλους και δοκίμασαν να φύγουν έξω από το χωριό. Οι τσέτες, πρόβλεψαν ένα τέτοιο ενδεχόμενο και είχαν πιάσει από πριν τα μπογάζια, απ’ όπου μπορούσε να φύγει κανείς. Έτσι, μόλις έφτασαν, τρέχοντας, οι κοπέλες στα μπογάζια, δέχτηκαν, από τσέτες που παραμόνευαν, πυροβολισμούς στο ψαχνό. Μερικές έμειναν στον τόπο σκοτωμένες, ενώ οι άλλες τραυματίστηκαν και γύρισαν πίσω…

Όταν πια όλα τα γυναικόπαιδα κ’ οι γέροι μαζεύτηκαν στην πλατεία, οι τσέτες έβαλαν μπρος την δεύτερη φάση της σατανικής τους επιχείρησης. Διάταξαν να περάσουν όλοι στα δίπατα σπίτια, που βρίσκονταν στην πλατεία και τα είχαν διαλέξει για να ολοκληρώσουν τον εγκληματικό τους σκοπό. Η απροθυμία, που έδειξε το τραγικό αυτό κοπάδι των μελλοθανάτων να υπακούσει στην διαταγή, γιατί ήταν πια ολοφάνερο ότι όλους τους περίμενε ο θάνατος, εξαγρίωσε τους συμμορίτες που βιάζονταν να τελειώσουν γρήγορα την μακάβρια επιχείρηση. Και τότε, σαν λυσσασμένα θεριά, ρίχτηκαν στις γυναίκες, τα μωρά και τους γέρους, και με γροθιές, με κοντακιές και κλωτσιές έχωσαν και στρίμωξαν στα δύο σπίτια τα αθώα και άκακα αυτά πλάσματα, που ο αριθμός τους πλησίαζε τις τρεις εκατοντάδες.

Κι’ όταν, έτσι, ήταν σίγουροι πως δεν έμεινε έξω κανένας, σφάλισαν τις πόρτες, ενώ ο άγριος αλαλαγμός από τα παράθυρα, οι σπαραξικάρδιες κραυγές, το απελπισμένο κλάμα κι’ οι βοερές ικεσίες για έλεος και βοήθεια, σχημάτιζαν μια άγριας τραγικότητας μουσική συναυλία, που ξέσκιζε τον ουρανό κι’ αντιβούιζε στα γύρω βουνά και δάση…

Και τώρα δεν έμενε παρά η τρίτη και τελική φάση της πατριωτικής… επιχείρησης των θλιβερών ηρώων-συμμοριτών του Τοπάλ Οσμάν. Δεν χρειάστηκαν παρά μια αγκαλιά ξερά χόρτα και μερικά σπασμένα πέταυρα (χαρτόματα) ν’ ανάψει η φωτιά. Και σε λίγο τα δύο σπίτια, έγιναν πυροτέχνημα και ζώστηκαν, από μέσα κι’ απ’ έξω, από πύρινες γλώσσες και μαυροκόκκινο καπνό. Το τι ακολούθησε την ώρα εκείνη δεν περιγράφεται.

Οι μητέρες ξετρελαμένες, έσφιγγαν, αλαλάζοντας και τσιρίζοντας με όλη τη δύναμη της ψυχής τους, στην αγκαλιά τα μωρά τους, που έκλαιγαν και κραύγαζαν “μάνα, μανίτσα!”. Οι κοπέλες και οι άλλες γυναίκες με τους γέρους γονείς, τα παιδιά και τους αρρώστους, κραύγαζαν και αρπάζονταν μεταξύ τους σαν να ήθελαν να πάρουν και να δώσουν κουράγιο και βοήθεια, καθώς έπαιρναν φωτιά τα μαλλιά και τα ρούχα τους κι’ άρχισαν να γλύφουν το κορμί οι φλόγες. Κραυγές, που ξέσκιζαν το λαρύγγι και τ’ αυτιά, φωνές μανιακές και κλάματα βροντερά, άγρια ουρλιαχτά ανθρώπων, που έχασαν από τρόμο και πόνο τα μυαλά τους, χτυπήματα στα στήθη, στον πυρακτωμένο αέρα και στους τοίχους – χαλασμός κόσμου, ένα ζωντανό κομμάτι από την κόλαση στη γη! Αυτή την εφιαλτική εικόνα παρίσταναν, τα πρώτα λεπτά, τα δύο σπίτια που τα είχαν αγκαλιάσει οι φλόγες”.

Σε άρθρο του δημοσιογράφου Τάσου Κοντογιαννίδη είχε αναδημοσιευθεί η περιγραφή μιας Αμερικανίδας δημοσιογράφου η οποία ήταν αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων: «Καθ’ οδόν συναντούσαμε ομίλους γερόντων, παιδιών, σε μια ατέλειωτη πορεία μαρτυρίου, όπου έπεφταν νεκροί από την εξάντληση και από τα χτυπήματα των συνοδών Τούρκων. Οι περισσότεροι εκλιπαρούν τον θάνατον. Στην πόλη Μεζερέχ ξαφνικά ακούσαμε φωνές περίπου τριακοσίων μικρών παιδιών, μαζεμένων σε κύκλο. Είκοσι τσανταρμάδες – χωροφύλακες που κατέβηκαν από τα άλογά τους- χτυπούσαν σκληρά και ανελέητα τα παιδιά με τα μαστίγια και τα τρυπούσαν με τα ξίφη τους για να μην κλαίνε. Το θέαμα ήτο πρωτοφανές, φρικώδες! Τα παιδάκια έσκυβαν κι έβαζαν τα χεράκια τους πάνω στο κεφάλι για ν’ αποφύγουν τα χτυπήματα. Μία μητέρα που όρμησε για να σώσει το παιδί της δέχτηκε το ξίφος στην καρδιά κι έπεσε κατά γης. Πάθαμε νευρική κρίση! Παντού βλέπαμε πτώματα γυναικών, παιδιών και γερόντων. Η Αμερικανική Υπηρεσία υπολογίζει τους Έλληνες που εξολόθρευσαν οι Τούρκοι στη Σεβάστεια σε τριάντα χιλιάδες!» .

Στις 24 Φεβρουαρίου 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Δύο χρόνια νωρίτερα, είκοσι δύο βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν τη σχετική πρόταση νόμου, ωστόσο ουδέποτε προωθήθηκε για συζήτηση από την τότε κυβέρνηση. Τον Οκτώβριο του 1993 το ΠΑΣΟΚ επανεξελέγη και η πρόταση νόμου επανακατατέθηκε στη Βουλή στις 9 Δεκεμβρίου, για να ψηφιστεί τελικά ομόφωνα από το Σώμα στις 24 Φεβρουαρίου 1994.

Ροή Ειδήσεων

23/06/2021 | 21:50

Μονή Πετράκη: Αυτός είναι ο ιερέας-δράστης της επίθεσης με βιτριόλι (ΦΩΤΟ)

23/06/2021 | 21:45

Γλυκά Νερά: Κατερινόπουλος -«Υπήρχε συνεργός έξω από το σπίτι- Φώναζα από την αρχή ότι αυτός είναι» (ΒΙΝΤΕΟ)

23/06/2021 | 21:22

Euro 2020: Οι Ισπανοί… ξανάρχονται και με 5άρες! (ΒΙΝΤΕΟ)

23/06/2021 | 21:18

«Πόλεμος» κατά των crypto από την Κίνα – «Βυθίζεται» το bitcoin

23/06/2021 | 21:10

Ο Τσίπρας και οι αποστάσεις από τον Πολάκη για τα εμβόλια

23/06/2021 | 21:07

Euro 2020: Η Σουηδία πήρε την ματσάρα (3-2) με την Πολωνία και προκρίθηκε (ΒΙΝΤΕΟ)

23/06/2021 | 20:49

Μονή Πετράκη: Καθαιρέθηκε για ναρκωτικά ο ιερέας-δράστης της επίθεσης – Μαινόμενος πέταξε βιτριόλι σε 10 άτομα

23/06/2021 | 20:31

Μονή Πετράκη: Ιερέας ο δράστης της επίθεσης με βιτριόλι – Γιατί επιτέθηκε στους Μητροπολίτες

23/06/2021 | 20:29

Παπαχρήστος: Κουίζ για πολιτικό που ξεπλένει μαύρο χρήμα

23/06/2021 | 20:18

Βιασμός Πετράλωνα: Δύο κακουργήματα βαρύνουν τον 35χρονο

23/06/2021 | 19:58

Αδιανόητο αυτογκόλ στο Euro 2020! Ο τερματοφύλακας της Σλοβακίας «κάρφωσε» τη μπάλα στα δίχτυα της ομάδας του (vid)

23/06/2021 | 19:53

Επίθεση με βιτριόλι κατά Μητροπολιτών μέσα στη Μονή Πετράκη

23/06/2021 | 19:43

Ο Βελόπουλος με άσχετες φωτογραφίες από το ίντερνετ προσπαθεί να πείσει πως η αλοιφή του «Απορροφητικόν» αδυνατίζει!

23/06/2021 | 19:33

Λάκης Λαζόπουλος: Με θρόμβωση λίγες μέρες μετά τον εμβολιασμό του με την δεύτερη δόση της Pfizer

23/06/2021 | 19:23

Καστοριά: «Γλυκατζού» αρκούδα σκαρφαλώνει φράχτη μαζί με το μωρό της και «κλέβει» κεράσια (ΕΙΚΟΝΕΣ)
«Βασίλισσα της Αφρικής»: Η περιπέτεια των γυρισμάτων, η λογοκρισία και τα Όσκαρ
Σατωβριάνδος: Ο ιδρυτής του γαλλικού ρομαντισμού, που ήθελε να πεθάνει ως Έλληνας
Γυναικοκτονίες στην Ελλάδα: Δολοφονήθηκαν αβοήθητες από τους συντρόφους τους – Ένας θλιβερός απολογισμός
Συζυγοκτονίες που συγκλόνισαν την Ελλάδα – Το διαμελισμένο σώμα της συζύγου του Π. Φραντζή, το αιματοβαμμένο 2008 και η παπαδιά
Υπόθεση Bαγιωνή: Ο βιομήχανος καταδικάστηκε για τη δολοφονία της ερωμένης του με ξίφος
Η ιστορική συνάντηση Ρέιγκαν με Γκορμπατσόφ το 1985 και η πρώτη χειραψία που άφησε εποχή (ΕΙΚΟΝΑ)