• Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου
  • 17:40

Αθήνα

24 oC

αίθριος καιρός

Γιώργος Παπαζήσης, ο θρυλικός «Μανωλιός» του κινηματογράφου που αναγκάστηκε να ακυρώσει τεράστιο συμβόλαιο για να μην παίξει ξανά τον… Κρητικό!

Ο Γιώργος Παπαζήσης, που έφυγε από τη ζωή στις 25 Σεπτεμβρίου 2018, υπήρξε χαρακτηριστική φιγούρα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. 

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938, σπούδασε στη Δραματική Σχολή του «Ελληνικού Ωδείου» και στη Μουσική Σχολή του Μ. Θεοφανίδη. Έπαιξε στο πλευρό σπουδαίων ηθοποιών, όπως ο Λάμπρος Κωνσταντάς, Νίκος Σταυρίδης, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος. Ο πρώτος του ρόλος ήρθε το 1962 σε ηλικία 24 ετών, όταν έπαιξε στην ταινία "Τέρμα τα δίφραγκγα» στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Βασίλης Αυλωνίτης και ο Νίκος Ρίζος.

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '60 είχε παίξει σε πολλές ταινίες και είχε καθιερωθεί σε κωμικούς ρόλους.  "Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του", Ο άνθρωπος της καρπαζιάς", "Ο Στρατής παραστράτησε", Η αγάπη μας", "Σήκω χόρεψε συρτάκι", "Φουκαράδες και λεφτάδες" είναι μόνος μερικές από τις ταινίες στις οποίες συμμετείχε.

Ωστόσο, ο ρόλος που άφησε εποχή ήταν ο Κρητικός Μανωλιός τον οποίο ενσάρκωσε σε τρεις ταινίες. Στην πρώτη ταινία με τίτλο "Έμπαινε Μανωλιό" που κυκλοφόρησε το 1970 ο Παπαζήσης υποδύθηκε τον παραδοσιακό κρητικό πρώην ναυτικό που ήθελε να επιστρέψει στην Κρήτη για να παντρευτεί την αγαπημένη του Λενιώ. Ωστόσο, ο καπεταν-Νικόλας, που ενσάρκωνε το Μίμης Φωτόπουλος, του ανέθεσε να παρακολουθήσει την κόρη του που μένει στην Αθήνα, και τότε άρχισαν τα μπερδέματα και η πλοκή της ιστορίας.

Φωτογραφία από: ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ - ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΣΧΕΤΙΚΑ

Η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία και ο Παπαζήσης υποδύθηκε τον Μανωλιό σε δύο ακόμη ταινίες με τίτλο  "Ο Μανωλιός στην Ευρώπη"  και  "Ο Μανωλιός ξαναχτυπά". Όπως είχε πει στη συνέντευξή του στα Καρντάσιανς, ο ρόλος του Κρητικού ήταν ο λόγος που διέκοψε τελικά τη συνεργασία του με την εταιρεία παραγωγής:

«Στην εταιρεία “Κινηματογραφικός Οργανισμός Καραγιάννης-Καρατζόπουλος" έκανα το μεγάλο μου συμβόλαιο και το κόβω και δεν παίρνω μία. Γιατί δεν ήθελα να συνεχίσω τον Κρητικό. Δεν βαρέθηκα, απλά δεν ήθελα αν τυποποιηθώ. Γιατί εδώ ήμουν θεατροπαίδι. Μου ζήτησαν τον Κρητικό, έγινε, έπιασε, αλλά κατά το ελληνικόν “να το συνεχίσουμε γιατί κονομάμε”, εγώ δεν ήθελα. Δεν το μετάνιωσα καθόλου, κέρδισα τον Παπαζήση».

Send this to a friend