• Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου
  • 13:08

Αθήνα

14 oC

σποραδικές νεφώσεις

Η αεροπορική τραγωδία στις Άνδεις που συντάραξε την ανθρωπότητα - Επιβίωσαν τρώγοντας πτώματα νεκρών φίλων

Το αεροπορικό δυστύχημα στις Άνδεις θεωρείται το πιο συγκλονιστικό στην ιστορία των αεροπορικών τραγωδιών. 

Ο λόγος; Η απίστευτη ιστορία επιβίωσης των 16 επιβατών που επέζησαν από τη συντριβή και κρατήθηκαν στη ζωή επί 72 ημέρες στις Άνδεις τρώγοντας ανθρώπινη σάρκα...

Η πτήση 

Στο ελικοφόρο επιβιβάστηκαν 45 άτομα, η ουρουγουανική ομάδα ράγκμπι, συγγενείς, φίλοι και το πλήρωμα. Το αεροσκάφος απογειώθηκε από το Μοντεβιδέο με προορισμό το Σαντιάγο της Χιλής, όμως κατά τη διάρκεια της πτήσης τα έντονα καιρικά φαινόμενα ανάγκασαν τον πιλότο να προσγειωθεί εκτάκτως στη Μεντόσα της Αργεντινής.

Μετά από μια ημέρα, το αεροσκάφος απογειώθηκε ξανά για το Σαντιάγο παρόλο που ο καιρός δεν είχε βελτιωθεί.

Σημειώνεται ότι για τους περισσότερους επιβάτες ήταν η πρώτη τους πτήση με αεροπλάνο. Καθώς περνούσαν πάνω από τις κορυφές των Άνδεων, ο πιλότος κατευθύνθηκε νότια και τότε προσέκρουσε σε μια κορυφή με αποτέλεσμα να προσγειωθεί σε μια πλαγιά του βουνού.

Από την πτώση σκοτώθηκαν ακαριαία ο πιλότος και 11 επιβάτες. 33 κατάφεραν να επιζήσουν της συντριβής, όμως έπρεπε να δώσουν νέα μάχη για τη ζωή τους.  Έπρεπε να καταφέρουν να επιβιώσουν στις δύσκολες συνθήκες του βουνού, σε υψόμετρο 3.500 μέτρων, όπου η θερμοκρασία έπεφτε τη νύχτα στους -30 βαθμούς Κελσίου.

Τις νύχτες κοιμόντουσαν στο κουφάρι του αεροσκάφους για να καλυφθούν από το ψύχος, ωστόσο, σύντομα πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τις πολικές θερμοκρασίες και τα τραύματα. Οι υπόλοιποι συνέχισαν να ελπίζουν και να περιμένουν τους διασώστες. Ωστόσο οι ημέρες περνούσαν και η βοήθεια δεν ερχόταν.  11 ημέρες ημέρες μετά οι ελπίδες τους χάθηκαν.

Από το ραδιόφωνο του αεροσκάφους άκουσαν ότι καταχωρήθηκαν ως αγνοούμενοι και ότι θα σταματούσαν οι έρευνες για τη διάσωσή τους.

Τότε, ο Γκουστάβο Νίκολιτς τους είπε ότι η μόνη λύση ήταν να αναζητήσουν μόνοι τους βοήθεια. Ακολούθησε μια χιονοστιβάδα που σκότωσε άλλους οχτώ, ενώ η τροφή είχε τελειώσει και έπρεπε να αντιμετωπίσουν και την πείνα.

Είχαν ήδη φάει τις δερμάτινες ζώνες των καθισμάτων και αναζητούσαν ίχνη τροφής στο χιόνι. Μια μόνο λύση υπήρχε για να επιβιώσουν. Να φάνε την ανθρώπινη σάρκα των φίλων τους που είχαν πεθάνει.

«Έπρεπε να πράξουμε τη μεγαλύτερη προσβολή, ήταν καθαρή ύβρις. Έπρεπε να φάμε τα νεκρά σώματα για να ζήσουμε. Κοιταζόμασταν μεταξύ μας και αναρωτιόμασταν. Ξέραμε την απάντηση, αλλά ήταν απαίσιο και μόνο να τη συλλογιζόμαστε. Τα κορμιά των φίλων και των συμπαικτών μας, διατηρημένα στο χιόνι και στον πάγο, περιείχαν ζωτική, ζωοδόχο πρωτεΐνη και μπορούσαν να μας σώσουν. Αλλά ποιος μπορούσε να το κάνει;», είχε αναφέρει ο επιζών ο Ρομπέρτο Κανέσα, 19χρονος τότε φοιτητής Ιατρικής.

Με ξυράφια και γυαλιά έσκισαν τα ρούχα του νεκρού τους φίλου και το σώμα του και άρχισαν να καταναλώνουν τα κομμάτια που τους αναλογούσαν.

«Ποτέ δεν θα ξεχάσω την πρώτη τομή. Ένιωθα ότι βίαζα τη μνήμη των φίλων μας, ότι έκλεβα τις ψυχές τους. Απλώσαμε μερικές λωρίδες παγωμένης σάρκας πάνω σε κομμάτι μέταλλο και ο καθένας τελικά έφαγε το κομμάτι που του αναλογούσε, όταν άντεχε τελικά να το κάνει», έχει περιγράψει ο Κανέσα.

Είχαν περάσει δύο μήνες από το αεροπορικό δυστύχημα. Μαζί με τον Νάντο Παράδο, ο οποίος έχασε στο δυστύχημα αδερφή και μητέρα, αποφάσισαν να διασχίσουν τις χιονισμένες πλαγιές των Άνδεων και να αναζητήσουν βοήθεια.

Στις 12 Δεκεμβρίου ο Παράδο, Κανέσα και ο Αντόνιο Βιζιντίν ξεκίνησαν τη δύσκολη αποστολή. Πίστευαν ότι βρίσκονταν κοντά στην πόλη Κουρίκο της Χιλής. Κατά τη διάρκεια της πεζοπορίας εντόπισαν τμήμα του αεροσκάφους, τις βαλίτσες τους και τις μπαταρίες της μηχανής, τις οποίες προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν για να καλέσουν βοήθεια, δίχως όμως να τα καταφέρουν.

Αφού επέστρεψαν στη βάση τους, αποφάσισαν να προσπαθήσουν μια ακόμη φορά να φύγουν από το σημείο. Έφτιαξαν υπνόσακους από τη μόνωση του αεροπλάνου, φόρεσαν από τρία παντελόνια και πουλόβερ και πήραν μαζί τους ανθρώπινο κρέας ως προμήθειες για τον δρόμο. Όπως είχε πει, ο Νάντο Παράδο, το σημείο της συντριβής είχε μετατραπεί σε ένα απαίσιο μέρος, όπου μύριζε η σάρκα των νεκρών σωμάτων.

Αυτή τη φορά ο Κανέσα και ο Παράδο ξεκίνησαν την δύσκολη κατάβαση του βουνού.

Επί δέκα ημέρες περπατούσαν στο χιόνι σε θερμοκρασίες υπό του μηδενός. Ωστόσο, δεν το έβαλαν κάτω και συνέχισαν να βαδίζουν στο χιόνι, ώσπου συνάντησαν τον ορειβάτη Σέρχιο Καταλάν, ο οποίος ειδοποίησε τις Αρχές. Είχαν περάσει 72 ημέρες όταν τα ελικόπτερα διάσωσης πέταξαν πάνω από τις Άνδεις μαζί με τον Παράδο και εντόπισαν το κουφάρι του αεροσκάφους και τους 14 επιζώντες. Η θρυλική φωτογραφία με τους επιζώντες να σηκώνουν ψηλά τα χέρια που τραβήχτηκε από το ελικόπτερο έκανε τον γύρο του κόσμου και συγκλόνισε την ανθρωπότητα.

O Νάντο Παράδο ήταν αυτός που αποκάλυψε την ανθρωποφαγία στα Μέσα με την είδηση να δίνει νέα πτυχή στην αεροπορική τραγωδία. Οι 16 επιζώντες υπάκουσαν στο ένστικτο της επιβίωσης και παρέμειναν ζωντανοί ενώ όλος ο κόσμος τους είχε για νεκρούς. Το θαύμα των Άνδεων μέχρι σήμερα συγκλονίζει και αποτελεί σημείο αναφοράς για τη δύναμη και την αντοχή του ανθρώπινου οργανισμού.

Αξίζει να δείτε την ταινία του 1993 "Οι επιζήσαντες" που δημιουργήθηκε με τη βοήθεια των επιζώντων του δυστυχήματος στις Άνδεις.

Επιμέλεια: Άννα Καρατάσιου

Πληροφορίες: menshouse/achhikhabre.com/wikipedia/sansimera

Send this to a friend