Αθήνα

18 oC

ελαφρές νεφώσεις

Η εκτέλεση του επαναστάτη Τσε Γκεβάρα στη Βολιβία και η μυστική ταφή του - Πώς βρέθηκε το πτώμα του 30 χρόνια μετά

Στις 9 Οκτωβρίου 1967 ο Τσε Γκεβάρα εκτελέστηκε από τον υπαξιωματικό του βολιβιανού στρατού Μάριο Τεράν στο σχολείο ενός χωριού στη Σάντα Κρουζ της Βολιβίας. 

Στις 9 Οκτωβρίου 1967 ο Τσε Γκεβάρα εκτελέστηκε από τον υπαξιωματικό του βολιβιανού στρατού Μάριο Τεράν στο σχολείο ενός χωριού στη Σάντα Κρουζ της Βολιβίας. 

«Ήρθατε να με σκοτώσετε. Ρίξε, δειλέ, έναν άντρα θα σκοτώσεις», φέρεται πως ήταν τα τελευταία του λόγια. Ο Τεράν τον εκτέλεσε και ο Τσε έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 39 ετών. Την επόμενη ημέρα, στρατιωτικά ελικόπτερα μετέφεραν στο Βαγιεγκράντε δημοσιογράφους, οι οποίοι κατέγραψαν τον νεκρό Τσε Γκεβάρα.  Ο νεκρός επαναστάτης βρισκόταν πάνω σε ένα κρεβάτι, είχε μακριά γένια, φορούσε χακί παντελόνι και ήταν γυμνός από τη μέση και πάνω. Η είδηση του θανάτου του έκανε τον γύρο του κόσμου.

Οι βολιβιανοί τον έθαψαν στις 11 Οκτωβρίου σε μυστική τοποθεσία και επί δεκαετίες το σημείο ταφής του ήταν άγνωστο. Η σορός του βρισκόταν σε μαζικό τάφο και τα χέρια του είχαν ακρωτηριαστεί και φυλάσσονταν στη φορμόλη. Ήταν ο συγγραφέας Jon Lee Anderson, ο οποίος έγραψε την βιογραφία του Τσε Γκεβάρα το 1997, o άνθρωπος που εντόπισε τον τάφο του. Σύμφωνα με έναν μεξικανό βιογράφο του, τον είχε θάψει ο επικεφαλής της αποστολής της CIA στη Βολιβία σε έναν διάδρομο προσγειώσεως στην πόλη Vallegrande. Πέρασαν τριάντα χρόνια προκειμένου η σορός του να επιστρέψει στην Κούβα και o Τσε Γκεβάρα να ταφεί με τιμές αρχηγού κράτους.

"Αξίζει, φίλε μου, να υπάρχεις για ένα όνειρο, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει" είχε πει κάποτε ο επαναστάτης που άλλαξε την ιστορία της Κούβας και μετατράπηκε σε σύμβολο της αντίστασης και της επανάστασης. Ο Αργεντίνος γιατρός έγινε πιστός σύντροφος του Φιντέλ και του Ραούλ Κάστρο στην επανάσταση της Κούβας και έδωσε γενναίες μάχες για την ανατροπή του κουβανικού καθεστώτος.  Πράγματι αυτό το γνωμικό περικλείει τη φιλοσοφία της ζωής του Τσε Γκεβάρα, ο οποίος κατά τη διάρκεια της ζωής του δεν σταμάτησε να μάχεται για τα ιδεώδη της ελευθερίας.

ΣΧΕΤΙΚΑ

Τέλη της δεκαετίας του '50 είχε πάρει μέρος στον ανταρτοπόλεμο στην Κούβα, με την πιο σημαντική του νίκη να είναι η κατάκτηση της Σάντα Κλάρα στις 29 Δεκεμβρίου 1958 που άνοιξε τον δρόμο των επαναστατών προς την Αβάνα. Στη συνέχεια  έγινε ηγετικό μέλος της κυβέρνησης της Κούβας και ανέλαβε διπλωματική θέση, ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο.

Το 1965 αποφάσισε να παραιτηθεί από την κυβέρνηση και να εγκαταλείψει την Κούβα. Στο γράμμα που έστειλε στον Φιντέλ Κάστρο ανέφερε:

"Αισθάνομαι ότι ολοκλήρωσα το καθήκον που μου έδωσε η κουβανέζικη επανάσταση.  Άλλες χώρες του κόσμου ζητάνε τη συμβολή των σεμνών μου προσπαθειών. Αποχαιρετώ, εσένα, τους συντρόφους και το λαό σου που είναι πια και δικός μου."

Αρχικά ταξίδεψε στο Κονγκό όπου βοήθησε τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό και οργάνωσε μια φάλαγγα με πολεμιστές που πήραν μέρος στην επανάσταση, η οποία απέτυχε. Στη συνέχεια, βρέθηκε στο Νταρ ες Σαλάμ της Τανζανίας και ένα χρόνο αργότερα ταξίδεψε μεταμφιεσμένος στην Πράγα, όπου ξεκίνησε να οργανώνει μια μεγάλη επανάσταση στη Λατινική Αμερική. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους βρισκόταν στη Βολιβία προκειμένου να οργανώσει αντάρτικο για την απελευθέρωση των βολιβιανών από τον βάρβαρο καθεστώς. Έχοντας το συνθηματικό όνομα Ραμόν ήρθε σε επαφή πρώην μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος και ξεκίνησε ενέργειες για τη δημιουργία μυστικού στρατοπέδου και την εκπαίδευση ενός ένοπλου σώματος.

Ο Τσε Γκεβάρα βρέθηκε στα βουνά της Βολιβίας και υπό άκρα μυστικότητα άρχισε να εκκενώνει αγροτικά χωριά. Παράλληλα η CIA έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιο εξόντωσής του. Βετεράνοι των πολέμων στην Κορέα, το Βιετνάμ και το Κονγκό, δημιούργησαν στρατόπεδο εντατικής εκπαίδευσης μισθοφόρων, τους πρασινοσκούφηδες Ρέιντζερ, που σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Βολιβίας βγήκαν στο βουνό και άρχισαν να στήνουν ενέδρες στον στρατό του Τσε Γκεβάρα.

Στις 7 Οκτωβρίου ο Γκεβάρα μαζί με τους άντρες του περικυκλώθηκαν από κυβερνητικές δυνάμεις με αποτέλεσμα να τον συλλάβουν και να τον μεταφέρουν στο σχολείο του χωριού, όπου δολοφονήθηκε δύο ημέρες αργότερα.

Πληροφορίες: nytimes.com/ newrepublic.com/independent.co.uk/wikipedia

Επιμέλεια: Άννα Καρατάσιου

Send this to a friend