Αθήνα

6 oC

ασθενείς βροχοπτώσεις

Η μέρα που η Ελλάδα γνώρισε τον Βάσια! O Βασίλης Χατζηπαναγής, ο «Νουρέγιεφ» που μάγεψε εκατομμύρια Έλληνες (vids)

ΓΡΑΦΕΙ Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος θυμάται το ντεμπούτο του Βασίλη Χατζηπαναγή, του «Νουρέγιεφ» που μάγεψε εκατομμύρια Έλληνες!

Η ιστορία, αυτός ο Μαθουσάλας που δεν ξεχνάει ποτέ, είχε πάντα τακτοποιημένα τα κουτάκια της, ξέροντας, ακόμα και με ψυχρό τρόπο, να αποδίδει στον κόσμο τα συμβάντα της.

Κι αυτή, που θυμάται τα πάντα σε αντίθεση με τους ανθρώπους, χτύπησε το τζάμι για να μας θυμίσει ότι 43 χρόνια πριν, στις 7 Δεκεμβρίου 1975, ο άνθρωπος που άλλαξε την έννοια ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, έπαιξε το πρώτο του παιχνίδι στα ελληνικά γήπεδα.

Ο χορευτής της μπάλας λοιπόν, ο Νουρέγιεφ του ποδοσφαίρου, ο ΜΕΓΑΣ Βασίλης Χατζηπαναγής, έκανε ντεμπούτο στον αγώνα Ηρακλή-Ατρομήτου 1-1 που έγινε στη Βέροια λόγω τιμωρίας του Καυταντζογλείου.

Ο κόσμος είδε ένα νεαρό παιδί -21 ετών- με φουντωτά μαλλιά να κάνει απίθανα πράγματα με τη μπάλα, ενώ με τις κινήσεις του έκανε πολλούς να αναρωτιούνται αν… έχει μάτια στην πλάτη!

Κι ήταν τόσο χαώδης η διαφορά από όλους τους υπόλοιπους, ώστε ουδείς από τους συμπαίχτες του -μέχρι να τον μάθουν- μπορούσε να τον καταλάβει!

Άλλωστε είχε έρθει μόλις δύο εβδομάδες νωρίτερα, στις 22 Νοεμβρίου, και δεν τον είχαν μάθει ακόμα. Ίσως και να μην πίστευαν ότι ένα παιδί μπορεί να ξέρει τόση μπάλα.

Ήταν λοιπόν ξημερώματα Σαββάτου όταν έφτασε στη Θεσσαλονίκη, και στον σιδηροδρομικό σταθμό τον περίμεναν χίλιοι πεντακόσιοι φίλοι του Ηρακλή για να τον υποδεχθούν!

Είχαν ακούσει ότι στο γήπεδο κάνει πράγματα που μόνο ο Γιόχαν Κρόιφ μπορούσε να δείξει!

Ο Ηρακλής είχε καταφέρει να αποκτήσει τον ταλαντούχο ομογενή από την Σοβιετική Ένωση, με ενέργειες του τότε προέδρου του, Νίκου Ατματσίδη.

Ο Βάσια δεν ξέχασε ποτέ εκείνη τη νύχτα.

«Με περίμενε κόσμος και λαός στον σταθμό, αδιανόητο για ένα παιδί που ερχόταν από την Τασκένδη. Ήταν πρωτόγνωρο για μένα. Είδα τη γιαγιά μου να με περιμένει εκεί και ήταν πολύ συγκινητικό. Δεν την είχα δει ποτέ ως τότε. Εκεί τη γνώρισα, όπως και άλλα μέλη της οικογένειάς μου».

Σε εκείνο το πρώτο του παιχνίδι ο Ηρακλής δεν κατάφερε να νικήσει.

Έχει τη δική του μεγάλη αξία να δούμε τη σύνθεση του Ηρακλή στην παρθενική εμφάνιση του Ηρακλή:

Φανάρας, Δεληγιάννης (58' Κακαρινέλης), Ζαφειρίδης, Νικολούδης (70' Ματσουκατίδης), Χριστοφορίδης, Σεντελίδης, Πανταζής, Κουσουλάκης, Γκέσιος, Χατζηπαναγής, Τουμπόγλου.

Όταν έγραφε η Ηχώ…

Κι όπως έγραψε η Αθλητική Ηχώ την επόμενη ημέρα…

«Εις το πρώτο μέρος ο Ηρακλής ήταν σαφώς καλύτερος, διετήρησε ασφυκτική υπεροχή, οι κυνηγοί του όμως έχασαν πολλές ευκαιρίες, ενώ θα πρέπει να υπογραμμίσουμε και τις λαμπρές αποκρούσεις του Κωνσταντινίδη. Παρά την υπεροχή του Ηρακλέους, το ημίχρονο έκλεισε με προηγούμενο τον Ατρόμητο, ο οποίος άρχισε επιθετικά και εις το 4' εσημείωσε το μοναδικό τέρμα. Μια σέντρα του Μισαηλίδη έδωσε την ευκαιρία στον Μπεργελέ να αιφινιδιάσει τον Φανάρα με κεφαλιά και να στείλη την μπάλλα εις τα δίκτυα (1-0). Στην συνέχεια οι Θεσσαλονικείς ανέλαβαν την πρωτοβουλία με επικεφαλής τον Χατζηπαναγή και επίεσαν την εστία του Ατρομήτου, χωρίς όμως να κατορθώσουν να σημειώσουν τέρμα. Εις την επανάληψιν, όλοι ανέμεναν συνέχεια της πρωτοβουλίας του Ηρακλέους. Ωστόσο, οι θεαταί είδαν έναν Ατρόμητο ψυχωμένο και έναν Ηρακλή κομμένο, ισχνό και νωχελικό. Ο Ηρακλής αντεπετέθη εις το τελευταίον 10λεπτον, οπότε και κατόρθωσε να ισοφαρίση. Ήταν το 82', όταν ύστερα από κόρνερ του Χατζηπαναγή, ο Γκέσιος "έπιασε" γυριστό σουτ και ο Καψιμάλης απέκρουσε με το χέρι. Το πέναλτυ εξετέλεσε ο Γκέτσιος και ισοφάρισε το σκορ (1-1).

Ο Ηρακλής γενικά απεγοήτευσε και εάν οι παίκτες του δεν αποβάλλουν τον βεντετισμό τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν καλά διά την ομάδα.

Αλλά λίγες εβδομάδες μετά -και για πολλά χρόνια- όλη η Ελλάδα γέμιζε ασφυκτικά τα γήπεδα για να δει τον Ηρακλή του Βασίλη Χατζηπαναγή, ο οποίος απέκτησε ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ από όλες τις ομάδες! Κι αυτό ίσως δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου!

Ακόμα και σήμερα, 43 χρόνια μετά την άφιξή του, οι εμπνεύσεις και οι ντρίμπλες του αποτελούν σημείο αναφοράς, με τους αμυντικούς της εποχής να βλέπουν εφιάλτες λόγω Βάσια.

Ο Στυλιανόπουλος και ο Ταράσης (ΑΕΚ και Παναθηναϊκού) ήταν τα δυο πιο χαρακτηριστικά θύματα της έμπνευσης του Χατζηπαναγή, από δύο ντρίμπλες που τους… ξάπλωσαν στο γρασίδι!

Αλλά και οι τερματοφύλακες υπέφεραν τα πάνδεινα, αφού είχε έναν μοναδικό τρόπο να σημειώνει γκολ με απευθείας χτύπημα κόρνερ! Κι αυτό έγινε πέντε φορές!

Δεν άλλαξε ποτέ φανέλα παρότι τον ζητούσαν μεγαθήρια της εποχής, και το μεγάλο παράπονό του ήταν ότι δεν κατάφερε να παίξει στην Εθνική (πέρα από ένα φιλικό με τη Γκάνα προς τιμήν του.

«Αποτελεί τη μεγαλύτερη πικρία μου που δεν έπαιξα στην εθνική Ελλάδος, που είναι ο καθρέφτης για κάθε παίκτη. Πιστεύω πια σίγουρα πως πλήρωσα κιόλας και τα πολιτικά φρονήματα του πατέρα μου, που ήταν Αριστερός μέχρι το τέλος της ζωής του. Είχα πάει τόσες φορές στη Σοβιετική Ένωση για να πάρω την ελευθέρας, αλλά τίποτα. Συνέχεια μου έλεγαν ότι δεν γινόταν να πάρω χαρτί, καθώς είχα αγωνιστεί στην ολυμπιακή ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης στους αγώνες του Μόντρεαλ και είχαμε πάρει το χάλκινο μετάλλιο. Έλεγαν πως η ΔΟΕ θα ζητούσε πίσω το μετάλλιο», είχε πει.

Ευτυχώς, έστω και με εικόνα «λάσπη» από εκείνες τις εποχές, μπορεί κανείς να καταλάβει ότι σαν τον Χατζηπαναγή δεν πέρασε ποτέ κανείς από τα ελληνικά γήπεδα.

Κι αν έπαιζε στις εποχές μας, θα ήταν ένας από τους κορυφαίους στον κόσμο, δίχως ίχνος υπερβολής!

Και μια μικρή απόδειξη;

Παρότι δεν είχε διεθνή καριέρα, κλήθηκε στη Μικτή Κόσμου, στις 22 Ιουλίου 1984 στο Νιου Τζέρσεϊ! Κι ήταν ισάξιος δίπλα σε μεγαθήρια όπως ο Μπεκενμπάουερ, ο Κέμπες, ο Κίγκαν, ο Μάγκατ, ο Κρολ, ο Ούγκο Σάντσες. Μπήκε αλλαγή στο 65΄ και γνώρισε την αποθέωση από δεκαπέντε Έλληνες ομογενείς που βρέθηκαν στο γήπεδο.

Αυτός έφτιαξε τα απογεύματα εκατομμυρίων Ελλήνων. Και μόνο γι’ αυτό, του χρωστάμε ευγνωμοσύνη…

Send this to a friend